Zmiana właściciela nieruchomości nie uprawnia nowego właściciela do występowania jako strona w postępowaniu dotyczącym zawiadomienia o zakończeniu budowy, jeśli nie zostało przeniesione na niego pozwolenie na budowę - wyłącznym przymiotem strony w takim postępowaniu pozostaje inwestor.

Pobór zwrotny wód, polegający na odprowadzeniu pobranej wody w stanie niezanieczyszczonym, nie podlega opłacie stałej za korzystanie z usług wodnych, z wyjątkiem przypadków wyraźnie przewidzianych dla elektrowni wodnych i chowu ryb. Przepisy Dyrektywy 2000/60/WE oraz polskiego Prawa wodnego nie uzasadniają nałożenia opłat za pobór zwrotny, niepowodujący kosztów środowiskowych ani zasobowych.

Dwuletni termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, o którym mowa w art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym, należy interpretować jako odnoszący się do daty wydania decyzji, a nie jej doręczenia.

Nie można uznać, że niewykonanie wezwania w terminie z powodu wewnętrznych nieporozumień usprawiedliwia brak spełnienia przesłanki "bezzasadnego" niewykonania żądania, a więc istniały przesłanki do nałożenia kary porządkowej zgodnie z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Decyzja o udzieleniu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych została wydana z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 6 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, w konsekwencji braku zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości.

Produkty zawierające substancje o działaniu antybakteryjnym, jak żele z wysoką zawartością alkoholu etylowego, mogą być kwalifikowane jako biocydy, wymagając uzyskania stosownego zezwolenia na obrót, a ich funkcja biobójcza przeważa nad funkcją kosmetyczną.

Interes faktyczny właściciela urządzeń technicznych znajdujących się na terenie inwestycji nie stanowi podstawy do uznania za stronę postępowania o pozwolenie na budowę. Status strony określa wyłącznie przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który ma pierwszeństwo przed regulacjami ogólnymi.

Sprzedaż żywności na wynos, pozbawiona usług wspomagających konsumpcję w miejscu sprzedaży, nie stanowi usług związanych z wyżywieniem i nie podlega obowiązkowi stosowania kas fiskalnych online wedle art. 145b ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT.

Zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze, mające na celu zakłócenie prawa do znaku towarowego używanego przez inny podmiot o ugruntowanej pozycji rynkowej, uzasadnia jego unieważnienie na podstawie art. 164 ust. 1 pwp w zw. z art. 129¹ ust. 1 pkt 6 pwp.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym, wynikający z aktów prawa, jest wymagalny pomimo twierdzeń o rzekomych przeciwwskazaniach, gdy brak ku temu podstaw prawnych. Zarzuty proceduralne związane z tytułem wykonawczym są bezzasadne.

Postępowanie administracyjne w sprawie udzielenia pomocy mieszkaniowej musi uwzględniać wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne, w tym możliwości odstępstwa od przewidzianych prawem warunków, gdy skarżący znajduje się w trudnej sytuacji zdrowotnej lub rodzinnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że rozstrzygnięcie legalności decyzji administracyjnej podlega zasadzie oceny według stanu prawnego z dnia jej wydania, a kwestia niezakończenia sprawy nie odnosi się do postępowania sądowego, lecz administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. przez WIOŚ za magazynowanie odpadów z naruszeniem warunków pozwolenia było prawidłowe. Nie doszło do naruszenia przepisów ani w procedurze administracyjnej, ani przed sądem.

Art. 53 ust. 4a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi nie ma zastosowania retroaktywnego do dokumentów DPR wydanych przed 1.01.2018 r. Decyzje unieważniające takie dokumenty na podstawie nowego przepisu są nieważne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd I instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo uchyliły decyzję w przedmiocie prawa użytkowania wieczystego z uwagi na istotne braki dowodowe, zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., wymagające rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

W sprawie dotyczącej opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, właściwym jest przywrócenie terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności, jeśli organ administracyjny nie uwzględnił wszystkich istotnych okoliczności wyjaśniających przyczyny uchybienia terminu.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

Sąd oddala skargę kasacyjną, podtrzymując nałożenie kary pieniężnej na spółkę za nieosiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu odpadów komunalnych, uznając, że obowiązki te należycie na skarżącej ciążyły, a ich niewykonanie nie wynikało z okoliczności niezależnych.

Status strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. nie przysługuje nabywcy roszczeń dekretowych, w postępowaniu komunalizacyjnym dotyczącym nieruchomości dekretowej oraz w postępowaniach nadzwyczajnych, prowadzonych w odniesieniu do ostatecznej decyzji komunalizacyjnej dotyczącej nieruchomości dekretowej.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego odpowiadała prawu, spełniając wymogi art. 61 u.p.z.p., w tym szeroką interpretację pojęcia "działka sąsiednia" w kontekście prowadzenia analizy urbanistycznej, co NSA uznał za zgodne z przepisami.

Dla ustalenia opłaty planistycznej, operat szacunkowy winien stosować tę samą metodę wyceny nieruchomości przed i po zmianie planu miejscowego. Różnice wynikające ze zmiany metody mogą wpływać na wynik szacowania wartości nieruchomości, co należy wyeliminować w postępowaniu.

WSA prawidłowo stwierdził, że decyzja Inspektora Sanitarnego o chorobie zawodowej, oparta na wysokim prawdopodobieństwie związku z warunkami pracy, jest zgodna z prawem i nie wymaga dowodu absolutnej pewności przyczynowej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych w kontekście oszustwa karuzelowego, uznając działania organu podatkowego za zgodne z prawem. Zarzuty dotyczące przedawnienia oraz pozorności wszczęcia postępowania karnego skarbowego nie znajdują podstaw prawnoprzedmiotowych.

Zaskarżenie decyzji organu podatkowego było niezasadne, ponieważ wszczęcie związanych z tym postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, co skutkuje niemożnością odliczenia podatku naliczonego z fałszywych faktur.