Różne cele poboru wód wymagają stosowania odrębnych stawek opłat, zgodnie z dyspozycją art. 274 Prawa wodnego i jego przepisami wykonawczymi, utrwalając zasadę "zanieczyszczający płaci".

Zajęcie pasa drogowego bez uzyskania wymaganego zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, która zostaje utrzymana w mocy, jeżeli organ z właściwą starannością zgromadzi materialnie wystarczające dowody potwierdzające naruszenie przepisów.

Stawki opłat zmiennych za pobór wód zróżnicowane są według celu ich wykorzystania. Preferencyjna stawka dotyczy wyłącznie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi; inne cele wymagają zastosowania wyższych stawek.

Zarządzanie składowiskiem odpadów musi odbywać się w zgodzie z przepisami ochrony środowiska, a naruszenie instrukcji składowania i zasady odpowiedniego pobierania prób do badań laboratoryjnych przez nieuprawnione podmioty, jest podstawą do wydania zarządzenia pokontrolnego przez organ administracji publicznej.

Zajęcie pasa drogowego przez nośnik reklamowy bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 40 ust. 12 u.d.p. Brak przesłanek do uchylenia decyzji administracyjnych, albowiem ustalenia faktyczne dotyczące lokalizacji nośnika były prawidłowe.

Przewóz towarów uznany za opodatkowaną wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi być zgłoszony w systemie SENT, nawet jeśli dokonuje go ten sam podmiot między własnymi magazynami.

Sąd administracyjny nie ma uprawnień do rewidowania jasnych norm ustawowych pod pretekstem wykładni prokonstytucyjnej, gdy te normy nie budzą wątpliwości interpretacyjnych i są zgodne z wymogami Konstytucji.

Dopuszczalne prawnie jest stosowanie różnych stawek opłaty zmiennej za pobór wody, uzależnionych od celu jej wykorzystania, w szczególności oddzielne stawki dla wody przeznaczonej do zbiorowego zaopatrzenia ludzi oraz dla hurtowej odsprzedaży innym podmiotom.

Zróżnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód powierzchniowych według celu poboru jest prawnie uzasadnione, zgodne z przepisami Prawa wodnego oraz zasadą "użytkownik płaci". Przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne muszą stosować różne stawki opłat w zależności od przeznaczenia pobranej wody.

Zgodnie z przepisami ustawy Prawo wodne, możliwe jest stosowanie różnych stawek opłaty zmiennej za pobór wody w zależności od celu, tj. zbiorowego zaopatrzenia ludności versus hurtowej odsprzedaży, co znajduje oparcie w art. 274 Prawa wodnego oraz odpowiednich regulacjach rozporządzeń.

Anonimowe wnioski o udostępnienie informacji publicznej mogą być odrzucone, gdy stwarzają zagrożenie dla bezpieczeństwa. W takich sprawach organ ma prawo wymagać danych identyfikujących wnioskodawcę jako warunek merytorycznego rozpoznania wniosku.

Grzywna nałożona w postępowaniu egzekucyjnym, mimo lakonicznego uzasadnienia, jest uzasadniona, gdy inne środki okazały się nieskuteczne, a obowiązek pozostał niewykonany.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że grzywna jako środek egzekucyjny w sposób uzasadniony zapewnia efektywność egzekucji obowiązku niepieniężnego, zaś wskazane nałożenie kolejnej grzywny, mimo krótkiego uzasadnienia, było właściwe z uwagi na uporczywą niewykonalność obowiązku przez adresata decyzji.

Na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego nie przysługuje zażalenie, a w efekcie skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Brak możliwości zaskarżenia wynika z wykładni art. 101 § 3 k.p.a.

Elementy sieci elektroenergetycznej oraz suszarnia trocin, jako urządzenia techniczne powstałe przy użyciu wyrobów budowlanych, powinny być uznane za budowle w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l., podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Błędy w ustaleniach faktycznych przez sąd pierwszej instancji niewłaściwie wykluczyły ich opodatkowanie.

W postępowaniu podatkowym organy mogą odmówić uznania faktur jako podstawy zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli nieodzwierciedlają one rzeczywistej transakcji gospodarczej.

Prawidłowa wykładnia przepisu umożliwia, na podstawie art. 9 ustawy zmieniającej, wybór opodatkowania ryczałtem na zasadach określonych w Rozdziale 6b ustawy CIT, niezależnie od obowiązku rozpoczęcia korzystania w tym samym roku co złożenie zawiadomienia.

Działalność Spółki w zakresie produkcji filmowej nie spełnia kryteriów działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p., co wyklucza zastosowanie ulgi B+R.

Przepisy klauzuli przeciwko unikaniu opodatkowania nie mogą być stosowane do zobowiązań podatkowych za okresy rozpoczynające się przed ich wejściem w życie. Zobowiązanie podatkowe powstaje z końcem roku podatkowego.

Dla zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego przychodów z udziału w zyskach osób prawnych, nie ma znaczenia korzystanie ze zwolnienia przedmiotowego dochodów z dywidend, jeśli nie korzysta się ze zwolnienia podmiotowego z całości dochodów.

W sprawach dotyczących przypisania przychodów, organy podatkowe winny uwzględniać wyniki odrębnych postępowań karnych, szczególnie dotyczące wpłat na konta osób trzecich, aby precyzyjnie kwalifikować środki jako przychody podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna jest nieuzasadniona, a sporządzony operat szacunkowy należycie uwzględniał relevantne przepisy prawa oraz praktyki rynkowe. Właściwość doboru nieruchomości porównawczych oraz metodologii pozostaje w gestii rzeczoznawcy majątkowego.

Koszty egzekucyjne powinny być adekwatne do pracochłonności czynności egzekucyjnych, a naliczanie opłat nie może prowadzić do generowania nieuzasadnionego dochodu przez organy administracyjne. Przepisy egzekucyjne muszą być stosowane z poszanowaniem właściwych regulacji prawnych oraz orzecznictwa.

Przepisy prawa miejscowego przyznające zwolnienia podatkowe muszą mieć charakter przedmiotowy. Wprowadzenie przez Radę Miejską zwolnień podatkowych nie naruszyło przepisów prawa, gdyż spełniało wymogi formalne określone w art. 7 ust. 3 u.p.o.l. i przepisach unijnych.