Potwierdzenie zlecenia na zaopatrzenie w wyroby medyczne przez NFZ nie stanowi decyzji administracyjnej, lecz czynność materialnotechniczną, niewymagającą trybu postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcie nie jest zaskarżalne w trybie k.p.a.

Informacje zawarte w CEEB nie przesądzają o prawie do dodatku węglowego, jeśli weryfikacja wykaże inne rzeczywiste źródło ogrzewania. Organ zobowiązany jest do wszechstronnej analizy materiału dowodowego i stosowania zasady prawdy materialnej (art. 7 k.p.a.).

Artykuły 4 ust. 2 pkt 2 oraz 2 pkt 10 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci muszą być interpretowane w duchu celowościowym i zgodnie z Konstytucją, zapewniając opiekunom faktycznym prawo do świadczeń wychowawczych, gdy te wspierają dziecko pozostające pod legalną opieką.

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest właściwy do orzekania o przedawnieniu należności z tytułu składek zdrowotnych. Właściwość rozstrzygania tej kwestii należy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Zamknięcie możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego dla dalszych krewnych, gdy bliżsi nie legitymują się orzeczeniem o niepełnosprawności, jest uzasadnione przepisem art. 17 ust. 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zarzuty dotyczące błędnej wykładni nie były skuteczne, ponieważ nie odniesiono się do właściwej podstawy prawnej.

W postępowaniu dotyczącym umorzenia zadłużenia z tytułu nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego organ odwoławczy, uchyliwszy decyzję organu I instancji, prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, co do którego sąd nie doszukał się uchybień proceduralnych.

Orzekanie w sprawach umorzenia składek ZUS wymaga pełnych akt administracyjnych, przy założeniu, że umorzenie możliwe jest tylko po jednoznacznym wykazaniu trwałej trudności materialnej i stosownego uszczegółowienia w aktach sprawy.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy osoba opiekująca się pobiera rentę. Zasada ta obowiązuje mimo wyroku TK, chyba że renta zostanie zawieszona. Skarga kasacyjna słuszna; decyzja o odmowie przyznania świadczenia została utrzymana.

NSA uchylił wyrok WSA, decyzję SKO i Burmistrza, uznając, że przepisy uśr, w zakresie, w jakim uniemożliwiają przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, są niezgodne z Konstytucją RP.

Opieka naprzemienna musi być stwierdzona prawomocnym orzeczeniem sądowym, aby stanowić podstawę do przyznania świadczenia wychowawczego; brak takiego uzasadnionego orzeczenia w momencie wnioskowania wyklucza możliwość jego przyznania.

Dłużnik alimentacyjny nie legitymuje się interesem prawnym w postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a zatem nie posiada statusu strony w postępowaniu wznowieniowym tego rodzaju.

Decyzja uchylająca lub zmieniająca prawo do świadczenia wychowawczego, wydana na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci, działa konstytutywnie i wyłącznie ex nunc, nie wpływając na przyznane wcześniej świadczenia.

Za chorobę zawodową uważa się chorobę z wykazu chorób zawodowych związaną z czynnikami szkodliwymi w środowisku pracy, a obowiązkiem skarżącego jest wykazanie, że schorzenie spowodowane jest wyłącznie czynnikami pozazawodowymi. Skarga kasacyjna w takim zakresie podlega oddaleniu.

Prokurenci spółek z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlegali obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej przed nowelizacją z 1 lipca 2022 r.; obowiązek ten został nałożony dopiero z dniem wejścia zmienionego przepisu.

Nowe okoliczności zdrowotne, takie jak nowotwór płuc, nie zmieniają stanu faktycznego w stopniu wpływającym na warunki uznania przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli za chorobę zawodową. Postępowanie pozostaje bezprzedmiotowe.