Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując na konieczność wyczerpującego wyjaśnienia sytuacji faktycznej w postępowaniu administracyjnym. Umorzenie należności publicznoprawnych w ramach uznania administracyjnego wymaga dokładnego rozpatrzenia interesu zobowiązanego i interesu publicznego, z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego.

Sądy administracyjne są właściwe do oceny przedawnienia składek w postępowaniu o umorzenie należności składkowych przez ZUS. Jednocześnie, prawidłowa analiza przedawnienia jest warunkiem procedowania w sprawie umorzenia. Skarga kasacyjna ZUS została oddalona jako niezasadna.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia, co uzasadnia odmowę świadczenia pielęgnacyjnego.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jest niemożliwe. Warunkiem przyznania świadczenia innej osobie jest posiadanie takiego orzeczenia przez współmałżonka osoby wymagającej opieki.

Brak obowiązku alimentacyjnego wyklucza prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, nawet przy opiece nad bliskim o znacznym stopniu niepełnosprawności. Interpretacja przepisów musi respektować ich literalne brzmienie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak spełnienia przesłanki "szczególnych okoliczności" uzasadnia odmowę przyznania renty w drodze wyjątku; decyzja Prezesa ZUS była zgodna z prawem i uzasadniona prawidłową oceną materiału dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak spełnienia przesłanki braku niezbędnych środków utrzymania wyłącza możliwość przyznania renty rodzinnej w trybie wyjątku zgodnie z art. 83 ustawy emerytalnej. Dochód na osobę przewyższający minimalną emeryturę uzasadnia oddalenie wniosku.

Umowy o współpracy, w ramach których świadczone były konkretne usługi obejmujące wykonanie dokumentacji i kosztorysów szkód, jako umowy o dzieło, nie rodzą obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego wynikającego z przepisów o świadczeniu usług.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uchyla się z powodu nieuzasadnionego przyjęcia braku dostatecznego ustalenia stanu faktycznego przez Prezesa NFZ, co uzasadnia ponowne rozpoznanie sprawy.

Odwołanie ze stanowiska kierownika jednostki organizacyjnej powiatu bez zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu stanowi naruszenie zasad proceduralnych, uzasadniające stwierdzenie nieważności uchwały przez sąd administracyjny.

Świadczenia P. L. wykonywane w ramach obowiązków zarządczych w H. Sp. z o.o. podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako świadczenie usług w rozumieniu ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej, niezależnie od przepisów k.s.h., które nie dotyczą ubezpieczeń społecznych.

Umowy zawierane na podstawie zamówień dotyczących opracowywania dokumentacji i kosztorysów komunikacyjnych, kwalifikowane jako umowy o dzieło, nie podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej. Decyzje organów podlegają uchyleniu jako błędne.

Brak wykazania wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy uniemożliwia uchylenie decyzji administracyjnej, gdy zgromadzony materiał dowodowy dostatecznie wyjaśnia charakter stosunku prawnego.

Brak możliwości podjęcia zatrudnienia w rozumieniu art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych musi wynikać z charakteru i zakresu faktycznie sprawowanej opieki. W sytuacji, gdy osoba ubiegająca się o świadczenie nie jest głównym opiekunem osoby niepełnosprawnej, brak jest przesłanek do jego przyznania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok wojewódzkiego sądu, uznając, że brak uzasadnienia dotyczącego podstaw proceduralnych wydania decyzji o ubezpieczeniu zdrowotnym zmarłego nie wpłynął istotnie na decyzję. Sprawa wymaga ponownego rozpoznania.

Prezes NFZ, rozpatrując wniosek zgłoszony przez ZUS, prawidłowo wydał decyzję deklarującą obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego W. S., zgodnie z art. 109 ust. 1 u.ś.o. Utrzymano jej zgodność z prawem pomimo skarżący regularnie uiszczał składki.