Stan techniczny pozostałości po budynku inwentarsko-składowym uzasadnia nakaz jego rozbiórki zgodnie z art. 67 p.b. WSA w Rzeszowie słusznie oddalił skargę Z.Z., opierając się na dowodach i ustaleniach organów nadzoru budowlanego, które były wystarczające do oceny sytuacji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że prawny zakaz wprowadzenia do obrotu produktów niewłaściwie oznaczonych jako "mleko modyfikowane" jest uzasadniony i zgodny z przepisami dotyczącymi ochrony konsumentów przed wprowadzającymi w błąd oznaczeniami produktów spożywczych.
Odmowa przeprowadzenia obligatoryjnego wywiadu środowiskowego uniemożliwia przyznanie zasiłku stałego. Brak współpracy wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi uzasadnia odmowę świadczenia, nawet w kontekście specyficznych okoliczności związanych z pandemią COVID-19.
Skarga kasacyjna NSA odnosi się do błędnego określenia podmiotu odpowiedzialnego za zwrot dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem, wynikającego z braku ustalenia faktycznego podmiotu prowadzącego placówkę oświatową w momencie wydatkowania środków. NSA uchylił decyzje administracyjne obarczone istotnym naruszeniem przepisów.
NSA zatwierdził decyzję organu o zwrocie dofinansowania, potwierdzając brak istotnych błędów proceduralnych w działaniach sądów niższej instancji. Skarga kasacyjna, pozbawiona odpowiedniego uzasadnienia dotyczącego wpływu rzekomych naruszeń na wynik sprawy, została oddalona.
Stwierdzenie niekonstytucyjności przepisu o delegacji w ustawie o planowaniu przestrzennym nie powoduje nieważności uchwały wykonawczej, jeśli uchwała opiera się na ważnym przepisie. Wznowienie postępowania administracyjnego możliwe jest tylko w przypadku bezpośredniego powiązania decyzji z zakwestionowanym przepisem.
Skreślenie z listy radców prawnych następuje przy nieuiszczeniu składek za okres powyżej roku, a ocena proporcjonalności działania organu została uznana za niezasadną; skarga kasacyjna M.K. oddalona.
Środki przyznane z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych nie stanowią dotacji budżetowej wyłączonej z egzekucji administracyjnej według art. 8 § 1 pkt 15 u.p.e.a.
NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw, uznając prawidłowość wyroku WSA; spółka nie wykazała przeważającej działalności gastronomicznej uprawniającej do zwolnienia ze składek.
Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej z powodu zdarzeń chorobowych Prezesa narusza zasadę zaufania do administracji i jest niewłaściwa, jeśli wskazana choroba uniemożliwiła dochowanie terminu. Właściwa ocena dowodów potwierdza brak winy strony.
W przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych przez podmiot rynku finansowego niezbędne jest precyzyjne wskazanie sądu miejscowego, a zawieszenie biegu terminów na podstawie przepisów COVID-19 może wpływać na przedawnienie administracyjnych sankcji pieniężnych.
Brak w decyzji administracyjnej uzasadnienia dotyczącego przedawnienia nie stanowi przeszkody do merytorycznej kontroli sądu administracyjnego. Organ administracyjny ma obowiązek uwzględniać przedawnienie z urzędu, a sąd jest zobowiązany do jego weryfikacji.
Nałożenie obowiązku sporządzenia oceny technicznej robót budowlanych na skarżącą spółkę było zasadne, uwzględniając zakwalifikowanie prac jako przebudowy. Kontrole organów wykazały konieczność dokonania oceny technicznej z uwagi na ingerencję w elementy konstrukcyjne budynku.
Koszty usług organizacji zakupów, które nie wykazują istotnego podobieństwa z usługami wymienionymi w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., nie podlegają ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów.
Doręczenie decyzji skutkujące formalnym uchybieniem terminu do wniesienia odwołania uniemożliwia organowi odwoławczemu jego merytoryczne rozpoznanie, jeśli przywrócenie terminu nie jest wnioskowane; błędne pouczenie nie znosi tego skutku.
Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość oceny ZUS i sądu pierwszej instancji, uznając niewystarczalność dowodów wspierających twierdzenia skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak przymiotu strony prawomocnie ustalony we wcześniejszych postępowaniach uniemożliwia wznowienie postępowania oraz skuteczne zaskarżenie odmowy wznowienia przez W.B. Skarga kasacyjna W.B. została oddalona z powodu niewykazania usprawiedliwionych podstaw prawnych.
Spółka naruszyła przepisy ustawy o Rzeczniku Finansowym, przekraczając termin zawarty w art. 6. Jednak nie naruszyła art. 7 ustawy. Decyzja Rzecznika – uchylona; ponowna ocena naruszeń i kary konieczna.
W postępowaniu administracyjnym dotyczącym inwestycji drogowej uzasadnione jest wydanie decyzji kasatoryjnej w sytuacji, gdy zmiana stanu faktycznego wpływa na ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, wymagając ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji.
Sąd uznał, że brak współpracy z organem społecznej pomocy oraz nieudostępnienie materiału dowodowego przez wnioskodawcę, uprawniały odmowę przyznania świadczenia, nie zachodząc przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku.
Spełnienie przesłanki współpracy z organami pomocy społecznej, w tym umożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, jest warunkiem koniecznym do ubiegania się o świadczenia wsparcia. Brak współpracy uzasadnia odmowę przyznania zasiłku mimo trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej.
Produkty oznakowane nazwą mogącą wprowadzać w błąd co do ich składu i właściwości nie mogą być wprowadzone do obrotu. Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów przewidzianych prawem, jeśli produkt nie odpowiada definicjom mleka zawartym w unijnych regulacjach.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie przepisów art. 7 ustawy o Rzeczniku Finansowym dotyczących terminów rozpatrywania reklamacji i uchylił decyzję Rzecznika Finansowego wobec P. S.A., podkreślając konieczność precyzyjnych pouczeń dla klienta oraz określenie właściwego sądu.
Skarga kasacyjna cudzoziemca na odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z uwagi na połączenie rodzinne oddalona. Odmowa prawidłowa, gdyż wniosek złożono podczas nielegalnego pobytu, co jest wystarczającą przesłanką do jej wydania, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach.