Interpretacja indywidualna z dnia 27 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.578.2026.1.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W kwietniu 2026 r. Pani matka – A. A, jako jedyna spadkobierczyni, nabyła w drodze spadku po swoich rodzicach (Pani dziadkach) – B. B i C. B, własność nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym z towarzyszącym budynkiem gospodarczym. Nieruchomość nie stanowiła gospodarstwa rolnego, zaś w przeszłości wykorzystywana była przez Pani dziadka do prowadzenia własnej działalności gospodarczej. Dziadkowie nabyli przedmiotową nieruchomość będąc małżeństwem do wspólnego majątku w 1995 r. i pozostawali jej właścicielami aż do swojej śmierci w lipcu 2025 r. (babcia) oraz marcu 2026 r. (dziadek). Po przeprowadzeniu postępowania spadkowego z dniem 30 kwietnia 2026 r. Pani matka, jako jedyna spadkobierczyni, stała się właścicielką nieruchomości. Następnie, w maju tego samego roku, przekazała Pani, jako swojej jedynej potencjalnej spadkobierczyni, tę nieruchomość w drodze umowy darowizny.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym hipotetyczna sprzedaż przez Panią przedmiotowej nieruchomości w 2026 r. lub 2027 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy też pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć z uwzględnieniem okresu posiadania nieruchomości przez Pani dziadków, jako pierwotnych właścicieli, w związku, z czym sprzedaż nie podlega opodatkowaniu?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, sprzedaż opisanej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie nieruchomości podlega opodatkowaniu, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie. Jednocześnie art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku pięcioletni termin należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył lub wybudował spadkodawca. W mojej ocenie wykładnia art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może ograniczać się wyłącznie do jego literalnego brzmienia. Należy uwzględnić również cel nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 23 października 2018 r., której zamiarem było wyeliminowanie nieuzasadnionego obciążenia podatników podatkiem dochodowym w sytuacjach sukcesji rodzinnej nieruchomości. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W szczególności w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2023 r., sygn. III SA/Wa 42/23, gdzie sąd wskazał, że przy wykładni art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy uwzględniać cel nowelizacji oraz zasadę ochrony sukcesji rodzinnej, a nie ograniczać się wyłącznie do wykładni językowej. W konsekwencji uchylono interpretację indywidualną opartą na nadmiernie formalistycznym rozumieniu tego przepisu. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 lipca 2024 r., sygn. III SA/Wa 1066/24, wskazując, że ratio legis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przemawia za uwzględnieniem ciągłości sukcesji rodzinnej przy ustalaniu momentu nabycia nieruchomości dla celów podatkowych. Pogląd ten został następnie przywołany również w późniejszym orzecznictwie sądów administracyjnych. Argumentacja ta pozostaje zgodna z wcześniejszym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczącym sukcesji praw majątkowych, w szczególności: uchwałą siedmiu sędziów NSA z 17 listopada 2014 r., sygn. II FPS 3/14 oraz wyrokiem NSA z 24 maja 2016 r., sygn. II FSK 1014/14, na które powołują się sądy administracyjne rozpoznające sprawy dotyczące art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Orzeczenia te akcentują konieczność uwzględniania istoty sukcesji praw majątkowych oraz celu regulacji podatkowych, a nie wyłącznie ich wykładni językowej. W Pani sprawie nieruchomość pozostawała nieprzerwanie w majątku rodziny od 1995 r. Przekazanie jej najpierw w drodze spadku, a następnie darowizny pomiędzy najbliższymi członkami rodziny w sytuacji braku innych potencjalnych spadkobierców nie powinno prowadzić do ponownego rozpoczęcia biegu pięcioletniego terminu, skoro pozostawałoby to w sprzeczności z celem art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna nieruchomości dokonana przez Pani matkę na Pani rzecz korzystała ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn, jako nabycie dokonane pomiędzy osobami należącymi do tzw. „grupy zerowej”, o której mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. W związku z dopełnieniem ustawowych obowiązków zgłoszeniowych nabycie nieruchomości było w całości zwolnione z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Okoliczność ta potwierdza, że przekazanie nieruchomości nastąpiło w ramach sukcesji majątkowej pomiędzy najbliższymi członkami rodziny i nie wiązało się z żadnym odpłatnym przysporzeniem majątkowym. W konsekwencji uważa Pani, że pięcioletni termin należy liczyć od końca 1995 r., a zatem sprzedaż dokonana w 2026 r. lub 2027 r. nie stanowiłaby źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.