Na podstawie art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego organ nie może żądać dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Wymierzenie kary pieniężnej za nieprzekazanie dokumentów na wezwanie organu w takim przypadku jest niezgodne z prawem.

W przypadku zawarcia i realizowania układu ratalnego, zmienia się termin płatności zaległości podatkowej, wpływając na wymagalność zobowiązań. Członek zarządu nie może być pociągnięty do odpowiedzialności bez rozważenia ww. skutków.

Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, wznowienie postępowania podatkowego może nastąpić z powodu nowych dowodów nieznanych organowi, niezależnie od wiedzy strony. Uchylenie decyzji ostatecznej nie wymaga nieznajomości okoliczności przez podatnika, co wynika z racjonalnej wykładni prawodawczej, nadmieniając, że organ musi działać zgodnie z aktualną wykładnią prawa.

Sąd uznał, że P. sp. z o.o., choć uwikłana w oszustwo podatkowe, dochowała należytej staranności w transakcjach z L. sp. z o.o., co wyklucza przerzucenie na nią konsekwencji prawnych działań znikającego podatnika.

Upływ terminu przedawnienia dla zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich uniemożliwia dochodzenie ich zwrotu po jego zakończeniu, jeżeli przesłanki przerwania przedawnienia zostały błędnie zastosowane.

Komunikaty wewnętrzne nie mogą nakładać obowiązków publicznoprawnych, a obowiązek szczepień ochronnych wynika bezpośrednio z ustawy, co jest zgodne z konstytucyjnymi standardami ochrony zdrowia publicznego.

Teza 1 (o standardzie sądowej kontroli uznania): W sprawach cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki na podstawie art. 103 ust. 2 pkt 1 Prawa farmaceutycznego sąd administracyjny nie może ograniczyć kontroli do stwierdzenia obiektywnego naruszenia obowiązku zapewnienia obecności farmaceuty; jest zobowiązany zbadać, czy organ prawidłowo wykonał uznanie administracyjne, w szczególności czy zastosowanie

Termin przedawnienia dochodzenia roszczeń z tytułu nieprawidłowości powtarzających się przerywa każdy akt organu, który spełnia przesłanki określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95 i o którym należycie zawiadomiono stronę, co pozwala na bieżące restartowanie okresu przedawnienia.

Zaniechanie złożenia wniosku kontynuacyjnego oraz informacji o dalszej realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego skutkuje ustaleniem kwoty nienależnie pobranych płatności, a tymczasowy areszt nie stanowi okoliczności 'siły wyższej', która zwalnia z tego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, podtrzymując decyzję o pomniejszeniu płatności bezpośrednich dla A Sp. z o.o. z powodu zawyżenia powierzchni oraz naruszenia przepisów ochrony roślin.

Pojęcie "sprzedaży" dla celów zwolnienia od akcyzy w ustawie nowelizującej należy interpretować zgodnie z kodeksem cywilnym, uwzględniając wydanie i przeniesienie posiadania, a nie podatkowe zasady VAT.

Usługi Centralnego Zaopatrzenia stanowią świadczenie główne w zakresie zaopatrzenia, a nie doradcze, zarządcze i kontrolne, zatem nie podlegają ograniczeniom z art. 15e ust. 1 updop dotyczących zaliczania kosztów tych usług do kosztów uzyskania przychodów.

Wznowione postępowanie administracyjne musi opierać się na stanie prawnym obowiązującym w momencie jego prowadzenia, co obejmuje również skutki stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego, eliminującej go z obrotu prawnego od momentu jego powstania.

Objęcie terenu inwestycji planem generalnym nie wymaga zawieszenia postępowania o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Inwestycje telekomunikacyjne stanowią cele publiczne i nie wymagają decyzji środowiskowej przy ustaleniu lokalizacji.

Organ odwoławczy naruszył zasadę proporcjonalności, nie przedstawiając wystarczająco uzasadnionych powodów odmowy zabudowy działki uznawanej za miejsce pamięci historycznej, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej odmawiającej pozwolenia na budowę.

NSA uznał za zgodne z prawem decyzje organów administracyjnych i sądu w sprawie obowiązku szczepień ochronnych, potwierdzając wymagalność tego obowiązku oraz prawidłowość procedury egzekucyjnej.

Sąd uznał, że okoliczności przewidziane w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie wystąpiły, a brak było podstaw do zastosowania przepisów Działu IVa KPA. Skarga kasacyjna pozbawiona była usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

Osoba zarządzająca transportem w dniu kontroli ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, niezależnie od późniejszych zmian w KREPTD, o ile odpowiedzialność ta została potwierdzona protokołem i własnymi oświadczeniami.

W przypadku, gdy postępowanie upadłościowe spółki kapitałowej potwierdza jej niewypłacalność, można uznać egzekucję majątku spółki za bezskuteczną w rozumieniu art. 116 § 1 o.p., co uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe.

Poprawa projektu taryfy, zgodnie z art. 24c ust. 3 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, kończy poprzednie postępowanie administracyjne, wszczynając nowe. Organy administracyjne zobowiązane były do oceny kompletności i zgodności przedstawianego wniosku taryfowego z wymaganiami ustawy, co NSA uznał za prawidłowo zrealizowane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nie można przypisać odpowiedzialności za naruszenia związane z brakiem badań lekarskich osobom niezarządzającym bezpośrednio przewozami, utrzymując wyrok uchylający sankcję nałożoną na S.W. przez organy administracyjne.

Grunty, budynki i budowle użytkowane przez spółkę działającą w zakresie usług publicznych są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu, gdy generują zysk, niezależnie od celu publicznego zadań, które realizują. Wykonywanie zadań samorządowych przez spółkę handlową jest działalnością zarobkową.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak wykazania przez organy braku należytej staranności podatnika wyklucza obciążenie go skutkami oszustwa podatkowego, odbierając mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak decyzji o zawieszeniu emerytury do 31.12.2023 r. uniemożliwia zastosowanie przepisów dotychczasowych o świadczeniu pielęgnacyjnym. Od 1.01.2024 r. świadczenie nie przysługuje opiekunom dorosłych.