Wydalenie ze służby funkcjonariusza Policji uzasadnione jest umyślnym naruszeniem przepisów dyscyplinarnych przez niezasadne użycie środków przymusu oraz fałszowanie przebiegu zdarzeń, co czyni działanie niezgodne z przepisami ustawy o Policji.
Od organu administracji oczekuje się wykonania wyroku sądu poprzez udostępnienie informacji publicznej bądź wydanie decyzji o odmowie w ramach nadużycia prawa, co nie zostało uczynione, skutkując oddaleniem skarg kasacyjnych.
Decyzja Ministra Klimatu i Środowiska o odmowie udzielenia pozwolenia zintegrowanego na podstawie trzykrotnego wymierzenia kar pieniężnych, uwzględniając późniejsze uchylenie tych kar, narusza zasadę proporcjonalności i zaufania obywateli do prawa.
Dla zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o Policji wystarczające jest sporządzenie postanowienia o przedstawieniu zarzutów, niezależnie od jego ogłoszenia, respektując odmienność regulacji prawa administracyjnego od procesu karnego.
Sąd Okręgowy, uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, rażąco naruszył przepisy art. 437 § 2 zdanie 2 k.p.k. Brak było podstaw do pełnego powtórzenia postępowania dowodowego; sąd powinien samodzielnie uzupełnić dowody.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzeka, że odmowa pomocy finansowej na operacje ze środków EFRROW, o charakterze premiowym, jest uzasadniona przy braku wykazania ekonomicznej racjonalności i spójności planowanego przedsięwzięcia przez wnioskodawcę.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny była prawidłowa a ustalenia faktyczne nie mogły być skutecznie podważone w kasacji.
Prawomocne skazanie za umyślne przestępstwo skarbowe uzasadnia cofnięcie pozwolenia na broń palną myśliwską na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a) w związku z art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji. Organy nie mają kompetencji do oceny charakteru przestępstwa.
Podmiot uczestniczący świadomie w oszustwie karuzeli VAT, działający jako bufor, nie jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z faktur wykazujących fikcyjne transakcje. Fakt przynależności do takiego oszustwa wyłącza towar z legalnego obrotu podatkowego.
Wezwanie do opłaty dodatkowej za przejazd płatną autostradą, wystawione po upływie okresu 24-miesięcy od końca roku przejazdu, jest prawomocne, jeśli przedawnienie pięcioletnie nie nastąpiło.
Oznakowanie żywności, które potencjalnie wprowadza konsumenta w błąd co do składu produktu, jest niedopuszczalne. Zakaz wprowadzania do obrotu takich produktów jest zgodny z prawem, gdyż ochrona konsumenta przed dezinformacją ma priorytet nad interesem podmiotu gospodarczego.
Decyzja uwłaszczeniowa wyklucza możliwość powiatyzacji nieruchomości na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, gdyż prawo użytkowania wieczystego przyznane przedsiębiorstwu państwowemu oznacza wyłączne władanie nad nieruchomością.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą przez okres 5 lat zgodnie z art. 37ge ust. 13 ustawy o autostradach płatnych. Dyrektor może korzystać z danych systemów administracyjnych niezależnie od ograniczeń czasowych przechowywania danych o biletach autostradowych.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając zgodność decyzji GIJHARS z prawem, stwierdził, że termin 'mleko' nie może oznaczać produktów zawierających oleje roślinne, co usprawiedliwia zakaz wprowadzania tych produktów jako 'mleka modyfikowanego'.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano skutecznych podstaw w postaci naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych orzeczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok pierwszej instancji i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazuje na konieczność wnikliwej analizy zarzutów dotyczących legalności wysokości obciążeń abonamentowych.
Skarga kasacyjna podmiotu dotycząca opłaty planistycznej została oddalona, gdyż operat szacunkowy nie naruszał przepisów prawa, a wzrost wartości nieruchomości został wykazany zgodnie z metodyką wyceny i obowiązującym prawem. Zarzuty proceduralne i merytoryczne okazały się niezasadne.
Art. 29 ust. 6 pkt 1 ustawy o ochronie osób i mienia przewiduje obowiązek skreślenia z listy pracowników ochrony osoby, przeciw której wszczęto postępowanie karne o przestępstwo umyślne, co jest zgodne z konstytucyjnym interesem społecznym i zasadą domniemania niewinności.
Obowiązek przywrócenia obiektu do stanu poprzedniego nie może być nałożony na podmiot, który nie posiada prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a decyzja wymaga uwzględnienia aktualnych właścicieli jako stron postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że użytkowanie wieczyste nieruchomości ustanowione przed datą "powiatyzacji" wyklucza możliwość nabycia z mocy prawa przez powiat, potwierdzając pierwszeństwo decyzji uwłaszczeniowej.
Oznaczenie produktu jako "mleko modyfikowane" jest wprowadzeniem w błąd w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz rozporządzeń UE, gdyż produkt nie spełnia definicji mleka ani przetworów mlecznych.
Organ administracji skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą w okresie 5 lat od ostatniego dnia roku, w którym powinna ona być wniesiona, pomimo upływu terminu przechowywania danych z biletu autostradowego.
Zatarcie kary dyscyplinarnej skutkujące jej niebyłością uniemożliwia obniżenie nagrody rocznej policjantowi. Uproszczone orzeczenie dyscyplinarne bez wszczęcia formalnego postępowania nie uprawnia do obniżenia nagrody rocznej na podstawie art. 110 ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji.
NSA oddalił skargę kasacyjną Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej, podtrzymując orzeczenie WSA o uchyleniu decyzji administracyjnej z uwagi na braki w jej uzasadnieniu i analizie przedawnienia roszczeń.