Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchybienia proceduralne przy wydawaniu decyzji odmownej o przeniesieniu studenta pomiędzy uczelniami uzasadniają uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji oraz decyzji rektora; organ uczelni musi prawidłowo ocenić faktyczną sytuację studenta oraz jego interesy.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.

NSA uznał, że w przypadku niezgodności opisów czynów między załącznikami 3 i 4 u.t.d., mogą nastąpić osobne kary, wykluczając jedynie tożsamość czysto normatywną, nie czasowoprzestrzenną.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieruchomości, które w dniu 27 maja 1990 r. były we władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu, uległy komunalizacji na rzecz gminy zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym.

NSA stwierdził, iż decyzje organów administracji odmawiające zwrotu nieruchomości gruntowej były przedwczesne z uwagi na niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niewyczerpujące zbadanie materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nieodpłatne nabycie przez Skarb Państwa mienia po wykreślonej z rejestru spółce było zgodne z art. 9 ust. 2b Przepisów wprowadzających ustawę o KRS. Decyzja starosty o nabyciu mienia miała charakter deklaratoryjny, potwierdzający stan prawny ukształtowany z mocy prawa.

Doręczenie decyzji o odpowiedzialności podatkowej osobie fizycznej jako osobie trzeciej powinno nastąpić na aktualny adres zamieszkania, zgodnie z art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od danych rejestrowych podanych w CRP-KEP.

Stosunek służbowy żołnierza dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej wygasa z mocy prawa z upływem maksymalnego okresu służby (12 miesięcy), a decyzja administracyjna jedynie formalnie potwierdza ten fakt w trybie deklaratoryjnym. Oddalono skargę kasacyjną.

Sąd stwierdził, że umorzenie postępowania w sprawie nieważności decyzji administracyjnej po 30 latach od jej wydania jest zgodne z prawem, podtrzymując zasadę trwałości decyzji administracyjnej, o ile postawa prawna decyzji jest zgodna z nowelizacją prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że drapaki dla kotów podlegają klasyfikacji taryfowej według materiału przeważającego na powierzchni, tj. dzianiny włosowej, na podstawie ogólnych zasad klasyfikacyjnych Nomenklatury Scalonej, co wyklucza stosowanie Reguły 3(c). Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy transportowe właściwie oceniły materiał dowodowy i prawidłowo nałożyły karę administracyjną wobec uchybienia obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy oraz braku badań technicznych pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną wniesioną przez Zarząd Powiatu K., uznając ją za bezzasadną, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za prawidłowy.

Odmowa przyznania dotacji przez organ lokalny dla placówki niepublicznej niezależnej w strukturze od DWD jest bezskuteczna, z uwagi na odrębną możliwość otrzymania dotacji przez szkołę, pod warunkiem istnienia spełnienia statutowych zadań placówki oraz zgodności z przyjętą wykładnią przepisów prawa.

NSA oddalając skargę kasacyjną potwierdza, że przepisy miejscowego planu nie mogą ustanawiać zakazów, które de facto wykluczają lokalizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej na danym obszarze, a władztwo planistyczne gminy jest ograniczone ustawowymi wymogami przestrzennymi.

1. Zawarte w art. 58 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej upoważnienie do określenia w rozporządzeniu warunków obniżania dodatku służbowego zawiera wytyczne w rozumieniu art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, ograniczające dopuszczalne kryteria obniżenia tego dodatku wyłącznie do zakresu obowiązków służbowych i ich specyfiki. Przepis § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zastosowanie art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne, gdy decyzja ta podlega już powadze rzeczy osądzonej, a zmiana interpretacji prawa materialnego nie jest wystarczającą przesłanką do weryfikacji tej decyzji w trybie nadzwyczajnym.