Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stwierdzając, iż postępowanie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego powinno być oceniane na podstawie przepisów dotychczasowych, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 roku.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w przypadku pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skuteczność wyboru świadczenia zbieżnego wymaga wcześniejszego uchylenia decyzji administracyjnej przyznającej dotychczasowe świadczenie.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w sytuacji, gdy jedna z osób z tej samej grupy alimentacyjnej faktycznie sprawuje stałą opiekę nad niepełnosprawnym członkiem rodziny, mimo istnienia innych zobowiązanych osób.

NSA stoi na stanowisku, że właściwe uzgodnienie stanu faktycznego, zgodne z przepisami postępowania administracyjnego, jest kluczowe dla uchylenia decyzji odmawiającej umorzenia odsetek przez ZUS. Niespełnienie tego obowiązku uzasadnia uchylenie decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak powiadomienia strony o możliwym wypowiedzeniu się co do materiału dowodowego nie wpływa istotnie na wynik sprawy, jeśli faktyczne zarzuty skargi kasacyjnej nie miały wpływu na uznanie świadczeń jako nienależnie pobranych.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i osiągania przychodów, o ile spółka nie dokonała prawnie skutecznego zawieszenia działalności.

Posiadanie promesy na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez jeden podmiot nie nadaje mu przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym innych podmiotów ubiegających się o zezwolenie. Brak interesu prawnego wyklucza uprawnienie do zaskarżania decyzji administracyjnych dotyczących wydania zezwolenia innym przedsiębiorcom.

Główny Inspektor Farmaceutyczny dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu odwołania od decyzji o zmianie zezwolenia na prowadzenie apteki, naruszając przepisy proceduralne dotyczące terminowego załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz opinię Ministra Zdrowia, uznając, że opinia nie spełniała prawnych wymogów dotyczących uzasadnienia kryteriów oceny inwestycji, co stanowi naruszenie wiążących wytycznych sądu administracyjnego.

Osoba ubiegająca się o świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z działalności rolniczej musi wykazać całkowite zaprzestanie tej działalności przed określonym terminem; nieprzestrzeganie tej przesłanki uniemożliwia przyznanie świadczenia.

Zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nie obejmuje sprzedaży internetowej i wymaga przestrzegania ściśle określonych warunków, a ich naruszenie skutkuje obligatoryjnym cofnięciem zezwolenia.

Zezwolenie cateringowe na sprzedaż napojów alkoholowych nie może być ograniczone terytorialnie do konkretnej gminy, gdyż takie ograniczenia nie są przewidziane w ustawie o wychowaniu w trzeźwości. Ponadto, zezwolenie takie nie wymaga określenia lokalizacji punktu sprzedaży.