Podatkowa Grupa Kapitałowa jako podatnik ma prawo do pełnego korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, niezależnie od strat ponoszonych przez jednostkowe spółki wchodzące w jej skład, gdyż ograniczenia odliczania kosztów kwalifikowanych odnoszą się wyłącznie do PGK jako całości.

Brak spełnienia przez Rzecznika Finansowego wymagań art. 15zzzzzn² ustawy covidowej dotyczącego uchybień terminowych w okresie pandemii uzasadnia uchylenie decyzji sankcyjnej nałożonej decyzją administracyjną z uwagi na niedochowanie proceduralnych praw strony.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest prawidłowym zastosowaniem i wykładnią prawa, w tym art. 31 § 1 k.p.a., przy ocenie przesłanek wznowienia postępowania, co wyklucza naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego przez organy administracyjne.

Brak realizacji celów projektu oraz niewywiązywanie się z obowiązków umownych uzasadniają żądanie zwrotu pełnej kwoty dofinansowania przez beneficjenta, w sytuacji gdy projekt nie został zrealizowany w zgodzie z umową i nie dokonywano należytego informowania organów o przeszkodach w jego realizacji.

Brak podobieństwa między znakami GRIPEX a TOTAL GRIP wyklucza ryzyko konfuzji, zwłaszcza w obliczu różnic koncepcyjnych i słabej zdolności odróżniającej elementu 'GRIP', uzasadniając rejestrację zgłoszonego znaku.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającą skargi na decyzję o odpowiedzialności solidarnej członka zarządu fundacji. Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia upadłości we właściwym czasie, na tle przepisów Ordynacji podatkowej, uzasadnia odpowiedzialność solidarną za zwrot dofinansowania.

Ocena prawna i ustalenia sądów administracyjnych są wiążące dla organu administracyjnego, a organy administracji winny wyjaśnić stan faktyczny w sposób kompletny, nie ograniczając się do danych rejestrowych, chyba że istnieje zmiana stanu prawnego lub faktycznego.

Zastosowanie instytucji odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa, wymaga jednoczesnego spełnienia przesłanek znikomości wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszania prawa; okoliczności osobiste strony nie są przesłankami determinującymi rozpoznanie tej instytucji.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że ocena nadużycia prawa do informacji publicznej nie może odbywać się w toku postępowania w sprawie bezczynności, lecz wymaga wydania decyzji administracyjnej przez organ właściwy.

Zawarta między stronami umowa o opracowanie układu choreograficznego na cele fitness nie ma charakteru umowy o dzieło, gdyż nie prowadzi do powstania indywidualnego utworu. Umowa została prawidłowo zakwalifikowana jako umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, a uczestniczka podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione nałożenie obowiązku zwrotu środków z dofinansowania ze względu na naruszenie zasad uniknięcia konfliktu interesów w postępowaniu przetargowym.

NSA orzekł, że umowa C. S.A. z kontrahentem nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, lecz jest umową o świadczenie usług, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Odmowa umorzenia należności z tytułu grzywny mandatu karnego jest zasadna, gdyż trudna sytuacja finansowa zobowiązanego nie stanowi wystarczającej podstawy do uznania wystąpienia ważnego interesu zgodnie z art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

NSA stwierdził, że odmowa wypłaty odsetek za nienależne cła jest sprzeczna z zasadami zwrotu nienależnych świadczeń według prawa unijnego. Zwrot ten powinien zostać dokonany z odsetkami, gdy pobór działań celnych był niezgodny z prawem UE.

W przypadku zwrotu nadpłaconego cła pobranego z naruszeniem prawa Unii, organy celne obowiązane są zwrócić także odsetki, pomimo uregulowań UKC wyłączających takie zobowiązanie.

Umowa zawarta między A. S.A. a pracownicą nie była umową o dzieło, lecz oświadczenie usług, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego pracownicy.

Las, jako integralna część gospodarstwa rolnego, objęty reżimem dekretu PKWN z 1944 r., podlegał przejęciu na cele reformy rolnej, niezależnie od jego charakteru. Uznanie związku funkcjonalnego z gospodarstwem rolnym było zgodne z interpretacją Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargi kasacyjne oddalono.

Rażące naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 prd poprzez wydanie decyzji rejestracyjnej pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacji uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, pomimo występowania skutków społeczno-ekonomicznych właściwych dla dotychczas zaistniałego stanu rozstrzygnięcia.

Niewskazanie szczególnej istotności dla interesu publicznego przez wnioskodawcę nie stanowi braku formalnego wniosku o udostępnienie informacji publicznej i nie uprawnia organu do pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana bez wymaganych prawem dokumentów homologacyjnych rażąco narusza prawo, z uwagi na jednoznaczność przepisów i oczywistość naruszenia, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym, wymagające stwierdzenia jej nieważności niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych. Stabilność i zasada zaufania do organów nie mogą usprawiedliwiać utrzymania decyzji sprzecznej z prawem.

Zgodnie z orzeczeniem, brak wystarczających dowodów na wykazanie nabycia prawa użytkowania wieczystego przed 5 grudnia 1990 roku przez PKP oraz niespełnienie warunków ustalonych w rozporządzeniu z 1998 roku, wyklucza pozytywne rozstrzygnięcie w zakresie uwłaszczenia nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchwała Rady Miejskiej, ograniczająca się do wyrażenia zgody na zbycie nieruchomości, nie jest sprzeczna z prawem, nawet przy wzmiance o sprzedaży w drodze przetargu, jeśli nie narusza to kompetencji organu wykonawczego.

Przy stosowaniu art. 189f § 1 pkt 1 kpa warunkiem odstąpienia od kary jest zarówno znikomość wagi naruszenia, jak i zaprzestanie naruszania prawa, co musi być stwierdzone łącznie. Osobiste cechy skarżącego nie wpływają na te przesłanki.