Wnuczce osoby wymagającej opieki nie przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy istnieją bliżsi krewni (dzieci), którzy nie spełniają przesłanek wykluczających ich z roli opiekuna, zgodnie z art. 17 ust. 1 i 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Świadczenie wychowawcze w pełnej wysokości może być przyznane jednemu z rodziców sprawujących opiekę naprzemienną, jeśli zgodnie z ustaleniem obojga rodziców, środki są przeznaczane na potrzeby dziecka. Ograniczenie wypłaty do połowy kwoty na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy wymaga starannego rozważenia kontekstu i celu świadczenia.

NSA uchylając wyrok WSA uznał, że decyzja o umorzeniu należności z tytułu składek powinna uwzględniać brak majątku stwierdzony w postępowaniach egzekucyjnych niezwiązanych bezpośrednio ze składkami. Tym samym, organ administracyjny zobowiązany jest do odpowiedniego rozważenia zaistniałych przesłanek.

Nieuprawnione jest automatyczne dzielenie świadczenia wychowawczego na pół w przypadku opieki naprzemiennej, jeśli jeden z rodziców nie złożył wniosku, o ile rodzice są zgodni co do przeznaczenia środków. Stosowanie art. 5 ust. 2a powinno uwzględniać rzeczywiste dobro dziecka.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja Prezesa NFZ była zgodna z przepisami prawa, a Wojewódzki Sąd niesłusznie ją uchylił. Skarga kasacyjna zostaje uwzględniona, a zaskarżony wyrok uchylony.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw faktycznych i prawnych do uznania choroby zawodowej u Skarżącego w związku z brakiem dokumentacji medycznej potwierdzającej zawodowe uszkodzenie słuchu w wymaganym okresie.