Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność uchylenia decyzji organów Policji, które błędnie stosowały niekonstytucyjny współczynnik 1/30 przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, wskazując na konieczność stosowania zasad wynikających z orzecznictwa TK w zakresie zgodnym z Konstytucją RP.

W przypadku odmowy zakwalifikowania do pomocy mieszkaniowej organ administracyjny oraz sąd badają zgodność decyzji z prawem, a skarżący zobowiązany jest wykazać nieprzystawalność dotychczasowych warunków mieszkaniowych do jego rzeczywistych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak skutecznych powiadomień uczniów i niepodjęcie procedur przekształcenia lokalizacji wpływało negatywnie na decyzję o likwidacji szkoły. Zachowanie wymogów formalnych jest warunkiem zapewnienia legalności procesu likwidacyjnego.

Doręczenie decyzji administracyjnej na "zwykły" adres e-mail, mimo żądania strony, nie wypełnia wymogów doręczeń wynikających z k.p.a. oraz ustawy o doręczeniach elektronicznych i nie rozpoczyna biegu terminu do wniesienia skargi.

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom w trakcie roku podatkowego; obowiązek poboru powstaje po obliczeniu rocznego zysku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania celem precyzyjnego wyjaśnienia sposobu ustalenia wskaźnika społecznego dla dzielnicy T., oraz weryfikacji zasadności zaliczenia jej jako obszaru zdegradowanego.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA, dotycząca wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., jest bezzasadna. Przepisy art. 115a ustawy o Policji muszą być interpretowane zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, przyjmując prokonstytucyjną wykładnię art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż odmowa przetworzenia wniosku o informację publiczną bez decyzji administracyjnej stanowi bezczynność organu zobowiązanego do udzielenia informacji zgodnie z u.d.i.p., co obliguje do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Orzeczenie dekretowe z 31 maja 1951 r. nie stanowiło rażącego naruszenia prawa mimo zastosowania nieobowiązującego planu urbanistycznego, gdyż było zgodne z celami Planu nr 47 i nie wpływało na treść orzeczenia w sposób istotny.

Doręczenie decyzji podatkowej pełnomocnikowi za pośrednictwem operatora pocztowego jest prawidłowe i zgodne z zasadami ochrony prawnej, nawet przy braku elektronicznego adresu doręczeń, o ile taki obowiązek nie był jeszcze skutecznie wprowadzony.

NSA stwierdził, że brak zakwestionowania art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej uprawnia do uznania skargi kasacyjnej za niezasadną oraz podtrzymania decyzji organów podatkowych o odmowie ograniczenia poboru zaliczek.

Wygaśnięcie mandatu radnego wskutek naruszenia zakazu antykorupcyjnego wynikającego z art. 24d ustawy o samorządzie gminnym i art. 383 Kodeksu wyborczego następuje, gdy radny nie zaprzestaje w wyznaczonym terminie działalności na podstawie umowy cywilnoprawnej z gminą.

Sąd oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że zakwestionowane faktury nie dokumentowały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, uzasadniając odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego przez M. spółka cywilna.

Pozbawienie prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur od podmiotów nieprowadzących realnej działalności, z tytułu fikcyjnych transakcji, jest uzasadnione, nawet przy braku świadomości naruszeń po stronie podatnika.

Przy łączeniu, na podstawie art. 90 § 2 k.k. w związku z art. 86 § 1 k.k., zakazów prowadzenia pojazdów mechanicznych tego samego rodzaju, łączny środek karny musi zostać orzeczony powyżej najwyższego z zakazów jednostkowych, nie zaś w jego wysokości. Jeżeli zakazy wynoszą 3 i 4 lata, dopuszczalny wymiar zakazu łącznego mieści się w granicach od 5 do 7 lat.

Dla skuteczności odliczenia podatku VAT niezbędne jest, aby faktura dokumentowała rzeczywistą, a nie fikcyjną datę transakcji. Organy podatkowe wykazały, że wskazana faktura z 2021 r. odnosiła się do transakcji zrealizowanej w maju 2020 r.

Spółka komandytowa wypłacająca komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego zaliczkę na poczet udziału w zysku nie jest obowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Obowiązek płatnika aktualizuje się dopiero po ustaleniu podatku CIT należnego od dochodu spółki za rok podatkowy, gdy możliwe jest obliczenie podatku komplementariusza z obligatoryjnym pomniejszeniem

Decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych jest nieważna z powodu rażącego naruszenia procedury administracyjnej, poprzez błędne skierowanie jej do niewłaściwego podmiotu. Tym samym, decyzja powinna być skierowana do Prezesa Sądu Rejonowego jako organu sądu.

Decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji przyznająca podwyższenie dodatku funkcyjnego nie była dotknięta rażącym naruszeniem prawa, i jako taka nie mogła być unieważniona w trybie nadzorczym przez Komendanta Głównego Policji.

Wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu następuje z datą podjęcia pierwszej czynności przez organ, a nie z datą doręczenia zawiadomienia stronie. Przekroczenie tego terminu skutkuje przedawnieniem prawa nałożenia sankcji administracyjnej (art. 13n u.d.p.).

Podmiot odbierający odpady na podstawie umowy winien osiągnąć określony poziom recyklingu, brak jego osiągnięcia skutkuje karą pieniężną wynikającą z art. 9x ust. 2 u.c.p.g., niezależnie od okoliczności subiektywnych lub winy; odpowiedzialność ta zgodna jest z prawodawstwem unijnym.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykonanie obowiązku administracyjnego przez zobowiązanego musi być zgodne z konkretne ustalonymi wymogami aktu wykonawczego. Niedopatrzenia formalne w realizacji nie pozwalają na uznanie jego pełnej realizacji w wypadku oczywistej niezgodności z treścią decyzji.

Skarga kasacyjna, jako nie zawierająca usprawiedliwionych podstaw naruszenia proceduralnych norm prawnych, podlega oddaleniu. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w zakresie przyznania własności nieruchomości pozostaje zgodny z prawem materialnym i procedurą.

Uzyskanie nowych danych dotyczących istnienia budowli lub zajęcia gruntów na cele gospodarcze może uzasadniać wznowienie postępowania podatkowego ostateczną decyzją, jeśli dowody te były nieznane organowi w chwili wydania decyzji.