Zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop powinny być zgodne z wyrokiem TK i nieuwzględniać niekonstytucyjnego przelicznika. Przyjęcie nowych przepisów retroaktywnie jest uzasadnione."

W przypadku pracowników najemnych (marynarzy) na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym, możliwość opodatkowania dochodu przez państwo przedsiębiorstwa eksploatującego statek istnieje niezależnie od jego faktycznego poboru podatku w tym państwie, zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji.

Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowi naruszenie prawa, ale nie zawsze ma charakter rażący. Udzielenie informacji w terminie późniejszym, mimo opóźnienia, nie przesądza o rażącym naruszeniu prawa.

Nie można stosować art. 115a ustawy o Policji w niekonstytucyjnym brzmieniu ustalającym wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, w sporach dotyczących stanu faktycznego sprzed orzeczenia TK anulującego ten przepis; obowiązują nowe zasady i współczynnik.

Art. 115a ustawy o Policji, w brzmieniu przed wyrokiem TK z 6 listopada 2018 r., nie jest podstawą naliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, co potwierdza zasada sprawiedliwości społecznej art. 2 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że odmowa wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy na podstawie art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 roku jest bezpodstawna z uwagi na jego niekonstytucyjność potwierdzoną wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego.

Art. 115a Ustawy o Policji, w zakresie określającym wysokość ekwiwalentu pieniężnego za urlop w proporcji 1/30 części uposażenia, nie znajduje zastosowania po wyroku TK stwierdzającym jego niekonstytucyjność, co wyklucza retroakcję na okoliczność przed publikacją wyroku.

Artykuł 115a ustawy o Policji, w brzmieniu zmienionym wyrokiem TK, nie może stanowić podstawy przy orzekaniu o ekwiwalencie za niewykorzystany urlop. Wyeliminował on niekonstytucyjny przepis z obrotu prawnego, co obliguje do przeliczeń ekwiwalentu według zasad sprzed nowelizacji.

Przepis art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu otrzymanym po wyroku TK z 2018 r. winien być stosowany przy określaniu ekwiwalentu za urlop niewykorzystany, niezależnie od przepisów ustawy nowelizującej wprowadzającej odmienne zasady.

Wnioskowane informacje przez G.B. dotyczące organizacji turniejów szachowych nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez co nie można skutecznie zarzucić Polskiemu Związkowi Szachowemu bezczynności.

Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela w ramach OC działalności nie stanowi przychodu podatkowego, jeżeli kompensuje ciężar ekonomiczny wynikający z wadliwego wykonania usług, niezaliczony wcześniej do kosztów uzyskania przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 6a updop).

Pojazdy wykupione przez podatnika po okresie leasingu operacyjnego i wynajmowane przez tego samego podatnika nie mogą być uznane za "używane" w rozumieniu art. 16j ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. Odrzucono możliwość stosowania indywidualnych stawek amortyzacji.

Karta podatkowa nie może być stosowana do sprzedaży towarów zakupionych od innych podmiotów, gdy brak cech indywidualizacji wskazuje na naruszenie przewidzianych prawem warunków opodatkowania.

Zobowiązanemu, wnoszącemu o zwolnienie spod egzekucji, przysługuje obowiązek wykazania 'ważnego interesu', który musi być uzasadniony poprzez możliwość realizacji zobowiązań z innych źródeł majątkowych, co w niniejszej sprawie nie zostało udowodnione.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak podstaw uzasadniających podważenie ustaleń przygotowawczych dot. fikcyjności transakcjiVAT. Podatnik nie dochował należytej staranności wymaganej od przedsiębiorcy przy odliczaniu podatku naliczonego.

Organy konserwatorskie mogą nakazać prace budowlane przy zabytku, jeśli bez ich przeprowadzenia zabytek ulegnie istotnemu uszkodzeniu. Przepisy nie uzależniają obowiązku od stanu z momentu wpisu do rejestru.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że rolnik będący również podmiotem skupującym, z powodu powiązań osobowych i wspólnego numeru NIP, nie jest uprawniony do pomocy finansowej z tytułu strat w sektorze zbóż i nasion oleistych.

O przywróceniu terminu według art. 58 k.p.a. decyduje brak winy obiektywnej; choroba musi stanowić przeszkodę nie do przezwyciężenia, a przywrócenie terminu jest niemożliwe przy choćby lekkim niedbalstwie.

Czasowe zawieszenie administracyjnego postępowania powinno dotyczyć całości sprawy, a nie tylko jednego z uczestników, gdyż współuczestnictwo materialnoprawne wyklucza rozdzielną procedurę zawieszającą wobec pojedynczych stron.

1. W sprawach, w których pomiędzy stronami postępowania istnieje więź współuczestnictwa materialnego, prawa lub obowiązki wielu stron podlegają konkretyzacji w ramach jednego postępowania i co do zasady w drodze jednej decyzji, a zatem nie jest dopuszczalne procesowe „rozerwanie” tego rodzaju więzi przez zawieszenie postępowania co do części stron i jego kontynuowanie co do pozostałych. 2. Zasada ta

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie WSA w Poznaniu, że uchwała Rady Miejskiej w Wolsztynie dotycząca trybu kontroli dotacji dla niepublicznych placówek oświatowych jest zgodna z ustawą o finansowaniu zadań oświatowych i mieści się w ramach delegacji ustawowej, oddalając skargę kasacyjną.

Oddalenie skargi kasacyjnej, potwierdzenie odpowiedzialności przedsiębiorcy transportowego za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców, brak wykazania okoliczności egzoneracyjnych z art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Potwierdzenie obowiązku udowodnienia nadzwyczajnych okoliczności przez przedsiębiorcę.

W przypadku popełnienia najpoważniejszych naruszeń przepisów dotyczących zdatności technicznej pojazdów, które nie zostały skutecznie zrehabilitowane, utrata dobrej reputacji przewoźnika drogowego może być uznana za uzasadniony i proporcjonalny środek, nawet przy wdrożeniu niewystarczających procedur naprawczych.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach proceduralnych mających istotny wpływ na wynik sprawy, wymaga wykazania związku przyczynowego między uchybieniem a wyrokiem sądu. Niezdolność do zidentyfikowania takiego związku skutkuje oddaleniem skargi.