Art. 94a ust. 1 zd. pierwsze ustawy Prawo farmaceutyczne, zakazujący reklamy aptek, jest niezgodny z prawem Unii Europejskiej, w tym z art. 49 i 56 Traktatu oraz dyrektywą 2000/31/WE. Decyzje organów nakładające kary za naruszenie tego zakazu podlegają uchyleniu.

Art. 94a ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne, zabraniający reklamy aptek, narusza unijne zasady swobody przedsiębiorczości oraz świadczenia usług, co implikuje nieważność decyzji o nałożeniu kary na podstawie tego przepisu.

Otrzymanie odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia skutkuje pozbawieniem prawa do zasiłku dla bezrobotnych za ten sam okres, niezależnie od późniejszego terminu przyznania tego świadczenia, co uzasadnia jego żądanie zwrotu.

Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle orzeczenia TSUE, stwierdził niezgodność art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego z prawem unijnym, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnych dot. zakazu reklamy aptek i umorzenie postępowania.

Samo odbywanie kary pozbawienia wolności nie spełnia przesłanek całkowitej nieściągalności dla umorzenia należności składkowych. Umorzenie możliwe jest jedynie w razie zaistnienia wyjątkowych okoliczności, które muszą być wykazane przez wnioskodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zarzuty kasacyjne za bezpodstawne, oddalił skargę kasacyjną B.K., potwierdzając prawidłowość decyzji odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia, w związku z niespełnieniem przesłanek nabycia tego prawa przed 31 grudnia 2023 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, skuteczne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko faktycznego zaniechania działalności rolniczej, ale także spełnienia formalnych wymogów, takich jak wykreślenie z ewidencji producentów rolnych.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, nawet pomimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie narusza zasad procedury administracyjnej i konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego postępowania.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.A. zostaje oddalona jako bezzasadna. Niedopełnienie terminu do złożenia odwołania nie zostaje usprawiedliwione poprzez wskazywaną sytuację życiową skarżącego, gdyż postanowienia organu i sądu były zgodne z prawem.

Umorzenie zadłużenia z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego stanowi wyjątek stosowany jedynie w przypadku nadzwyczajnych okoliczności, które muszą być obiektywne i niezależne od wyborów życiowych dłużnika alimentacyjnego.

Brak legitymacji skarżącego uniemożliwia mu skuteczne domaganie się wszczęcia postępowania w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego, przyznanego sąsiadowi. Skarga kasacyjna oddalona.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej przewidzianej w art. 129e ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne nie występuje potrzeba stosowania dodatkowych przesłanek miarkowania kary z art. 189d k.p.a., gdyż regulacja ta jest kompletna i wyłącza potrzebę posiłkowego stosowania przepisów k.p.a.

Zakażenie wirusem SARS-CoV-2 może być uznane za chorobę zawodową, gdy okoliczności wskazują na narażenie zawodowe w środowisku pracy, zgodnie z ustawą i przepisami o chorobach zawodowych.

Sąd uznał, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest zasadne w przypadku utraty rękojmi prawidłowego prowadzenia apteki wskutek naruszenia przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących dystrybucji leków.

Uchwała powołująca dyrektora szpitala na podstawie kolejnego konkursu może być niezgodna z prawem, jeśli nie zachodziły podstawy do nienawiązania stosunku pracy z osobą wybraną w poprzednim konkursie. NSA podkreśla konieczność pełnego uzasadnienia rozstrzygnięć faktycznych i prawnych.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego nie daje podstaw do żądania dokumentacji bez kontekstu inspekcji lub kontroli; brak spełnienia przesłanek inspekcyjnych uniemożliwia naliczenie kar pieniężnych w tym zakresie.

Przepisy art. 99 ust. 3a Prawa farmaceutycznego, dotyczące warunków wydania zezwolenia, nie mogą być stosowane jako przesłanki cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki wydanej przed nowelizacją ustawy z 2017 roku. Nowe wymagania nie mają wpływu na warunki prowadzenia działalności na "starych" zezwoleniach. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak jest usprawiedliwionych podstaw do zasadności skargi kasacyjnej, wobec niezgodności działalności skarżących z wymogami przepisów ustawy COVID-19 co do zwolnień z opłacania składek.

Brak związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; jednakże, gdy charakter tej opieki wyklucza podjęcie pracy, świadczenie to przysługuje (art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych), co wymaga indywidualnej oceny sytuacji opiekuna.