Wydanie decyzji zabezpieczającej przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 § 1 o.p. jest zasadne, gdy zachodzi uzasadniona obawa ich niewykonania, a przedawnienie jest zawieszone przez decyzję zabezpieczającą. Brak uzasadnienia skargi kasacyjnej oznacza oddalenie środka odwoławczego wobec prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

W przypadku braku skutecznego doręczenia decyzji organu podatkowego, nie rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia odwołania, co wyklucza możliwość jego przywrócenia, zgodnie z art. 162 § 1 O.p.

Decyzja Prezydenta Miasta Racibórz i Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zobowiązaniu skarżącej do zwrotu wydatków zastępczo poniesionych przez gminę za pobyt jej ojca w domu pomocy społecznej była prawidłowa w świetle prawa o pomocy społecznej.

Budynki przedsiębiorstwa będące w jego posiadaniu, nawet w złym stanie technicznym, są związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., o ile brak decyzji ostatecznej wyłączającej je z użytkowania.

Egzekucja administracyjna wobec wspólnika spółki w upadłości, o ile nie istnieją przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest dopuszczalna, nawet jeśli obowiązek podatkowy wynika z zeznania rocznego podatnika składającego wniosek o indywidualną interpretację podatkową.

Sąd stwierdził, że podstawą wszczęcia egzekucji administracyjnej jest deklaracja podatkowa złożona przez podatnika, a odpowiedzialność za zapłatę podatku dochodowego wynikającego z tej deklaracji spoczywa na podatniku, niezależnie od roszczeń wobec syndyka czy interpretacji indywidualnych.

Zawieszenie działalności gospodarczej nie wyłącza kwalifikacji nieruchomości jako związanych z działalnością gospodarczą dla celów podatkowych; pozostają one opodatkowane wyższą stawką od nieruchomości.

Wyrok wydany przez sąd, w skład którego wchodzi sędzia po osiągnięciu wieku emerytalnego bez dalszej zgody na orzekanie, jest nieważny; sprawę należy ponownie rozpoznać przed sądem w prawidłowym składzie.

W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji reprywatyzacyjnej, gdy część działki stanowi drogę publiczną, nie orzeka się o nieodwracalnych skutkach prawnych, jeśli nieruchomość była już zagospodarowana na cele publiczne przed wydaniem decyzji reprywatyzacyjnej.

Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest izba lub zespół izb wydzielonych w obrębie budynku, a nie cały budynek jednorodzinny jednolokalowy; zaświadczenie o samodzielności lokalu nie może być wydane, jeśli dotyczy całego budynku.

Przepisy art. 29a ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania, gdy nabycie usług dokumentowane jest fakturą wystawioną na usługodawcę, a nie faktycznego nabywcę. Czynności Fundacji K. nie spełniają przesłanek działania „w imieniu i na rzecz” uczestników, co wyklucza ich z nieopodatkowania.

Kwalifikacja budowlana muru jako konstrukcji oporowej musi być poparta wystarczającym materiałem dowodowym uwzględniającym projekt budowlany i geotechniczne cechy terenu. Braki w ustaleniach faktycznych i analizie projektowej uniemożliwiają prawidłowe zastosowanie przepisów Prawa budowlanego.

Pomimo braku formalnego legitymowania się przymiotem strony, właściciele nieruchomości obsługiwanej przez wspólny zjazd mają interes prawny w postępowaniu dotyczącym jego przebudowy i mogą być uznani za strony tego postępowania.

Decyzja orzekająca o odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości spółki nie wywiera skutków prawnych, jeśli doręczona zostaje po przedawnieniu głównego zobowiązania podatkowego. Moment doręczenia jest decydujący dla skuteczności takiej decyzji.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrzymuje w mocy wyrok WSA, potwierdzając prawidłowość odmowy podatkowej ulgi w kontekście art. 67a § 1 pkt 3 o.p., wykazując, że organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy i nie przekroczył granic uznania administracyjnego.

Zarządzający transportem odpowiada za wyposażenie kierowców w wymagane dokumenty, niezależnie od podstawy zatrudnienia. Brak spełnienia tego obowiązku usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z ustawą o transporcie drogowym.

Brak odniesień do równoważności w przetargu na szkolenia projektu unijnego narusza zasadę konkurencyjności, co stanowi podstawę do uznania środków za niekwalifikowalne i zobowiązania Beneficjenta do ich zwrotu.

Doręczenie zastępcze decyzji podatkowej, w trybie art. 150 O.p., musi spełniać wymóg jednoznacznego dowodu zawiadomienia adresata, inaczej doręczenie jest nieskuteczne, co uniemożliwia zamknięcie drogi do zaskarżania.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że WSA prawidłowo uchylił postanowienie organu administracyjnego z powodu wadliwego zastosowania przesłanek umorzenia kosztów egzekucyjnych oraz błędnej interpretacji interesu publicznego w kontekście egzekucji administracyjnej.

W przypadku decyzji administracyjnych dotyczących zwrotu bonifikaty w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego, przepisy nowej ustawy obejmują sprawy wszczęte przed jej wejściem w życie, pod warunkiem że nie były zakończone decyzją ostateczną, a zobowiązanie do zwrotu bonifikaty jest zgodne z konstytucyjnymi zasadami praworządności i ochrony własności.

W polskim porządku prawnym istnieją normy prawne, które przyznają Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych kompetencje do kontroli stosowania przepisów o właściwym oznakowaniu produktów oraz do wydawania decyzji zgodnie z art. 138 rozporządzenia UE 2017/625, co potwierdza zgodność działań z prawem unijnym.

Zasadna ocena decyzji administracyjnej w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej może być dokonana tylko przez organy uprawnione do orzecznictwa w zakresie medycyny pracy, zaś Sąd I instancji prawidłowo uznał związanie orzeczeniem lekarskim co do chorób zawodowych. Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. w T. była bezzasadna.

Wolno stojący budynek mieszkalny jednorodzinny jednolokalowy nie spełnia przesłanek do uznania go za samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.

W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o., powstałej w wyniku przekształcenia, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej przypadająca na wspólnika na dzień przekształcenia, a nie historyczny koszt ich nabycia.