Administrator, który powołuje się na zgodę jako podstawę przetwarzania danych osobowych, w tym danych dotyczących zdrowia, musi wykazać jej udzielenie oraz konkretny, świadomy i odnoszący się do określonych operacji zakres. Zgoda ustna nie wymaga dla swej ważności pisemnego utrwalenia ani nagrania, lecz brak wiarygodnych dowodów pozwalających powiązać ją z konkretnym przetwarzaniem obciąża administratora

Zachowanie w zasobie archiwalnym IPN dokumentów ewidencyjnych wytworzonych przez organy bezpieczeństwa państwa, potwierdzających rejestrację osoby jako tajnego współpracownika, tajnego informatora lub pomocnika, stanowi negatywną przesłankę z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o działaczach opozycji. W postępowaniu przed Prezesem IPN nie bada się wiarygodności tych dokumentów ani faktycznego przebiegu współpracy

Postanowienie kasatoryjne wydane na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. jest uzasadnione, jeżeli organ pierwszej instancji nie ustalił aktualnego stanu faktycznego, nie przeprowadził kluczowego postępowania dowodowego oraz naruszył art. 10 § 1 k.p.a. Usunięcie takich wad nie mieści się w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 § 1 k.p.a., gdyż wymagałoby przeprowadzenia sprawy merytorycznie

Organ odwoławczy może zastosować art. 138 § 2 k.p.a. w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, jeżeli zmiana obszaru inwestycji oraz istotne braki postępowania wymagają ponownej analizy urbanistycznej, przygotowania projektu decyzji i dokonania uzgodnień. Czynności te nie mają charakteru jedynie uzupełniającego w rozumieniu art. 136 § 1 k.p.a., a ich przeprowadzenie przez organ drugiej instancji naruszałoby

Istniejące w dacie orzekania prawo użytkowania wieczystego ustanowione na rzecz osoby trzeciej wyłącza możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n., niezależnie od tego, że prawo to ustanowiono po 1 stycznia 1998 r. i art. 229 u.g.n. nie znajduje zastosowania. Organ zwrotowy nie jest uprawniony do eliminowania tego prawa ani do zawieszania postępowania z uwagi na hipotetyczną

Przy obliczaniu odprawy mieszkaniowej normę na dziecko małżonka uwzględnia się tylko w razie wykazania jego rzeczywistego, wspólnego zamieszkiwania z żołnierzem w dniu wskazanym do kalkulacji świadczenia. Niedopuszczalne jest ponowne uwzględnienie normy na członka rodziny, który został już uwzględniony przy ustalaniu odprawy należnej innej osobie, chyba że zachodzi ściśle określony w art. 47 ust. 1

W skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego może być skuteczny tylko wtedy, gdy zostanie prawidłowo powiązany z naruszeniem przez sąd pierwszej instancji konkretnego przepisu p.p.s.a. stanowiącego podstawę jego rozstrzygnięcia. Nie można skutecznie kwestionować zastosowania prawa materialnego bez uprzedniego lub równoczesnego skutecznego podważenia ustaleń faktycznych

Domniemanie, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości, nie zostaje obalone przez wykazanie, iż odpady zostały porzucone przez nieustalone osoby bez zgody właściciela. Jeżeli organ, po przeprowadzeniu adekwatnego postępowania dowodowego, nie ustali innego konkretnego posiadacza odpadów, obowiązek ich usunięcia na podstawie art. 26 ustawy o odpadach może

Potwierdzenie statusu działacza opozycji antykomunistycznej wymaga wykazania przez wnioskodawcę, przy współdziałaniu organu, prowadzenia działalności określonej w art. 2 ustawy w sposób systematyczny przez co najmniej 12 miesięcy. Niespójne zeznania świadków, nieznajdujące potwierdzenia w materiale archiwalnym ani innych wiarygodnych dowodach, nie uzasadniają przyznania statusu; sama możliwość współpracy

Zarzut naruszenia przepisów u.d.i.p. przez ich niezastosowanie jest nieskuteczny, jeżeli skarżący kasacyjnie nie określa prawidłowej wykładni tych norm ani nie wykazuje błędu subsumcji, a w rzeczywistości podważa ustalenia faktyczne dotyczące zakresu odpowiedzi udzielonej przez organ. Organ nie pozostaje w bezczynności, gdy terminowo odpowiada na wniosek, udostępnia posiadane informacje publiczne oraz

Zarzut naruszenia przepisów u.d.i.p. przez ich niezastosowanie wymaga precyzyjnego wskazania, na czym polega brak subsumcji oraz dlaczego określony przepis powinien stanowić podstawę rozstrzygnięcia. Nie jest dopuszczalne kwestionowanie, pod pozorem zarzutu naruszenia prawa materialnego, ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji co do zakresu i kompletności odpowiedzi organu na wniosek o informację

W razie skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, także wymierzoną w trybie art. 37b k.k., sąd ma obowiązek orzec środek karny z art. 41a § 2 k.k. Uwzględnienie wniosku z art. 335 § 2 k.p.k., który nie przewiduje tego obligatoryjnego środka, narusza art. 343 § 6 i 7 k.p.k. oraz art. 41a § 2 k.k. w sposób

W razie zbiegu obligatoryjnej podstawy nadzwyczajnego obostrzenia kary wynikającej z art. 178 § 1a pkt 1 k.k. z fakultatywną podstawą nadzwyczajnego złagodzenia kary z art. 60 § 2 k.k., zastosowanie ma art. 57 § 3 k.k. i sąd obowiązany jest zastosować podstawę obligatoryjną. Niedopuszczalne jest wówczas wymierzenie kary poniżej minimalnego progu 3 lat pozbawienia wolności określonego w art. 178 § 1a

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi negatywną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., wyłączającą dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania. Wydanie orzeczenia merytorycznego mimo uprzedniej śmierci oskarżonego skutkuje bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. i wymaga uchylenia wyroku oraz umorzenia postępowania.

Przepis porządkowy rady gminy może zostać ustanowiony wyłącznie w zakresie rzeczywiście nieuregulowanym przez akty powszechnie obowiązujące oraz wtedy, gdy lokalne, szczególne zagrożenie czyni go niezbędnym dla ochrony dóbr wskazanych w art. 40 ust. 3 u.s.g. Regulamin korzystania z gminnych terenów zieleni nie może zostać uznany za przepis porządkowy i objęty sankcją z art. 54 k.w., jeżeli jego materia

Zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wymaga, aby organ odwoławczy samodzielnie i merytorycznie odniósł się do istotnych zarzutów oraz dowodów odwołania, zwłaszcza gdy dotyczą one zakresu odpowiedzialności adresata nakazu usunięcia odpadów. Operat określający objętość nasypu nie stanowi samoistnej podstawy przypisania jednemu podmiotowi całej masy odpadów bez ustalenia ich pochodzenia

W postępowaniu kasacyjnym zarzut naruszenia przepisów u.d.i.p. przez ich niezastosowanie wymaga wskazania prawidłowej treści normy, podstaw jej zastosowania w ustalonym stanie faktycznym oraz wykazania błędu subsumcji. Nie może on służyć podważaniu ustaleń faktycznych dotyczących kompletności odpowiedzi organu. Organ nie pozostaje w bezczynności, jeżeli terminowo udostępnia posiadane informacje, wskazuje

Nieruchomość wywłaszczona pod urządzenie terenu zielonego nie jest zbędna na cel wywłaszczenia, jeżeli zrealizowano zasadnicze zamierzenie w postaci utworzenia takiego terenu, choć nie wykonano wszystkich szczegółowych elementów przewidzianych w dokumentacji lokalizacyjnej. Późniejsze zmiany sposobu wykorzystania nieruchomości lub ustanie funkcji obiektu powiązanego z inwestycją nie uzasadniają jej

W sprawie o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, w której akt oskarżenia wniósł oskarżyciel posiłkowy subsydiarny, uniewinnienie oskarżonego skutkuje obciążeniem kosztami procesu oskarżyciela subsydiarnego. Na podstawie art. 640 § 1 k.p.k. przepisy o kosztach w sprawach z oskarżenia prywatnego, w tym art. 632 pkt 1 k.p.k., stosuje się odpowiednio; brak jest podstaw do obciążenia tymi kosztami

Zarządca sukcesyjny przedsiębiorstwa w spadku zarządza działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 24f ust. 1 u.s.g. Odpłatna sprzedaż towarów lub świadczenie usług na rzecz gminy, finansowane z jej środków, stanowi prowadzenie takiej działalności z wykorzystaniem mienia komunalnego, niezależnie od rynkowego lub przetargowego charakteru umowy. Niezaprzestanie tej działalności w nieprzywracalnym terminie

Przepis rozporządzenia ustanawiający, w celu ochrony zdrowia publicznego i przeciwdziałania epidemii, obowiązek zakrywania ust i nosa nie jest przepisem porządkowym o zachowaniu się w miejscach publicznych w rozumieniu art. 54 k.w. Ponadto obowiązek taki nie może stanowić podstawy odpowiedzialności osoby zdrowej, jeżeli w dacie czynu ustawowe upoważnienie do jego wprowadzenia obejmowało wyłącznie osoby

Art. 9 ust. 1 zdanie drugie ustawy z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy do stosowania przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop przypadający przed 6 listopada 2018 r. przelicznika 1/30 z art. 115a ustawy o Policji, wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Użyte w tym przepisie pojęcie „zasad ustalania” ekwiwalentu odnosi się do materialnoprawnego zakresu prawa do świadczenia, a nie do niekonstytucyjnej

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie może być interpretowany jako nakaz stosowania, do ekwiwalentu za urlop należnego za okres sprzed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 wyeliminowanego wyrokiem TK K 7/15. Policjantowi zwolnionemu przed tą datą przysługuje wyrównanie świadczenia obliczonego z uwzględnieniem konstytucyjnego standardu ekwiwalentności, wyrażonego współczynnikiem

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 14 sierpnia 2020 r. nie stanowi podstawy do stosowania, przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za okres sprzed 6 listopada 2018 r., współczynnika 1/30 uznanego wyrokiem TK K 7/15 za niezgodny z Konstytucją. Ekwiwalent należny policjantowi zwolnionemu przed tą datą należy ustalić z uwzględnieniem skutków wyroku TK, według wartości odpowiadającej wynagrodzeniu