Właściwe opodatkowanie nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą wymaga m.in. posiadania przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz braku formalnego wyłączenia z użytkowania przez decyzję organu nadzoru budowlanego, niezależnie od złego stanu technicznego budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną D.P. za nieusprawiedliwioną, potwierdził legalność decyzji o wymeldowaniu, wskazując na trwały i dobrowolny charakter opuszczenia lokalu oraz poprawność przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Działalność wspierająca irlandzką spółkę przez pracowników działa zdalnie w Polsce nie tworzy zakładu podatkowego w rozumieniu międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli nie posiada cech zasadniczej działalności przedsiębiorstwa.

Decyzja SKO uchylająca decyzję Burmistrza była zasadna, mimo błędów proceduralnych, które nie wpływały istotnie na prawidłowość końcowego rozstrzygnięcia uchylającego rozpatrywaną decyzję.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i decyzję, uznając, że decyzje administracyjne były przedwczesne bez umożliwienia inwestorowi uzyskania zgody współwłaścicieli drogą sądową. Organy nadzoru miały obowiązek pełnego zbadania możliwości doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Plan miejscowy nie może poprzez wprowadzenie zakazów i ograniczeń uniemożliwiać realizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w sposób, który przekracza granice dozwolone przez art. 46 ust. 1 u.w.r.u.s.t.

Osoba zarządzająca transportem jest odpowiedzialna za wyposażenie kierowcy w wypis z licencji wymaganej do przewozu drogowego, niezależnie od formy prawnej zatrudnienia kierowcy.

Okresowe ograniczenia ruchu pojazdów o dmc powyżej 12 ton, wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, obowiązują także w przypadku zakończenia przewozu drogowego na terenie Polski, wykluczając dalsze wyłączenia przewozu po dostarczeniu ładunku do odbiorcy w kraju.

Skarga kasacyjna skarżącej D.M. od wyroku WSA dot. kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego jest bezzasadna; przewóz miał charakter okazjonalny, wymagający licencji. NSA podtrzymuje decyzję WSA i organów administracyjnych.

Transakcja pomiędzy stronami polega na dostawie towarów oraz świadczeniu usługi najmu, podlegając opodatkowaniu VAT bez zastosowania zwolnienia dla usług finansowych; obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania okoliczności niezależnych od strony, udokumentowanych w sposób co najmniej uprawdopodabniający, przy czym ciężar udowodnienia spoczywa na stronie.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny, jedynie w celu zawieszenia biegu przedawnienia.

Skarga kasacyjna dotycząca wykonania zastępczego nakazu rozbiórki samowolnej budowy nie znajduje uzasadnienia, a wysokość zaliczki na wykonanie zastępcze jest zgodna z przedstawionymi kosztami. Oddalenie skargi potwierdza prawidłowość postępowania egzekucyjnego.

W przypadku rozbieżności wykładni normy prawnej w orzecznictwie administracyjnym, działanie organu podatkowego zgodnie z jedną z przyjętych interpretacji nie spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa, nawet jeżeli sądy administracyjne prezentują alternatywne stanowiska.

Termin przedawnienia administracyjnej kary pieniężnej, określony w ustawie o transporcie drogowym, nie wyłącza zastosowania art. 189h Kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczącego zawieszenia biegu tego terminu.

Skarżącemu A.D. nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę z 2009 r., gdyż inwestycja nie ograniczała jego praw do zabudowy ani zagospodarowania nieruchomości. Decyzja o umorzeniu postępowania została podjęta prawidłowo.

Oddalenie skargi kasacyjnej T. sp. z o.o. w przedmiocie zaliczenia określonych kosztów do kosztów uzyskania przychodów za rok 2017, dokonując prawnej oceny rozbieżności związanych z wykładnią pojęcia "jednorazowej wartości transakcji" oraz zasadą rozpoznawania sprawy na posiedzeniu niejawnym w kontekście przepisów ustawy COVID-19.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarżący uprawdopodobnił brak winy przy uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, co uzasadnia przywrócenie terminu. Skarga kasacyjna Wojewody Zachodniopomorskiego zostaje oddalona, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Stan techniczny budynku nie stanowi przesłanki wyłączającej nieruchomość spod kategorii związanych z działalnością gospodarczą w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Właściciel nieruchomości będącej w posiadaniu przedsiębiorcy podlega opodatkowaniu według stawek właściwych dla nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Brak decyzji ostatecznej organu nadzoru budowlanego wyłączającej budynek z użytkowania uzasadnia uznanie nieruchomości za związaną z działalnością gospodarczą, mimo złego stanu technicznego budynku. Opodatkowanie odbywa się na podstawie jego formalnego ujęcia w środkach trwałych przedsiębiorstwa.

Sąd administracyjny właściwie uznał, że organy sanitarne zasadnie odmówiły stwierdzenia choroby zawodowej T.K., ponieważ wykonane czynności zawodowe nie spełniały przesłanek zawodowego narażenia. Brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy stwierdził, że kara łączna nie może przekroczyć sumy kar jednostkowych (art. 86 § 1 k.k.). Naruszenie tej zasady skutkuje rażącym naruszeniem prawa i koniecznością uchylenia wyroku w zaskarżonej części.

Skarga kasacyjna dotycząca egzekucji świadczeń pieniężnych i zajęcia nieruchomości, oparta na przedawnieniu obowiązku oraz bezskuteczności zajęcia, została oddalona. Zarzuty skarżącej były bezzasadne w kontekście stosowanych przepisów o postępowaniu egzekucyjnym.

NSA uznaje, że spełniając ustawowe wymogi i w oparciu o rzetelne orzeczenia lekarskie, uznano alergiczne zapalenie skóry za chorobę zawodową, wystarczając na wykazaniu zawodowych warunków narażenia pracownika.