Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organy administracji publicznej nie są zobowiązane do informowania o możliwości przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a odpowiedzialność za dochowanie terminów procesowych spoczywa na stronie postępowania.

Pobieranie emerytury stanowi przesłankę negatywną wykluczającą przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, którą usunąć można zawieszeniem emerytury. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje od daty wstrzymania wypłaty emerytury.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

Skarga kasacyjna W. N. od wyroku WSA w Gdańsku ws. świadczenia pielęgnacyjnego oddalona. NSA uznał, że nie wykazano bezpośredniego związku rezygnacji z pracy z opieką nad matką, co uniemożliwia przyznanie świadczenia.

Brak bezpośredniego związku przyczynowego między niepodejmowaniem pracy a sprawowaną opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u matki osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom spokrewnionym w dalszej kolejności, jak brat, zgodnie z art. 17 u.ś.r.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w okresie, kiedy istnieje uprzednia prawomocna decyzja przyznająca uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Uchylenie takiej decyzji musi nastąpić przed przyznaniem nowego świadczenia, a decyzje te nie mogą być pobierane kumulatywnie.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Jeżeli właściwy organ krajowy stwierdzi, że wynikające z przepisów prawa krajowego, stanowiących transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej (art. 7-9), przesłanki zwrotu kosztów transgranicznej opieki zdrowotnej nie zostały zrealizowane, to jego obowiązkiem jest rozpatrzenie z urzędu