Decyzja Dyrektora ARiMR narusza przepisy materialnoprawne poprzez nieuzasadnione pomniejszenie płatności z tytułu przedeklarowania powierzchni, w sytuacji niezaistnienia przesłanek nadzwyczajnych określonych w przepisach unijnych, oraz błędną interpretację faktów związanych z budową gazociągu.

Przepisy art. 99 ust. 3a Prawa farmaceutycznego, dotyczące warunków wydania zezwolenia, nie mogą być stosowane jako przesłanki cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki wydanej przed nowelizacją ustawy z 2017 roku. Nowe wymagania nie mają wpływu na warunki prowadzenia działalności na "starych" zezwoleniach. Oddalenie skargi kasacyjnej.

Trwałe opuszczenie lokalu mieszkalnego przez dotychczasowego właściciela, w wyniku przetargu komorniczego i prawomocnego przysądzenia własności, uzasadnia decyzję o wymeldowaniu z pobytu stałego, nawet jeśli opuszczenie nie miało charakteru dobrowolnego.

Operat szacunkowy nie może stanowić podstawy ustalenia odszkodowania w postępowaniu wywłaszczeniowym, jeśli nie został sporządzony na zlecenie organu, gdyż musi być oparty na opinii biegłego zgodnie z art. 130 ust. 2 u.g.n. oraz art. 84 k.p.a.

W przypadku nieosiągnięcia zamierzonych wskaźników rezultatu projektu współfinansowanego ze środków UE, obowiązek zwrotu środków o charakterze obiektywnym nie zależy od winy beneficjenta, natomiast decyzja administracyjna o zwrocie nie narusza prawa, gdy nie obejmuje zarzutów naruszenia materialnoprawnych podstaw decyzji.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu niewystarczającego zapewnienia przez skarżących trwałego i bezwarunkowego dostępu do drogi publicznej dla projektowanej działki, co jest wymagane przez art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Nieposiadanie ważnego aktualnego badania technicznego pojazdu w transporcie drogowym stanowi naruszenie przepisów, za które rokuje obiektywną odpowiedzialność i karę pieniężną, wykluczając zastosowanie art. 189f k.p.a. jako podstawy zwolnienia.

Przekształcenie spółki akcyjnej w spółkę z o.o. nie implikuje uwzględnienia historycznych kosztów nabycia akcji jako kosztu uzyskania przychodu; stosować należy wartość bilansową na dzień przekształcenia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż wygaśnięcie dzierżawy zwracanej nieruchomości następuje z mocy prawa, a umowa dzierżawy nie wymaga szczegółowego rozstrzygania w decyzji administracyjnej, co czyni jej personalizację naruszeniem art. 138 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Podmiotem legitymowanym do żądania uchylenia decyzji w trybie art. 161 k.p.a. jest nie tylko jej strona, lecz także każdy, kto uprawdopodobni, że decyzja ta zagraża jego życiu lub zdrowiu, co jest zgodne z celem i charakterem nadzwyczajnego trybu regulowanego tym przepisem.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, potwierdza, że uchwała Rady Miasta Gliwice dotycząca trybu udzielania i rozliczania dotacji oświatowej jest zgodna z delegacją ustawową oraz zasadami kontroli finansowania zadań oświatowych.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o KRS, dane wpisane do rejestru domniemane są prawdziwe, a administracyjne organy nie mogą samodzielnie obalać tego domniemania, dopóki wpis pozostaje w mocy. Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna T. Sp. z o.o. w G z uwagi na brak naruszenia przepisów postępowania oraz prawidłowość dokonanej oceny, dotyczącej zgodności z zasadami regulaminu i przepisów wdrożeniowych, zostaje oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Ocena projektu wykonana przez NCBiR została przeprowadzona prawidłowo.

Negatywne orzeczenie lekarskie, które jest ostateczne w trybie odwoławczym, wiąże organy Policji i wyklucza możliwość wydania pozwolenia na broń, niezależnie od pozytywnego orzeczenia psychologicznego w zakresie kompetencji psychofizycznych wnioskodawcy.

Składnik majątku nabyty z zastrzeżeniem własności do momentu zapłaty pełnej ceny nie może być amortyzowany. Amortyzacja jest możliwa dopiero po przejściu własności na podatnika, zgodnie z art. 16a ust. 1 updop. Wydatki związane z takim nabyciem nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w okresie przed przejściem własności.

Pozwolenie na broń palną sportową wydane na podstawie ustawy z 1961 r., zachowuje ważność w zakresie celu, dla którego zostało wydane, bez odniesienia do rodzaju zapłonu, które nie było wymagane tymi przepisami. Ograniczenie do określonego typu broni nie może wynikać wyłącznie z faktu nabycia konkretnego egzemplarza.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję SKO, uznając, że nie istniały przesłanki do wydania decyzji kasatoryjnej. Samodzielny magazyn energii nie wymaga weryfikacji w kontekście zasad dobrego sąsiedztwa wobec braku połączenia z instalacją OZE.

Podanie we wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy przez cudzoziemca ogólnego adresu budynku bez numeru lokalu może być uznane za fałszywą informację, uzasadniającą odmowę udzielenia zezwolenia na podstawie art. 100 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o cudzoziemcach.

Wykonanie przewozu drogowego pojazdem z usterekami kwalifikowanymi jako niebezpieczne, zagrażającymi bezpieczeństwu ruchu drogowego, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Responsywność przedsiębiorcy jest obiektywna i nie zależy od winy, a ocena zagrożenia nie wymaga specjalistycznej wiedzy.

Przedsiębiorca odpowiedzialny jest za zapewnienie, iż kierowca wykonujący przewóz drogowy posiada przy sobie i okazuje wymagane dokumenty licencyjne. Brak okazania tych dokumentów podczas kontroli uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, a odpowiedzialność ma charakter obiektywny.

NSA orzekł, że decyzja o skierowaniu na badania lekarskie zawodowego kierowcy jest zgodna z prawem, gdy opiera się na uzasadnionych zastrzeżeniach zdrowotnych, nawet jeśli wynikają one z niejednoznacznych zachowań, co służy prewencyjnemu bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Kontenerowa stacja transformatorowa, będąca budowlą, a nie budynkiem, powinna być poprawnie zakwalifikowana do odpowiedniej kategorii obiektu budowlanego. Decyzje dotyczące opłat legalizacyjnych muszą opierać się na prawidłowej kwalifikacji obiektu jako budowli.

Sprzedaż nieruchomości przez skarżącego w latach 2015-2016 została uznana za działalność gospodarczą. Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego został skutecznie zawieszony, a decyzja organów podatkowych była prawidłowa. Skarga kasacyjna została oddalona.

Brak związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad niepełnosprawnym członkiem rodziny wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; jednakże, gdy charakter tej opieki wyklucza podjęcie pracy, świadczenie to przysługuje (art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych), co wymaga indywidualnej oceny sytuacji opiekuna.