Skarga kasacyjna w sprawie odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup rajstop, przyjęta jako niezasadna; oddalenie uzasadnione prawidłowym wyliczeniem dochodu z gospodarstwa rolnego i brakiem szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego wsparcia, mimo przekroczenia kryterium dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy przyznania zasiłku celowego specjalnego, potwierdzając, że przyznanie tego świadczenia jest uznaniowe i uzależnione od wykazania szczególnych okoliczności przekraczających kryterium dochodowe.

Przekroczenie kryterium dochodowego przez skarżącego wyklucza przyznanie zasiłku celowego, a brak szczególnych okoliczności uniemożliwia uzyskanie specjalnego świadczenia. Zarzuty kasacyjne uznano za niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w przypadku wywłaszczonych nieruchomości, przejętych częściowo na cele budowy osiedla, zmodyfikowane wykorzystanie na sieci techniczne oraz wjazdy i miejsca postojowe, o ile pozostaje zgodne z ogólnym celem budowy osiedla, nie stanowi podstawy do uznania nieruchomości za zbędną dla pierwotnego celu wywłaszczenia.

Wobec braku przesłanek nadzwyczajnych, których wystąpienie uzasadniałoby przyznanie zasiłku celowego, sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, podkreślając brak uchybień w zastosowanej interpretacji przepisów przez niższe organy oraz potwierdzenie kontroli przeprowadzonej przez sąd I instancji.

Renta Skarżącego nie mogła być pomniejszona o komornicze zajęcia z tytułu zaległych alimentów na rzecz funduszu alimentacyjnego, co skutkowało prawidłową odmową przyznania zasiłku stałego przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wynagrodzenie tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym ma być ustalane według "urzędowych" stawek określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, bez różnicowania w oparciu o sposób ustanowienia pełnomocnika.

Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Lubuskiego Urzędu Celno-Skarbowego jest zasadna. Przewlekanie odwołania narusza zasadę dwuinstancyjności podatkowego postępowania administracyjnego. NSA potwierdza obowiązek organu do efektywnego i terminowego działania.

Do dochodu ustalanego na potrzeby przyznania zasiłku stałego nie wlicza się kwot zajęć komorniczych dotyczących zaległych alimentów na fundusz; odliczane są jedynie bieżące alimenty zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Zasiłek stały nie przysługuje dłużnikom alimentacyjnym, których dochód netto, pomniejszony wyłącznie o alimenty bieżące, przekracza kryterium dochodowe. Alimenty zaległe, egzekwowane na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie pomniejszają dochodu w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 u.p.s.

Na mocy art. 6 ustawy z dnia 24 lutego 1989 r., nie można przyznać prawa własności działki, jeśli w dniu orzekania nie istnieje na niej co najmniej jeden budynek o cechach określonych w Prawie budowlanym.

NSA podtrzymał wyrok WSA w Kielcach, uznając, że planowana inwestycja spełnia warunki zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej zgodnie z Prawem budowlanym oraz miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a skargi kasacyjne są bezzasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J.K. dotyczącą umorzenia postępowania zażaleniowego przez Wojewódzkiego Inspektora, przyjmując, że postępowanie zostało prawidłowo zakończone z powodów formalnych, a zarzuty proceduralne nie miały wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

W przypadku sporu dotyczącego uwłaszczenia państwowej osoby prawnej z dnia 5 grudnia 1990, wpis zarządu w księdze wieczystej nie potwierdza powstania prawa użytkowania wieczystego i może być badany przez organ administracji co do zgodności z rzeczywistym stanem prawnym.

Cofnięcie koncesji na działalność ochrony z uwagi na jednorazowe naruszenie przepisów jest uzasadnione, gdy stwierdza się zagrożenie bezpieczeństwa publicznego, nawet bez prawomocnego wyroku skazującego, o ile zachowanie personelu ochrony przekracza uprawnienia przewidziane ustawą o ochronie osób i mienia.

Wydana przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzja podtrzymuje wcześniejszy wyrok stwierdzający nieważność decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa, związane z brakiem stosownego upoważnienia do jej wydania oraz niedostatecznym wyjaśnieniem okoliczności faktycznych dotyczących oznakowania drogi.

Zawieszenie biegu terminów przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej w okresie stanu epidemii COVID-19 jest zgodne z prawem i wyklucza przedawnienie. Przekazanie organom nieprawdziwej informacji API przez przewoźnika lotniczego uzasadnia nałożenie kary na podstawie ustawy Prawo lotnicze.

Właściciele nieruchomości, którzy w ramach działalności gospodarczej wykazują nieruchomości w ewidencji środków trwałych i amortyzują je, są zobowiązani stosować stawki podatku od nieruchomości związanej z działalnością gospodarczą, chyba że istnieje ostateczna decyzja o nakazie rozbiórki.

Wydanie decyzji administracyjnej bez uprzedniego wszczęcia postępowania administracyjnego oraz doręczenia zawiadomienia o jego wszczęciu właściwej stronie postępowania stanowi rażące naruszenie prawa zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., uzasadniające stwierdzenie nieważności takiej decyzji ostatecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz decyzję organu odwoławczego z powodu rażącego naruszenia prawa procesowego, tj. rozpatrzenia odwołania po upływie ustawowego terminu, co skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji GITD.

Zmiana stanu prawnego po wydaniu decyzji ostatecznej oraz brak możliwości organizacji zjazdu z działki sąsiedniej nie uzasadniają uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 154 k.p.a., gdyż nie spełniają przesłanek tego przepisu, szczególnie w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Dane ewidencji gruntów i budynków mają charakter wiążący dla organu podatkowego i nie mogą być kwestionowane w postępowaniach podatkowych, lecz wymagają odrębnego postępowania administracyjnego celem ich weryfikacji.

Orzeczenie NSA potwierdza, iż przy ocenie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe wymagana jest rzeczowa analiza jego możliwości wykazania braku winy, uwzględniając złożone orzeczenia TSUE wpływające na rozstrzygnięcie krajowe.

Cofnięcie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu nawozu jest uzasadnione, gdy zmianie uległy skład lub surowce zadeklarowane we wniosku o pozwolenie, co może stanowić zagrożenie dla zdrowia, zwierząt lub środowiska. Naczelny Sąd Administracyjny czynność tę potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną.