Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., stwierdza, iż K.P. nabył obywatelstwo polskie na mocy art. 4 pkt 1 w zw. z art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 r., co czyni skargę kasacyjną J.P. bezzasadną.

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod warunkiem skuteczności i dopuszczalności, prowadzi do umorzenia postępowania oraz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona; stwierdzono brak przesłanek procesowych dotyczących stanu epidemii COVID-19 oraz uznano za niezasadne zarzuty proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o., potwierdzając legalność decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Organ administracyjny nie posiada uprawnień do zmiany bezterminowych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisywanie określonego terminu ważności w dokumentach prawa jazdy. Tego rodzaju zmiana nie znajduje podstaw w polskim systemie prawnym.

Uchybienie terminu zgłoszenia faktu nabycia pojazdu nie może być przywrócone w oparciu o przepisy ustawy covidowej, jeśli strona nie uprawdopodobni braku swej winy. Przepisy te nie zakładają automatycznego przywrócenia terminu, lecz jedynie możliwość jego rozważenia przez organ.

Decyzja GITD o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest prawidłowa. Przewóz okazjonalny realizowany przez skarżącą nie spełniał wymogów formalnych, co uzasadnia nałożenie sankcji.

W przypadku nieusuniętych wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej, wątpliwości te powinny być rozstrzygane na korzyść strony, co jest zgodne z zasadą zaufania do władzy publicznej oraz zasadami wywodzącymi się z art. 8 § 1 k.p.a.

Organ administracyjny ma prawo skierować osobę na badania lekarskie w celu weryfikacji przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie wiarygodnych zastrzeżeń, wynikających z dostępnych materiałów dowodowych, bez konieczności powoływania biegłego.

Brak wykazania należnego związku zarzutów skargi kasacyjnej z odpowiednimi przepisami postępowania oraz niewystarczające uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi uniemożliwiają przywrócenie terminu administracyjnego.

Czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego była zgodna z prawem, a jej techniczny charakter nie wymaga od organu weryfikacji prawidłowości ani podstaw prawnych wpisów.

Organ administracyjny, badając termin doręczenia decyzji, nie może pominąć rozbieżnych danych, a w razie niepewności zasadne jest przyznanie korzystniejszej wersji adresatowi (art. 81a k.p.a.). Wątpliwości co do doręczenia obligują organ do pełnego wyjaśnienia okoliczności i są rozstrzygane na korzyść strony.

Uchybienie przepisom postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, poprzez niewszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego, uzasadnia utrzymanie w mocy wyroku WSA, stwierdzającego naruszenie przez SKO zasad związania oceną prawną wyrażoną w poprzednim orzeczeniu (art. 153 p.p.s.a.).

W postępowaniu o ustalenie odszkodowania za historycznie wywłaszczoną nieruchomość brak zachowanej decyzji odszkodowawczej lub dowodu wypłaty nie przesądza o niewykonaniu obowiązku odszkodowawczego. Organ może ustalić fakt ustalenia i wypłaty odszkodowania na podstawie domniemania faktycznego, opartego na całokształcie dowodów pośrednich, zasadach logiki i doświadczenia życiowego; w takim przypadku

Zwolnienie dywidendowe przewidziane w art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. przysługuje wyłącznie podmiotowi posiadającemu bezpośrednio co najmniej 10% udziałów lub akcji w kapitale spółki wypłacającej dywidendę. Koncepcja look-through approach oraz ustalenie statusu rzeczywistego właściciela świadczenia nie mogą prowadzić do uznania, że ustawowy warunek bezpośredniego posiadania udziałów został spełniony przez

Jeżeli organizacji społecznej ostatecznie odmówiono dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, nie przysługuje jej legitymacja do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w tym postępowaniu. W takiej sytuacji organ odwoławczy jest obowiązany stwierdzić niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych na podstawie art. 134 k.p.a., a prawomocne rozstrzygnięcia dotyczące

Przy ocenie zgodności inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie można stosować wobec terenu rolniczego ograniczeń przewidzianych dla sąsiednich terenów zabudowy jednorodzinnej. Ustalenia planu dotyczące ładu przestrzennego i kompozycji krajobrazu nie mogą stanowić samodzielnej podstawy odmowy lokalizacji takiej inwestycji, jeżeli

Informacje dotyczące czynności organów publicznych, związane z wnioskiem jednostki, stanowią informację publiczną, nawet jeśli dotyczą 'sprawy własnej' wnioskodawcy.

Odpowiedzi udzielone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego na wniosek o udostępnienie informacji publicznej spełniały wymogi ustawy, a skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu nie zasługiwała na uwzględnienie.

Organ administracji publicznej nie jest uprawniony do ograniczania ważności bezterminowo nabytych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisanie terminu ich ważności w dokumencie prawo jazdy; wyznaczenie daty ważności dokumentu nie wpływa na nabyte wcześniej uprawnienia.

Brak legalnego zjazdu, potwierdzonego decyzją administracyjną, uniemożliwia jego odtworzenie na koszt zarządcy drogi. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych.

Dla przypisania przewoźnikowi odpowiedzialności za naruszenia przepisów transportowych wystarczające jest ustalenie, że przewóz był wykonywany w ramach jego działalności oraz że wystąpiły uchybienia w zakresie obowiązków ustawowych, niezależnie od osobistych działań poszczególnych uczestników.

Pismo NUS z dnia 22 stycznia 2025 r. nie stanowiło decyzji administracyjnej. Zły kwalifikacja pisma przez WSA, jako decyzji odmownej odnośnie nadpłaty, spowodowała zasadność skargi kasacyjnej. Rozstrzygnięcie określiło brak możliwości wnioskowania o nadpłatę w trybie stwierdzenia nadpłaty.

Zwolnienie z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. przysługuje wyłącznie podmiotowi, który bezpośrednio i na podstawie tytułu własności posiada wymagany udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę. Status rzeczywistego beneficjenta oraz pośrednie uczestnictwo kapitałowe nie zastępują tej przesłanki, a cesja prawa do dywidendy nie jest równoznaczna z nabyciem akcji. Koncepcja look-through approach nie może