Przewoźnik wykonujący transport drogowy podlega odpowiedzialności karnej za niewyposażenie kierowcy w przewożone dokumenty wymagane art. 87 ustawy o transporcie drogowym, nawet w przypadku gdy kierowca nie okaże dokumentów podczas kontroli.

Niezgłoszenie pojazdu do licencji transportowej oraz nieokazanie wypisu z licencji uzasadniało nałożenie kary pieniężnej zgodnie z art. 87 i 92a u.t.d. Bierność dowodowa strony nie może prowadzić do negatywnych konsekwencji dla organu w postępowaniu administracyjnym.

1. Szczegółowe rozważania sądu administracyjnego w uzasadnieniu orzeczenia na tle informacji formalnie objętych klauzulą tajności w trybie przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych nie muszą z konieczności prowadzić do ich ujawnienia. Istotne jest bowiem precyzyjne rozgraniczenie tych danych, które są bezpośrednio objęte treścią dokumentu będącego nośnikiem informacji

Świadczenie pielęgnacyjne, zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r., nie przysługuje osobie zobowiązanej do opieki nad niepełnosprawnym pozostającym w związku małżeńskim, jeśli współmałżonek nie posiada orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, niezależnie od separacji faktycznej.

Sąd stwierdził, że brak podstaw do zastosowania art. 234 ust. 3 Prawa wodnego w sprawie, gdyż nie wykazano zmiany stosunków wodnych powodującej szkodę na gruntach sąsiednich, uzasadniającej nałożenie na właściciela działki obowiązku przywrócenia stanu poprzedniego.

Przedsięwzięcie wydobywcze niezabezpieczone zgodnością z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego narusza określone przeznaczenie terenu, co stanowi podstawę odmowy decyzji środowiskowej. Ocena zgodności lokalizacji inwestycji uwzględnia wykładnię przepisów planistycznych, eliminując możliwość jakiegokolwiek przemijającego wyłączenia funkcji terenu.

Sąd administracyjny uznał za prawidłowe przyjęcie dwóch różnych stawek opłat zmiennych za pobór wód podziemnych w zależności od celu poboru wody, co odpowiada zasadom wynikającym z Prawa wodnego oraz rozporządzeń dotyczących rynku wodnego.

Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o Policji, zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych jest zgodne z prawem, jeżeli wszczęto przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne i zawieszenie można uzasadnić dobrem służby, przy czym nie wymaga się oceny prawdopodobieństwa popełnienia przewinień.

Opłaty zmienne za pobór wód powinny być różnicowane w zależności od celu poboru. Zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę przeznaczoną do spożycia podlega innym stawkom niż pobór wody do celów komercyjnych, zgodnie z prawem wodnym.

Przekazanie wód podziemnych przez przedsiębiorstwo wodociągowe w celu realizacji zadań innych niż zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę zużywaną do spożycia przez ludzi uzasadnia stosowanie odrębnej, wyższej stawki opłaty zmiennej.

Zachowanie funkcjonariusza Policji, polegające na nieuprawnionym przetwarzaniu i przechowywaniu dokumentów niejawnych, uzasadnia decyzję o zwolnieniu ze służby, z uwagi na utratę rękojmi zachowania tajemnicy oraz naruszenie ważnego interesu służby.

Zwolnienie lekarskie funkcjonariusza może być uznane za związane z wypadkiem w służbie, mimo przekroczenia 60-dniowej przerwy, jeżeli dokumentacja medyczna potwierdza związek ze wypadkiem. Organ administracyjny obowiązany jest uwzględniać pełen materiał dowodowy.

Nieprawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej w trybie art. 44 k.p.a., wynikająca z braku jasnych adnotacji o dokonanym awizowaniu, skutkuje uznaniem doręczenia za nieskuteczne, co chroni prawo strony do czynnego udziału w postępowaniu.

NSA uznaje za nieskuteczne zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące procedury i wysokości grzywien, podkreślając celowość środków egzekucyjnych w kontekście wielokrotnego uchylania się od wykonania obowiązku.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione, gdyż sąd ocenił, że brak aktualnego operatu szacunkowego czynił decyzję o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji zgodną z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję organu podatkowego uznającą nierzetelność ksiąg podatkowych skarżących, opierając się na rzetelności ustaleń organu oraz stosując zasadę ograniczenia się do badania zasadności zarzutów w granicach skargi kasacyjnej.

Podczas rozpoznania skargi kasacyjnej na wyrok sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że organ publiczny zrealizował wniosek o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.

Umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Brak wątpliwości co do faktycznej lokalizacji nośnika oraz jego ingerencji w pas drogowy wyklucza zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa.

Zmiana nazwiska nie może być oparta na subiektywnych odczuciach i emocjach; musi mieć obiektywnie uzasadniony ważny powód, spełniający kryteria racjonalnej oceny przez organy administracji.

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p., planowane elektrownie fotowoltaiczne, jako odnawialne źródła energii, są zwolnione z wymagań ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.z.p., a prawidłowo wyznaczona powierzchnia nie wymagająca decyzji środowiskowej potwierdza legalność takich decyzji o warunkach zabudowy.

W sprawach naruszenia bezczynności organu administracji, skarżący ma obowiązek precyzyjnego określenia przedmiotu skargi, aby umożliwić jej rozpoznanie. Bezczynność wymaga stwierdzenia niewykonania konkretnego obowiązku procesowego przez organ.

Przedsiębiorstwo wodociągowe, dostarczając wodę różnym podmiotom nie tylko do spożycia przez ludzi, winno stosować zróżnicowane stawki opłat zmiennych, uwzględniając ekonomiczne i środowiskowe aspekty użytkowania wody.

Ścisła kara za zajęcie pasa drogowego, bez możliwości miarkowania, zgodna z ustawą o drogach publicznych i k.p.a.; brak podstaw do uchylenia decyzji administracyjnej utrzymującej karę.

Rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej przeciwko wyrokowi WSA w sprawie egzekucji administracyjnej jest niezasadne, jeśli wyrok ten jest zgodny z wykładnią prawa dokonaną przez NSA oraz gdy podniesione nadpłaty nie wpływają na wymagalność obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji wymiarowej.