Wniesienie skargi do sądu administracyjnego skutkuje obowiązkowym zawieszeniem postępowania podatkowego według art. 201 § 1 pkt 7 o.p., co wyklucza swobodę organu w decydowaniu o jego dalszym prowadzeniu, mając na celu zapewnienie jednorodności procedur i trwałości decyzji.

Skarżący nie został uprawniony do zasiłku celowego, gdyż nie współpracował z instytucjami pomocy społecznej, co naruszyło przepisy ustawy o pomocy społecznej, zgodne z zasadą pomocniczości.

Zajęcie pasa drogowego bez zgody zarządcy drogi poprzez umieszczenie reklamy skutkuje nałożeniem kary zgodnie z przepisami o drogach publicznych, a materiał dowodowy przedstawiony w postępowaniu administracyjnym może być wystarczający do potwierdzenia takiego naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Gminy S. z powodu formalnych wad w zarzutach i braku podstaw kasacyjnych, uznając prawidłowość merytorycznej oceny projektu przez Zarząd Województwa Łódzkiego.

Wytyczne Ministra Rolnictwa nie mają charakteru powszechnie obowiązującego i nie mogą stanowić podstawy dla decyzji administracyjnych, jeśli stoją w opozycji do przepisów powszechnie obowiązujących.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie; uchwała o planie zagospodarowania przestrzennego nie naruszała prawa własności, a wprowadzone ograniczenia były racjonalne i zgodne z zasadą proporcjonalności. Władztwo planistyczne gminy mieściło się w granicach prawa, uwzględniając interesy prywatne i społeczne.

Zgoda wszystkich stron na wzruszenie decyzji ostatecznej, wymagane przez art. 155 k.p.a., musi być wyraźna. Brak tej zgody uniemożliwia zmianę decyzji rozbiórkowej wydanej na podstawie przepisów prawa budowlanego.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe nie wygasa, jeśli nie dopełnił on formalności rezygnacji z funkcji oraz nie udowodnił braku winy w zaniechaniu zgłoszenia upadłości spółki.

Profile aluminiowe przeznaczone do wykończeń nie klasyfikują się jako części konstrukcyjne. Nie podlegają kodowi TARIC 7610, lecz 7604 29 90 90, co uzasadnia prawidłowość celnych i podatkowych decyzji organów administracyjnych.

Sąd kasacyjny uznaje za prawidłową klasyfikację taryfową importowanych towarów dokonaną przez organy celne i podtrzymuje decyzję administracyjną oraz wyrok sądu I instancji, nie stwierdzając fundamentalnych naruszeń przepisów prawa celnego oraz procesowego, wpływających na wynik sprawy.

Kształtowniki aluminiowe, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, prawidłowo zaklasyfikowano do kodu TARIC 7604 29 90 90, jako towary nieprzygotowane do zastosowania w konstrukcjach; wprowadzenie cła antydumpingowego w wysokości 32,1% było zgodne z rozporządzeniami UE.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadną decyzję sądu pierwszej instancji w zakresie konieczności dokładnego wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy i wymaga od organów podatkowych zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, kluczowego dla ustalenia indywidualnego wpisu nieruchomości do rejestru zabytków i zastosowania ewentualnego zwolnienia podatkowego.

Organ podatkowy nie może zaniechać dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i jest zobowiązany do uwzględnienia wszystkich istotnych dokumentów, w tym stanowisk organów ochrony zabytków, przy ustalaniu prawa do zwolnienia podatkowego. Niespójności w dokumentacji muszą być wyjaśnione.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku, gdy opłata elektroniczna za przejazd pojazdem nie została uiszczona, odpowiedzialność administracyjną ponosi właściciel pojazdu, chyba że zdoła dowieść okoliczności wyłączających jego zawinienie.

Oddalenie skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Prezydenta m.st. Warszawy wobec prawidłowej decyzji umorzeniowej Ministra Finansów z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a., z uwagi na niespełnienie przesłanek ustawy z 1968 r. dotyczących obywatelstwa.

Emitent akcji nie posiada legitymacji skargowej w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji organu o zawieszeniu obrotu akcjami na rynku regulowanym, albowiem ochronie podlegają interesy inwestorów, a stroną jest wyłącznie giełda, do której decyzja jest kierowana.

W sytuacji, gdy nieprawdziwość informacji w ofercie nie wpływa na wynik postępowania, odmowa przyznania punktów nie rzutuje na zmianę klasyfikacji w rankingu konkursowym, a odrzucenie oferty jako niewiarygodnej nie jest konieczne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że umieszczenie reklam bez zezwolenia w pasie drogowym stanowi administracyjne naruszenie prawa, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, niezależnie od argumentów o znikomym naruszeniu. Utrzymano w mocy wyrok WSA oddalający skargę.

Ponowna ocena projektu przez instytucję wsparcia musi dokonywać się zgodnie z określonymi regułami proceduralnymi, w tym wymogiem ponownej weryfikacji niespełnionych kryteriów, przy zachowaniu jednomyślności organu oceniającego. Naruszenie tych zasad skutkuje wadliwością decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że interpretacja przepisów dotyczących płatności obszarowych powinna być dokonana w odniesieniu do każdej płatności indywidualnie; organ administracyjny błędnie przyjął sumowanie zawyżeń działek dla różnych kategori. Wyrok uchyla wcześniejsze decyzje.

Umorzenie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z mocy art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. nie narusza konstytucyjnych zasad zaufania do państwa i prawa oraz nie jest sprzeczne z Konwencją o ochronie praw człowieka.

Środki finansowe PFRON wydatkowane w ramach programu nie podlegają zwrotowi, jeśli zostały wykorzystane zgodnie z ogólną kategorią wydatków określoną w dokumentacji programowej i nie stwierdzono obiektywnych nieprawidłowości. Skarga kasacyjna organu nie była zasadna.

Wykładnia art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nie zezwala organom nadzoru na nałożenie obowiązku przedstawienia ekspertyz obejmujących zakres wykraczający poza techniczne oceny jakości robót; obowiązek doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem winien być kształtowany przez organy, nie zaś przez autorów ekspertyzy.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, konieczne jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Niedochowanie obowiązku zabezpieczenia możliwości złożenia wniosku, poprzez alternatywne metody, wyklucza możliwość pozytywnego rozpatrzenia takiego wniosku.