Obliczenie dochodu na potrzeby przyznania zasiłku celowego nie obejmuje potrąceń komorniczych z tytułu zaległych alimentów egzekwowanych na rzecz funduszu alimentacyjnego, gdyż takie potrącenia nie stanowią 'alimentów świadczonych na rzecz innych osób' w rozumieniu art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Kwoty alimentów zaległych, egzekwowane z renty na rzecz funduszu alimentacyjnego, nie stanowią podstawy do pomniejszenia dochodu ustalanego dla potrzeb przyznania zasiłku celowego (art. 8 ust. 3 u.p.s.).

Potracenia komornicze z tytułu zaległych alimentów wypłacanych z funduszu alimentacyjnego nie stanowią podstawy do obniżenia dochodu przy ustalaniu kryterium dochodowego dla przyznania zasiłku stałego zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uznaje, iż przyznanie zasiłku celowego specjalnego jest uzależnione od przekraczania kryterium dochodowego, ale nie jest obowiązkowe, gdyż zależy od możliwości organu. Skarga kasacyjna została oddalona, zaznaczając zgodność rozstrzygnięć organów z obowiązującymi przepisami.

W przedmiocie skargi kasacyjnej o odmowę przyznania specjalnego zasiłku celowego, NSA uznał, że decyzje organów odmawiające przyznania świadczenia były zgodne z prawem, nie przekroczyły granic uznania administracyjnego, a skarżąca nie wykazała przesłanek kwalifikujących do otrzymania tej formy pomocy.

Decyzja organów administracyjnych o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu przekroczenia kryterium dochodowego i braku wystąpienia wyjątkowych okoliczności, uznana została za zgodną z prawem. Dochód z gospodarstwa rolnego jako element dochodowy prawidłowo uwzględniono.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że doliczenie dochodu z gospodarstwa rolnego do dochodów skarżącej jest zgodne z prawem, a brak szczególnie uzasadnionych przesłanek wyklucza przyznanie specjalnego zasiłku celowego.

Organ pomocowy może odmówić przyznania specjalnego zasiłku celowego, nawet w przypadku trudnej sytuacji życiowej skarżącego, jeśli nie wyczerpuje ona przesłanek "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 41 ustawy o pomocy społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne ponowne rozpoznanie skargi na bezczynność i przewlekłość postępowania, podkreślając konieczność oceny obu aspektów, oraz nieodpowiednie ograniczenie przez sąd pierwszej instancji zakresu merytorycznego rozpoznania.

Skarga kasacyjna A. sp. z o.o. od wyroku WSA w Szczecinie zostaje oddalona, bowiem skarżąca nie wykazała naruszenia przepisów, a zarzuty postępowania oraz kwalifikacji stanu faktycznego okazały się bezzasadne.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i uzasadnionych wątpliwości przez organy podatkowe. Oświadczenia o niezbędności weryfikacji muszą być oparte na specyficznych okolicznościach istniejących w momencie wydania decyzji, których brak stanowi naruszenie praw podatnika do zwrotu podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nie może być oceniane w powiązaniu z przesłankami przywrócenia terminu. Uchybienie i przywrócenie terminu to odrębne kwestie, a obowiązek wydania decyzji o uchybieniu nie jest uwarunkowany zawinieniem strony.

W odniesieniu do przedstawionej skargi, NSA stwierdził, że nawet jeśli brakowało niektórych dokumentów, uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, co prowadzi do utrzymania w mocy decyzji oddalającej przyznanie zasiłku celowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku podstaw do uznania, że organy pomocowe niewłaściwie oceniły sytuację dochodową skarżącej przy uznaniu posiadania gospodarstwa rolnego, co wpływa na zasadność odmowy zasiłku celowego specjalnego.

Sprzedaż budynku mieszkalnego jednorodzinnego w stanie surowym może zostać zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, jeśli jest on nabywany w celu zaspokojenia przyszłych potrzeb mieszkaniowych, niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie w dacie nabycia.

Brak nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających przyznanie zasiłku celowego mimo przekroczenia kryterium dochodowego nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku wymagającego pomocy finansowej. Skarga kasacyjna oddalona.

Specjalny zasiłek celowy przyznawany jest w ramach uznania administracyjnego, a jego przyznanie wymaga spełnienia przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", który nie zachodzi w sytuacji skarżącego; kasacja nie została uwzględniona.

Osoby fizyczne, będące funkcjonariuszami publicznymi, nie mogą być uznane za pokrzywdzone przestępstwem z art. 224 § 2 k.k. Przepis ten chroni jedynie interes instytucji publicznych. Zasądzenie nawiązek oraz obowiązku przeprosin na rzecz tych osób jest zatem niezgodne z prawem.

Przyznanie zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej wymaga zaistnienia szczególnie uzasadnionego przypadku, co nie obejmuje zwykłych trudności finansowych wynikających z niespłacenia zaległości czynszowych, nawet przy uwzględnieniu ciężkiej sytuacji życiowej skarżącego.

Organy administracji skarbowej mogą obliczać koszty egzekucyjne według przepisów obowiązujących przed zmianami wprowadzonymi wyrokiem TK i ustawą nowelizującą, jeśli egzekucja miała miejsce przed nowelizacją, a koszty spełniały dawne normy.

Decyzja organów administracji publicznej o odmowie przyznania specjalnego zasiłku celowego M.P. na dofinansowanie zakupu leków była prawidłowa. Posiadanie przez skarżącą gospodarstwa rolnego uprawnia do przyjęcia dochodu, co wykluczało przyznanie jej dodatkowego świadczenia. Skarga kasacyjna została oddalona jako niezasadna.

Zaskarżone decyzje w zakresie odmowy przyznania zasiłku okresowego były prawidłowe, albowiem skarżąca, jako posiadaczka samoistna gruntów rolnych, uzyskuje dochód przewyższający kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej według art. 38 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w przypadku wywłaszczonych nieruchomości, przejętych częściowo na cele budowy osiedla, zmodyfikowane wykorzystanie na sieci techniczne oraz wjazdy i miejsca postojowe, o ile pozostaje zgodne z ogólnym celem budowy osiedla, nie stanowi podstawy do uznania nieruchomości za zbędną dla pierwotnego celu wywłaszczenia.

Wobec braku przesłanek nadzwyczajnych, których wystąpienie uzasadniałoby przyznanie zasiłku celowego, sąd orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, podkreślając brak uchybień w zastosowanej interpretacji przepisów przez niższe organy oraz potwierdzenie kontroli przeprowadzonej przez sąd I instancji.