Uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego przez sąd pierwszej instancji było prawidłowe z uwagi na brak wykazania przez Organ przesłanek skuteczności doręczenia elektronicznego decyzji podatkowej. NSA potwierdził konieczność uwzględnienia regulacji sprzed nowelizacji z 2021 r., jeśli nie udowodniono innych stosowalnych przepisów.

Oddalenie skargi kasacyjnej M.B. potwierdza, że naruszenie procedur dotyczących wydatkowania środków unijnych może być podstawą do zwrotu dofinansowania, nawet przy braku faktycznej szkody dla budżetu Unii Europejskiej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego E.D. była zasadna, gdyż brak było związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a koniecznością opieki nad matką oraz dowodów na konieczność takiej rezygnacji ze względów zdrowotnych matki.

Wyjaśnienie treści postanowienia na podstawie art. 113 § 2 k.p.a. dotyczy tylko niejednoznaczności, które wpływają na zrozumienie sentencji decyzji, a zakres wyjaśnienia jest ograniczony do potrzeby dekodowania tej sentencji, bez ingerencji w treść merytoryczną rozstrzygnięcia.

Jeżeli uprawniony podmiot nie zrealizuje przedsięwzięcia będącego podstawą odroczenia kary pieniężnej w wyznaczonym terminie, to, niezależnie od braku zawinienia, jest zobowiązany do jej uiszczenia wraz z odsetkami.

Odwołanie dyrektora instytucji kultury bez uprzednich konsultacji z związkami zawodowymi i stowarzyszeniami, wymagane przez art. 15 ustawy o prowadzeniu działalności kulturalnej, stanowi istotne naruszenie prawa skutkujące nieważnością takiego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w części dotyczącej błędnego rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, podkreślając przedawnienie należności jako kluczowy aspekt. NSA wskazuje na konieczność ponownego rozpoznania sporu przez WSA, dokonując prawidłowej oceny formalnoprawnej zaskarżonej części decyzji.

Opłata paliwowa, jako odrębna od podatku akcyzowego danina publicznoprawna, nie podlega zawieszeniu biegu przedawnienia na mocy wszczęcia postępowania karno-skarbowego dotyczącego akcyzy bez wyraźnego zawiadomienia o związanej z nią czynności prawnej.

Płatnik nie ponosi odpowiedzialności za niepobrane zaliczki na podatek dochodowy od stypendiów, które w momencie wypłaty były zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 39 u.p.d.o.f. Decyzja o uchyleniu odpowiedzialności jest zgodna z prawem.

Przedawnienie zobowiązań cywilnoprawnych nie skutkuje dla dłużnika powstaniem przychodu podatkowego, gdyż nie daje trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego; zobowiązanie formalnie nadal istnieje.

Kara pieniężna za nieosiągnięcie wymaganego poziomu recyklingu jest nałożeniem obowiązku odpowiedzialności obiektywnej, a zatem przedsiębiorca nie może uniknąć tej odpowiedzialności przez brak wpływu na właścicieli nieruchomości.

Organ odwoławczy, uchylając zaskarżoną decyzję w części, zobowiązany jest orzec również o pozostałej części decyzji. Władczy charakter aktu administracyjnego wymaga precyzyjnego sformułowania w osnowie decyzji, co obejmuje również obowiązek rozstrzygania o całokształcie sprawy.

Skarga kasacyjna dotycząca uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej, w wyniku doręczenia zastępczego, nie zasługuje na uwzględnienie, jeżeli procedura doręczenia została prawidłowo przeprowadzona zgodnie z art. 44 k.p.a.

NSA: Nienależnie pobrane świadczenia rodzinne z tytułu jednorazowego dochodu członka rodziny w jednym miesiącu nie wpływają per se na prawo do świadczeń; wymagane jest kontynuowane uzyskiwanie dochodu. Wyrok i decyzje uchylono.

Spółce korzystającej ze środowiska przysługuje ochrona przed nałożeniem opłat podwyższonych, kiedy korzystanie następuje zgodnie z decyzją nieostateczną, zaopatrzoną w rygor natychmiastowej wykonalności, a brak ostateczności tej decyzji wynika z działań organów administracyjnych, nie zaś z zaniedbań strony.

Rozpoczęcie działalności na podstawie decyzji z rygorem natychmiastowej wykonalności nie skutkuje naliczeniem opłat podwyższonych po późniejszym uchyleniu tego rygoru, jeśli podmiot działał w dobrej wierze i w oparciu o obowiązujące przepisy, a opłata podwyższona wymaga dodatkowej przesłanki subiektywnej wadliwości.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, a nie wykaże on przesłanek ekskulpujących, takich jak zgłoszenie upadłości we właściwym czasie.

Odpowiedzialność solidarna członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi w wypadku bezskuteczności egzekucji skierowanej do majątku spółki oraz nieterminowego zgłoszenia wniosku o jej upadłość, co obciąża członka zarządu, chyba że wykaże przesłanki wyłączające jego winę.

Osoba może być uznana za urządzającą gry hazardowe w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. nawet bez formalnego posiadania lokalu czy maszyn do gry, jeżeli prowadzi działania umożliwiające funkcjonowanie gier hazardowych i czerpie z tego korzyści, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za brak koncesji.

Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach determinująca pozwolenie zintegrowane musi być respektowana w jego zakresie, lecz nie musi odbijać wszystkich jego szczegółów technologicznych, o ile działania te są zgodne z ramowym charakterem decyzji środowiskowej.

Organ planistyczny narusza władztwo planistyczne poprzez niewłaściwe ograniczenie prawa własności, nie rozważając alternatywnych rozwiązań, z naruszeniem zasady proporcjonalności i równości, co skutkuje niezasadnym ograniczeniem praw właścicieli nieruchomości.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Decyzja o warunkach zabudowy dla inwestycji została wydana w zgodzie z przepisami prawa materialnego i procesowego, a ustalenia organów w przedmiocie zagospodarowania przestrzennego są prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną cudzoziemki, uznając decyzję Wojewody pozostawiającą podanie bez rozpoznania za zasadną, wobec niewłaściwie skonstruowanej skargi kasacyjnej, nieodnoszącej się do kluczowego art. 64 § 2 k.p.a.

Wyrok NSA z dnia 12 października 2023 r., sygn. II GSK 2012/22, nie stanowi niezgodności z prawem z uwagi na brak kwalifikowanego naruszenia norm prawa UE w wykładni przepisów dotyczących praw pasażerów lotniczych.