Świadczenie pielęgnacyjne i specjalny zasiłek opiekuńczy wykluczają się wzajemnie. By uzyskać prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, należy wyraźnie i bezwarunkowo zrezygnować z pobierania konkurencyjnego zasiłku. Świadczenie nie może być przyznane wstecz.

Rozstrzyganie o odpowiedzialności solidarnej rozwiedzionego małżonka musi respektować pięcioletni termin przedawnienia, zaś uchylenie decyzji jest uzasadnione błędną wykładnią prawa. Upływ tego terminu uniemożliwia wydanie nowej decyzji przez organ odwoławczy po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej.

Sama potrzeba posiadania uwierzytelnionych odpisów dokumentów nie wypełnia przesłanki ważnego interesu strony z art. 73 § 2 k.p.a. NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że strona musi wykazać szczególne uzasadnienie uzyskania takich dokumentów.

Burmistrz miasta wprowadzając budynek do GEZ musi zapewnić właścicielowi możliwość udziału w decyzji, w przeciwnym razie czynność ta może zostać uznana za bezskuteczną, co potwierdza ochrona konstytucyjnego prawa własności prywatnej.

Odwołanie dyrektora instytucji kultury przed upływem kadencji jest zgodne z prawem, jeśli naruszenie przepisów prawa, potwierdzone właściwym orzeczeniem, spełnia ustawowe przesłanki, a postępowanie administracyjne spełnia wymogi formalne.

Skarga kasacyjna na decyzję organu podatkowego została oddalona z uwagi na niesformalizowaną konstrukcję zarzutów i brak usprawiedliwionych podstaw. NSA podtrzymał obowiązek ustalenia podstaw prawnych decyzji, uznając zabezpieczenie na majątku podatnika za prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że decyzja o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych na majątku podatnika, wynikająca z domniemanego użycia fikcyjnych faktur, jest prawidłowa w świetle art. 33 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej. Zasada uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązania została prawidłowo zastosowana.

W przypadku naruszenia przez organy obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, sąd administracyjny ma prawo uchylić wydane orzeczenie, gdyż naruszenie zasad postępowania prowadzi do nieprawidłowego rozstrzygnięcia. Weryfikacja obecności marihuany powinna obejmować dodatkowe badanie kontrolne.

Ostateczne decyzje administracyjne dotyczące zatwierdzenia projektów wymiany gruntów, które nie obejmują przyznania ekwiwalentu, stanowią przeszkodę dla wydania nowych decyzji w tej materii, nawet jeśli te ostateczne decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa.

NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA wskazujący na wadliwe uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z powodu tajemnicy przedsiębiorcy, podkreślając konieczność indywidualnej analizy takich zastrzeżeń.

Skarga kasacyjna wniesiona w sprawie ustalenia opłaty planistycznej wskutek wzrostu wartości nieruchomości została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko, iż operat szacunkowy nie zawierał uchybień formalnych, a jego ocena leży w gestii rzeczoznawców majątkowych, co wyklucza interwencję sądu w tym zakresie.

Sprzedaż przez podatnika nieruchomości gruntowych nie wypełnia przesłanek działalności gospodarczej określonych art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., lecz stanowi zarząd majątkiem prywatnym. Czynności te nie spełniają kryterium zorganizowanego i ciągłego zarobkowania.

NSA stwierdził, iż należy uchylić wyrok WSA oraz ponownie przeanalizować sprawę, uwzględniając ustalenia z postępowania karnego, celem kompleksowej oceny kwestii dobrej wiary skarżącego oraz prawidłowości procedur dowodowych w postępowaniu podatkowym.

W sprawie o sygn. akt II FPS 3/25 przyjęto, iż nowe okoliczności faktyczne lub dowody mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, nawet jeśli były znane stronie podczas postępowania podatkowego, ale strona ich nie powołała. NSA uznał, że pojęcie "nowe" odnosi się do stanu wiedzy organu.

NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji odmownej w zakresie przyznania płatności za 2021 r. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, prawidłowo stosując unijne przepisy rozporządzenia 640/2014.

Skarga kasacyjna Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zostaje oddalona. Orzeczenie sądu I instancji, stwierdzające istotne naruszenia proceduralne w ocenie projektu przez organ, jest zasadne. Organ zignorował wiążące wskazania sądu, wymagając od niego ponownej oceny zgodnej z konserwatywnymi zasadami oceny projektu.

Skarga kasacyjna oddalona; postępowanie wykonawcze przeprowadzone zgodnie z art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego było prawidłowe, a zarzuty proceduralne nie uzasadniały uchylenia decyzji organów nadzoru budowlanego.

Złożenie wniosku o pomoc finansową uznaje się za dokonane w terminie, jeżeli został on nadany w placówce pocztowej przed upływem terminu, zgodnie z art. 57 § 5 K.p.a., mimo regulacji rozporządzenia Rady Ministrów dotyczącej daty wpływu jako ostatecznej.

Numer identyfikacyjny producenta rolnego nadany przez ARiMR jest przypisany wyłącznie do danego podmiotu prawnego i nie może być przedmiotem sukcesji prawnej. Odrzucenie przez organ wniosku o pomoc finansową wobec braku własnego numeru jest zgodne z prawem.

Numer identyfikacyjny producenta rolnego, przyznawany w ramach krajowego systemu ewidencji producentów, nie przechodzi na następcę prawnego w wyniku sukcesji uniwersalnej. Ewentualny brak nowego numeru identyfikacyjnego wyklucza możliwość przyznania płatności ekologicznych.

Skarga kasacyjna Fundacji na orzeczenie w zakresie negatywnej oceny projektu została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość oceny merytorycznej i proceduralnej dokonanej przez Zarząd i Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Obiekty kontenerowe, które mogą być przeniesione w inne miejsce bez naruszenia ich struktury, nie są trwale związane z gruntem i nie spełniają definicji budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co wyklucza ich kwalifikację podatkową jako budynków.

Kontenery telekomunikacyjne, które nie są trwale związane z gruntem oraz pozbawione fundamentów, nie stanowią budynków w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., lecz kwalifikują się jako budowle zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, a także Prawem budowlanym.

Kontenery telekomunikacyjne bez trwałego związania z gruntem należy klasyfikować jako budowle, nie budynki, w świetle art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., co uzasadnia ich opodatkowanie jako budowli. NSA oddala zarzuty kasacji, podtrzymując decyzję uznającą ich charakter jako budowli.