Przepisy ustawy zabużańskiej przyznają prawo do rekompensaty także osobom, które nie repatriowały się na obecne terytorium RP. Prawo to obejmuje właścicieli nieruchomości pozostawionych w wyniku wojny oraz ich spadkobierców, bez wymogu fizycznego przesiedlenia.

Posiadacz nieruchomości, na której magazynowane są odpady bez wymaganych zezwoleń, jest odpowiedzialny za ich usunięcie. Substancje mogą być kwalifikowane jako odpady na podstawie zachowania się właścicieli oraz potencjalnego zagrożenia dla środowiska.

Reburge z ulgi na złe długi po upływie dwulektniego terminu z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT jest niedopuszczalne, chyba że opóźnienie spowodowane było przepisami krajowymi sprzecznymi z prawem unijnym, czego w niniejszej sprawie nie wykazano.

Prawo użytkowania nieruchomości przez ogrody działkowe nie może zostać nabyte w sytuacji istniejącego użytkowania wieczystego. Przepisy u.r.o.d. nie uzasadniają uchybienia prawom dotychczasowego użytkownika wieczystego.

Zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., nie istnieje, gdy podstawowe postanowienie administracyjne pozostaje skuteczne i wiążące.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że naruszenie przez Ministra Rozwoju i Technologii procedury administracyjnej (art. 10 k.p.a.) nie wpłynęło na wynik sprawy i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, oddalając skargę z uwagi na nieistotność uchybienia proceduralnego dla meritum.

Skarga kasacyjna G. E. N. Sp. z o.o. Sp. k. w Białymstoku została rozstrzygnięta przez NSA negatywnie – art. 155 k.p.a. nie uzasadnia zmiany decyzji ostatecznej w zakresie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej wobec nieprawidłowości zarzutów dotyczących wykładni i zastosowania przepisów unijnych.

Decyzja o wstrzymaniu użytkowania instalacji do wytwarzania produktów przez mieszanie i konfekcjonowanie chemicznych półproduktów, wydana z uwagi na brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, została uznana za zgodną z prawem i nie naruszającą przepisów materialnych ani proceduralnych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę na czynność materialno-techniczną polegającą na aktualizacji danych ewidencyjnych gruntów i budynków za dopuszczalną, gdyż doszło do naruszenia przepisów regulujących tryb tej aktualizacji, co wpływa na uprawnienia stron.

Momentem stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do sieci infrastruktury technicznej jest data uzyskania pozwolenia na jej użytkowanie. Trzyletni termin na wszczęcie postępowania w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej biegnie od tej daty. NSA oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość przyjętej wykładni przez WSA.

W postępowaniu prowadzonym przez ARiMR nie można skutecznie zarzucać naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., jeżeli ich stosowanie zostało wyłączone przez art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR. Ocena kwalifikowalności gruntów oparta na zestawieniu danych satelitarnych, ortofotomap i wyników kontroli nie narusza art. 80 k.p.a., gdy strona nie wykaże jej sprzeczności z zasadami logiki lub doświadczenia życiowego

Jeżeli budynek od strony granicy działki sąsiedniej posiada ścianę zewnętrzną, w której zaprojektowano okna lub drzwi, § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wymaga zachowania odległości co najmniej 4 m od granicy dla budynku jako całości. Cofnięcie otworów w okiennych lub drzwiowych wnękach nie uzasadnia sytuowania innych fragmentów tej ściany w odległości mniejszej niż 4

Choroba jednego z członków wieloosobowego zarządu nie uzasadnia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 58 § 1 k.p.a., jeżeli z zasad reprezentacji ujawnionych w KRS wynika możliwość samodzielnego działania drugiego członka zarządu albo prokurenta samoistnego, a strona nie wykaże, że przeszkody nie mogła przezwyciężyć przy zachowaniu szczególnej staranności.

Jeżeli pojazd mechaniczny prowadzony przez sprawcę czynu z art. 178a § 1 k.k. nie stanowi jego wyłącznej własności, niedopuszczalne jest orzeczenie jego przepadku. Na gruncie art. 44b § 2 k.k. w poprzednim brzmieniu należało orzec przepadek równowartości pojazdu, zaś przy ponownym orzekaniu konieczne jest zbadanie względności ustawy nowej przewidującej obligatoryjną nawiązkę.

Popełnienie czynu z art. 178a § 1 k.k. w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wyczerpuje samodzielny, alternatywny zespół znamion określony w art. 178a § 4 k.k., niezależnie od tego, za jakie przestępstwo orzeczono ów zakaz. W takim wypadku zbieg art. 178a § 4 k.k. z art. 244 k.k. ma charakter pomijalny, a sąd obowiązany jest zastosować konsekwencje sankcyjne przewidziane

Zarządzenie pokontrolne wydane przez Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w sprawie składowiska odpadów prowadzonego przez I. sp. z o.o. było zgodne z obowiązującymi przepisami prawa materialnego oraz procesowego, a uchybienia wskazane przez organ w zarządzeniu były uzasadnione stanem faktycznym stwierdzonym podczas kontroli.

Zastosowanie trybu art. 155 k.p.a. nie może służyć ponownej weryfikacji decyzji ostatecznych jako surogat kolejnej instancji, lecz wymaga wykazania istnienia interesu społecznego lub słusznego interesu strony, co nie może być jedynie subiektywnym przekonaniem strony.

Decyzji RDOŚ, określającej środowiskowe uwarunkowania, nadano rygor natychmiastowej wykonalności w zgodzie z art. 108 k.p.a., uzasadniony bezpieczeństwem energetycznym kraju i interesem gospodarczym inwestora, gdyż wykonalność natychmiastowa nie stoi w sprzeczności z prawem do odwołania.

Bezczynność organu administracji publicznej może zostać uznana za rażące naruszenie prawa nawet w sytuacji wcześniejszego orzeczenia o bezczynności tego organu względem innej strony postępowania. Ostateczne rozstrzygnięcie o sankcji pieniężnej wymaga merytorycznej oceny stwierdzenia takiego naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zgodnie z art. 17b ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, skuteczne zaprzestanie prowadzenia gospodarstwa rolnego wymaga nie tylko faktycznego zaniechania działalności rolniczej, ale także spełnienia formalnych wymogów, takich jak wykreślenie z ewidencji producentów rolnych.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, nawet pomimo złożenia wniosku o przywrócenie terminu, nie narusza zasad procedury administracyjnej i konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego postępowania.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A.A. zostaje oddalona jako bezzasadna. Niedopełnienie terminu do złożenia odwołania nie zostaje usprawiedliwione poprzez wskazywaną sytuację życiową skarżącego, gdyż postanowienia organu i sądu były zgodne z prawem.

Skarżący nie wykazał istnienia naruszenia przepisów postępowania, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Organy celne miały uzasadnione wątpliwości co do wartości celnej, a opinia biegłego została uznana za wiarygodną i wystarczającą.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że dla ustalenia zmiany stosunków wodnych wymagane są wiadomości specjalne, które należy zdobyć za pomocą opinii biegłych. Oddalono skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wyrok WSA w Krakowie o uchyleniu zaskarżonej decyzji administracyjnej.