Imiona i nazwiska pracowników NIK, którzy wykonują zadania związane z edukacją i pracą z małoletnimi, mogą stanowić informację publiczną, jeśli mają wpływ na sferę publiczną, co obliguje do jej udostępnienia.

Informacje o wynagrodzeniu kontrolera NIK są informacją publiczną, niepodlegającą ograniczeniom prywatności. Sąd uchyla wyrok pierwszej instancji, kierując sprawę do ponownego rozpoznania, celem oceny przetworzonego charakteru informacji i interesu publicznego.

Stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody Małopolskiego z 22 października 2001 r. było zasadne, ze względu na prawomocność orzeczenia z 17 października 1973 r. w dotyczącym wywłaszczenia. Decyzja była prawomocna od 30 czerwca 1976 r. i nie mogła być przedmiotem postępowania odwoławczego.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Stowarzyszenie K. została oddalona. Udostępnienie informacji dotyczących kandydatów, którzy nie zostali wybrani, nie jest obligatoryjne, gdyż nie stanowi informacji publicznej oraz podlega ochronie danych osobowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność przetwarzania i udostępnienia danych osobowych przez ZUS instytucji zagranicznej, zgodnie z przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz RODO.

Działalność Instytutu Pamięci Narodowej, w zakresie przechowywania i przetwarzania danych, nie podlega przepisom RODO. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie ma kompetencji do prowadzenia postępowań administracyjnych w sprawach dotyczących danych przetwarzanych przez IPN.

Nauczyciele akademiccy, jako osoby pełniące funkcje publiczne, podlegają regulacjom jawności informacji, a tym samym dane o wynagrodzeniach i nagrodach z funduszy publicznych stanowią informację publiczną dostępną w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Brak bezpośredniego związku przyczynowego między niepodejmowaniem pracy a sprawowaną opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz decyzję Wojewody Mazowieckiego z uwagi na błędne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. oraz niezachowanie zasady dwuinstancyjności i prawidłowej oceny dowodowej.

Przy ustaleniu świadczenia pieniężnego dla żołnierza prowadzącego działalność gospodarczą rozliczaną ryczałtem, w braku zaświadczenia o dochodach, zastosowanie ma art. 312 ust. 4 ustawy o obronie Ojczyzny, według którego świadczenie obliczane jest według stawek minimalnego wynagrodzenia.

Informacje dotyczące zakresu dodatkowego zatrudnienia funkcjonariusza NIK oraz związanych z nim zwolnień z obowiązków stanowią informację publiczną. Bezczynność organu w niewłaściwym trybie rozpoznania wniosku dostępnego nie jest rażącym naruszeniem prawa.

Odpowiedzialność za realizację zadań wynikających z programu ochrony powietrza spoczywa na organie wykonawczym gminy, nawet w sytuacji ograniczonych możliwości finansowych. Brak narzędzi egzekwowania zadań od mieszkańców nie zwalnia z obowiązku realizacji programu i może skutkować nałożeniem kary administracyjnej.

Brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u matki osoby wymagającej opieki wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom spokrewnionym w dalszej kolejności, jak brat, zgodnie z art. 17 u.ś.r.

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej, oddala ją, stwierdzając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo ocenił zasadność decyzji odmownej wobec założenia publicznego przedszkola integracyjnego w Gminie G., uwzględniając lokalne potrzeby oświatowe i prawidłowość procesu decyzyjnego.

W postępowaniu administracyjnym o stwierdzenie prawa własności na podstawie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, stroną może być jedynie podmiot posiadający udokumentowane prawo rzeczowe na dzień 1 września 2005 r. Brak dokumentów uniemożliwia nadanie przymiotu strony i skuteczne wniesienie o wznowienie postępowania.

Informacja o wygaszeniu mandatu posła jest informacją publiczną, a bezczynność Kancelarii Sejmu w udostępnieniu tych informacji uzasadnia stwierdzenie naruszenia prawa przy dostępie do informacji publicznej.

Informacje dotyczące programu 'Inicjatywa doskonałości', nieobjęte art. 381 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa; odmowa udostępnienia takich danych narusza prawo do informacji publicznej.

Niezasadne są zarzuty naruszenia konstytucyjnych zasad zaufania obywateli do państwa oraz niezgodności art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z Konstytucją RP w kontekście umorzenia postępowań po upływie 30 lat od decyzji.

Postanowienia ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, umarzające postępowania wszczęte po 30 latach od decyzji, są zgodne z Konstytucją RP i stabilnością porządku prawnego oraz nie naruszają zasad ochrony praw człowieka.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego: Spełnienie warunków ustawowych umożliwiających wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości wymaga prawidłowego zainicjowania rokowań przez inwestora. Brak odpowiedzi właściciela spełnia wymogi art. 124 ust. 3 u.g.n., uzasadniając wydanie decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w okresie, kiedy istnieje uprzednia prawomocna decyzja przyznająca uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Uchylenie takiej decyzji musi nastąpić przed przyznaniem nowego świadczenia, a decyzje te nie mogą być pobierane kumulatywnie.

Wydanie wyroku łącznego z naruszeniem art. 85 § 1 k.k. skutkuje jego uchyleniem i umorzeniem postępowania, gdy brak przesłanek do zbiegu przestępstw wyklucza prawne połączenie kar jednostkowych.

Postępowanie w sprawie nabycia mienia na mocy prawa z art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. wymaga od wnioskodawcy precyzyjnego oznaczenia przedmiotu wniosku oraz przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r. W przypadku braku takich dowodów, odmowa potwierdzenia nabycia jest uzasadniona.

Decyzja o zwolnieniu policjanta z funkcji związanej z dobrem służby, oparta na art. 37a pkt 1 ustawy o Policji, jako element uznania administracyjnego, podlega jedynie sądowej kontroli legalności, nie wkraczając w meritum rozstrzygnięcia organu.