Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2026 r.: Oczywiste naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 72 ust. 2 pkt 1 prawa o ruchu drogowym przy rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów skutkuje stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej jako sprzecznej z zasadą praworządności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak świadectwa homologacji przy rejestracji pojazdu stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

W przypadku zwrotu należności celnych uiszczonych z naruszeniem prawa UE zasady ogólne prawa unijnego uzasadniają wypłatę odsetek niezależnie od wyłączeń przewidzianych w art. 116 ust. 6 UKC.

Ogólne wrażenie wywoływane przez wzór przemysłowy na zorientowanym użytkowniku stanowi o jego indywidualnym charakterze. Cechy wynikające wyłącznie z funkcji technicznej nie obejmują ochrony wzoru zgodnie z art. 104 p.w.p.

Brak rozpoznania wniosków o ulgę w spłacie zadłużenia składkowego nie stanowi przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez M.-T. Sp. z o.o. została oddalona, a rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych uznane za zgodne z prawem, bowiem zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a zastosowany środek egzekucyjny nie był zbyt uciążliwy.

W przypadku braku faktycznego wykonania usług, jak i dostawy towarów, odliczenie podatku VAT jest niemożliwe, niezależnie od wystawienia faktur. Organy podatkowe mają podstawy do nałożenia zobowiązań podatkowych, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Sytuacja dopuszczenia się istotnego odstąpienia od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym uzasadnia prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., niezależnie od upływu czasu od realizacji inwestycji.

Zastosowanie zasady reformationis in peius w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego; brak tych przesłanek uniemożliwia podwyższenie kary w instancji odwoławczej.

Dochody marynarzy z pracy najemnej na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa, nieopodatkowane w Norwegii, mogą korzystać z ulgi abolicyjnej w Polsce na podstawie Konwencji polsko-norweskiej, pod warunkiem spełnienia wymogów tej Konwencji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do uznania, iż decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącego za błędne dane w systemie e-Toll była wadliwa, potwierdzając prawomocność zaskarżonego orzeczenia.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., organ jest zobowiązany do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w określonym terminie, co wyklucza pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku nieudzielania informacji przetworzonej.

Organ administracyjny nie był uprawniony do pozostawienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania z powodu jego rzekomych braków formalnych. Stwierdzenie bezczynności nie wymagało wykazania istotności dla interesu publicznego i wymagało wydania decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że w przypadku poboru cła sprzecznego z prawem Unii Europejskiej, stronie przysługuje prawo do zwrotu tej kwoty wraz z odsetkami, pomimo że art. 116 ust. 6 UKC wyklucza ich wypłatę, stanowiąc zasady ogólne prawa unijnego nadrzędne wobec szczegółowych norm krajowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych była niezgodna z prawem Unii. Zwrot ten powinien obejmować odsetki z tytułu naruszenia prawa unijnego przez organy celne.

Wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o., powstałego z zysków przekształcanej jednoosobowej działalności gospodarczej, które zostały uprzednio opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi przychodu wspólnika z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, podlegającego ponownemu opodatkowaniu.

Członek zarządu nie może świadczyć usług doradczych dla spółki, jeśli ich zakres pokrywa się z obowiązkami wynikającymi z tej funkcji; brak dowodów faktycznego wykonania wyklucza zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

NSA oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak istotnego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby wpływać na wynik sprawy, a także brak podstaw do umorzenia postępowań egzekucyjnych. Zasądza zwrot kosztów na rzecz organu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że do nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną konieczne jest wykazanie władania nieruchomością przez gminę. Brak wystarczających dowodów władania przez gminę skutkuje oddaleniem żądań jej nabycia.

Umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, nie może być kwalifikowana jako umowa o dzieło, jeśli dominuje staranne wykonywanie powtarzalnych czynności, a nie osiągnięcie rezultatu o cechach indywidualnego dzieła.

W przypadku rażącego i oczywistego naruszenia przepisów prawa dotyczących rejestracji pojazdów, skutki społeczne i gospodarcze nie mogą stanowić przeszkody do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, zważywszy na zasadę praworządności oraz odpowiedzialność organów za przestrzeganie jasnych norm prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 prd w decyzji rejestracyjnej, uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedni wyrok, podkreślając konieczność spełnienia wszystkich warunków prawnych rejestracji pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o rejestracji pojazdu, wydana w sytuacji braku zgromadzenia wszystkich wymaganych prawem dokumentów, w tym świadectwa homologacji, rażąco narusza przepisy prawa, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności niezależnie od skutków społeczno-ekonomicznych.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, po stwierdzeniu, że żądana informacja ma charakter przetworzony, zobowiązany jest do wydania decyzji odmownej, jeśli wnioskodawca nie wykaże szczególnej istotności dla interesu publicznego, a nie może pozostawić wniosku bez rozpoznania. (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.)