Interpretacja indywidualna z dnia 3 sierpnia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.576.2026.2.AD

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia prawa do korzystania z miejsca postojowego. Uzupełnił go Pan pismem z 9 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis Stanu faktycznego

Na podstawie umowy sprzedaży 8 stycznia 2026 r. (akt notarialny (...)) – nabył Pan prawo własności lokalu mieszkalnego numer I w budynku przy ul. B 1 w C (...), za cenę 1 140 000 zł (jeden milion sto czterdzieści tysięcy złotych).

Z prawem własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego związany jest udział w nieruchomości wspólnej, objętej księgą wieczystą numer (...).

W ramach przysługującego lokalowi udziału w nieruchomości wspólnej właściciel tego lokalu, na podstawie umowy o sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, miał przypisane prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego miejsca postojowego nr 2, położonego na nieruchomości wspólnej (wyrysowane linie wyznaczające granice miejsca postojowego na dziedzińcu przy budynku mieszkalnym).

Cena ww. lokalu wskazana w akcie notarialnym obejmowała w sobie również wartość prawa do korzystania z miejsca postojowego nr 2 jako prawa związanego z ww. lokalem mieszkalnym, w wysokości 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych), jednak nie została wyodrębniona w treści aktu notarialnego.

24 czerwca 2026 r. jako właściciel ww. lokalu mieszkalnego, zawarł Pan umowę sprzedaży (akt notarialny (...) notariusz (...)) na rzecz właściciela innego lokalu w tej wspólnocie prawa do wyłącznego korzystania z zewnętrznego miejsca postojowego nr 2, położonego na nieruchomości wspólnej. Cena prawa do korzystania z ww. miejsca postojowego określona została na 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych).

Zakup ww. lokalu wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w styczniu 2026 r. oraz sprzedaż prawa do korzystania z miejsca postojowego w czerwcu 2026 r. nie była związana z prowadzeniem działalności gospodarczej Pana.

Pytanie

W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że Pana intencją jest uzyskanie interpretacji w zakresie ustalenia - czy po Pana stronie powstanie przychód z tytułu zawartej umowy sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego, który będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

We własnym stanowisku przedstawionym w uzupełnieniu wniosku wskazuje Pan, że w myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy źródłami przychodów są „inne źródła". Zatem uzyskana ze sprzedaży miejsca postojowego kwota Pana zdaniem jest przychodem. Jednak z uwagi na to, że kwota uzyskana ze sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego była taka sama jak wartość tego prawa w dniu jego nabycia (zbył Pan za taka samą kwotę, za jaką nabył), nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592).

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 omawianej ustawy:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Źródła przychodów

Przepis art. 10 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyliczenie tytułów powstawania źródeł przychodów ma na celu ich pogrupowanie według odpowiedniego charakteru, co w konsekwencji prowadzi do odmiennego traktowania tychże źródeł.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Stosownie natomiast do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak stanowi zaś do art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Pana wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

·8 stycznia 2026 r. nabył Pan prawo własności lokalu mieszkalnego. Z prawem własności przedmiotowego lokalu mieszkalnego związany jest udział w nieruchomości wspólnej.

·W ramach przysługującego lokalowi udziału w nieruchomości wspólnej jako właściciel tego lokalu, na podstawie umowy o sposób korzystania z nieruchomości wspólnej, miał Pan przypisane prawo do wyłącznego korzystania z zewnętrznego miejsca postojowego nr 2, położonego na nieruchomości wspólnej (wyrysowane linie wyznaczające granice miejsca postojowego na dziedzińcu przy budynku mieszkalnym).

·24 czerwca 2026 r. jako właściciel ww. lokalu mieszkalnego, zawarł Pan umowę sprzedaży na rzecz właściciela innego lokalu w tej wspólnocie prawa do wyłącznego korzystania z zewnętrznego miejsca postojowego nr 2, położonego na nieruchomości wspólnej.

·Zarówno zakup ww. lokalu wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w styczniu 2026 r. oraz sprzedaż prawa do korzystania z miejsca postojowego w czerwcu 2026 r. nie była związana z prowadzeniem działalności gospodarczej Pana.

Wątpliwości Pana budzi kwestia czy w opisanej sytuacji zbycie prawa do korzystania z miejsca postojowego, który będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie z treścią art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

W myśl natomiast art. 206 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.

Art. 207 ww. Kodeksu stanowi, że:

Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.

Powyższe przepisy dotyczą ustawowego sposobu określenia współposiadania i korzystania z rzeczy wspólnej, ale jednocześnie nie wyłączają w tym zakresie regulacji umownej oraz ustalenia stosunków między współwłaścicielami na podstawie orzeczenia sądowego.

Współwłaściciele mogą dokonać podziału nieruchomości na części do wyłącznego użytku poszczególnych współwłaścicieli i do odrębnego pobierania z nich pożytków. Na skutek takiego podziału każdy ze współwłaścicieli części wspólnej będzie mógł korzystać z wydzielonej części nieruchomości wspólnej samodzielnie, bez ingerencji i ograniczeń ze strony pozostałych współwłaścicieli. Podział taki nie wywiera żadnych skutków w sferze praw rzeczowych współwłaścicieli. Na jego mocy pomiędzy współwłaścicielami kształtuje się wyłącznie stosunek zobowiązaniowy.

Z treści powołanego powyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy wynika, że katalog praw majątkowych zawarty w tym przepisie jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że jedynie w enumeratywnie wymienionych przypadkach, gdy następuje odpłatne zbycie ściśle wskazanych w nim praw, uzyskane z tego tytułu przychody podlegają opodatkowaniu na zasadach szczególnych, określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym, tj. z zastosowaniem 19% podatku dochodowego. Powyższy katalog nie zawiera prawa do miejsca postojowego.

Z kolei zawarte w powołanym wyżej art. 18 wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy można zaliczyć także inne prawa nie wymienione w tym przepisie. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich sprzedaży lub zamiany.

Tym samym zbycie prawa do korzystania z miejsca postojowego, czyli prawa majątkowego innego niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi źródło przychodów określone w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy.

Do praw majątkowych zalicza się bowiem prawa: rzeczowe (własność, użytkowanie wieczyste oraz ograniczone prawa rzeczowe), obligacyjne (np. najmu, dzierżawy, renta umowna, wierzytelności z tytułu udziału w spółce), na dobrach niematerialnych o charakterze majątkowym (np. prawa autorskie), rodzinne o charakterze majątkowym (np. prawo do alimentów), czy prawa spadkowe.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem umowy sprzedaży było prawo do korzystania z miejsca postojowego. Jak już wskazałem, prawo to w odróżnieniu od prawa własności nieruchomości, nie jest zaliczane do praw wymienionych w przytoczonym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) -c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jego przeniesienie na inne osoby nie stanowi zatem źródła przychodu, o którym mowa w tym przepisie. Nie oznacza to jednak, że otrzymana z tego tytułu kwota nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dokonał bowiem Pan sprzedaży prawa do użytkowania miejsca postojowego, w związku z czym uzyskał przychód z praw majątkowych (o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Pieniądze otrzymane z tytułu sprzedaży prawa do miejsca postojowego, stanowią więc przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, że uzyskany przez Pana przychód ze sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego należy zakwalifikować do źródła przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z innych źródeł.

Nie mogę też zgodzić się z Pana opinią, że w sytuacji przedstawionej we wniosku nie powstanie przychód, ponieważ kwota uzyskana ze sprzedaży prawa do korzystania z miejsca postojowego była taka sama jak wartość tego prawa w dniu jego nabycia. Jest to założenie błędne. Należy bowiem rozróżnić pojęcie „przychodu” oraz pojęcie „dochodu”.

Przychód w Pana sytuacji stanowi wartość wyrażona w cenie określonej w umowie przeniesienia prawa do korzystania z miejsca postojowego. Natomiast opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy uzyskanym przychodem a poniesionymi kosztami uzyskania przychodów. W sytuacji, gdy koszty uzyskania przychodów odpowiadają wartości uzyskanego przychodu bądź go przekraczają, dochód w takim przypadku nie wystąpi.

Powyższe wynika z ogólnej zasady dotyczącej sposobu ustalania dochodów z poszczególnych źródeł przychodów określonej w powołanym na wstępie art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.