Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji budowlanej, gdy karta informacyjna przedsięwzięcia oraz opinie wyspecjalizowanych organów nie wskazują na jej potrzebę.
Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona, gdyż organ podatkowy był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przedstawionego przez Skarżącego opisu stanu faktycznego, nawet jeśli nie precyzował on kwalifikacji prawnej umowy.
Sprzedaż działek powstałych z podziału gruntu należącego do osoby fizycznej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jeżeli całokształt działań zbywcy nie wykazuje stałego i zorganizowanego, zawodowego charakteru właściwego podmiotom profesjonalnie obracającym nieruchomościami. Uzyskanie warunków zabudowy, dostęp do mediów oraz wstępne zwiększenie atrakcyjności
Usługi obejmujące wdrażanie produktów ubezpieczeniowych, obsługę systemową i administracyjną polis, rozliczanie składek oraz prowizji, raportowanie i akceptację wniosków dealerów, wykonywane na rzecz ubezpieczyciela bez bezpośredniego działania wobec ubezpieczonego, mają charakter techniczno-wspomagający. Nie stanowią usług pośrednictwa ubezpieczeniowego ani elementu świadczenia kompleksowego objętego
Orzeczenie o bezczynności wojewody jest zgodne z prawem; przedłużanie zawieszenia terminów nie spełnia przesłanek konstytucyjnych. Przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają uniwersalne zastosowanie.
Działalność przewozowa skarżącego stanowiła przewóz okazjonalny, nie spełniający wymogów transportu taksówkowego. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzucanych naruszeń przepisów na rozstrzygnięcie.
Nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego na zarządcę drogi jest zasadne, jeżeli istnieją okoliczności świadczące o możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko, zgodnie z art. 237 Prawa ochrony środowiska. Wystarczająca przesłanka to stwierdzenie przekroczonych norm hałasu.
Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego przekroczenia terminu załatwienia sprawy, nie ma charakteru rażącego, jeżeli organ działał w błędnym przekonaniu o skuteczności legislacyjnych przepisów zawieszających terminy postępowania.
Od 1 lipca 2024 r., stosowanie art. 100d u.o.p. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w zakresie przedłużającym zawieszenie terminów administracyjnych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.
Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, ale bezczynność Wojewody nie miała rażącego charakteru, uwzględniając obciążenie organu.
Zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie równoważy zwolnieniu z opłaty przekształceniowej. Pomimo naruszeń przepisów materialnych, brak podstaw do uchylenia decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia zasad postępowania mogącego znacząco wpłynąć na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja rozbiórkowa uniemożliwia wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet w przypadku budynków wybudowanych ponad 20 lat wcześniej, z uwagi na przepis art. 32 ustawy zmieniającej Prawo budowlane.
NSA, uznając zasadność skargi kasacyjnej Dyrektora KIS, uchylił wyrok WSA ze względu na niewłaściwe uzasadnienie oraz niezasadne nieuwzględnienie zarzutów procesowych, a sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA.
Dla nałożenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji irrelewantne są cel wydobycia, brak jego zarobkowego charakteru oraz sposób późniejszego wykorzystania urobku. Odłączenie piasku lub żwiru od złoża w rozmiarze przekraczającym ustawowe granice wydobycia na potrzeby własne stanowi wydobywanie wymagające koncesji, także gdy następuje przy realizacji robót ziemnych związanych
Skuteczne wszczęcie postępowania karnego skarbowego, oparte na obiektywnie istniejących przesłankach podejrzenia przestępstwa i połączone z zawiadomieniem podatnika, zawiesza bieg terminu przedawnienia z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Do kosztów uzyskania przychodów nie mogą zostać zaliczone wydatki niewykazane jako rzeczywiście poniesione lub udokumentowane nierzetelnymi fakturami.
Termin przewidziany w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT ogranicza w czasie realizację prawa do odliczenia podatku naliczonego i co do zasady jego upływ powoduje utratę tego prawa. Konflikt podatnika z księgową ani trudności w uzyskaniu dokumentacji, za które podatnik odpowiada organizacyjnie, nie stanowią nadzwyczajnej podstawy odstąpienia od stosowania tego terminu.
Zmiana lasu na użytek rolny na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o lasach jest wyjątkiem od zasady trwałego utrzymywania lasów i może nastąpić wyłącznie przy istnieniu wyjątkowej, aktualnej oraz obiektywnie uzasadnionej potrzeby właściciela, przeważającej nad interesem publicznym ochrony lasów. Organ nie ma obowiązku zastępować wnioskodawcy w wykazywaniu tej przesłanki, a przyszłe i niepewne zamierzenia
Protokół kontroli drogowej, sporządzony przez właściwy organ w przepisanej formie, korzysta z waloru dokumentu urzędowego i może stanowić wystarczającą podstawę ustaleń faktycznych w postępowaniu o nałożenie kary pieniężnej. Brak znajomości języka polskiego przez kierowcę nie niweczy mocy dowodowej protokołu ani nie rodzi obowiązku zapewnienia tłumacza podczas kontroli drogowej.
Osobie zobowiązanej do alimentacji w dalszej kolejności, w tym rodzeństwu osoby wymagającej opieki, świadczenie pielęgnacyjne na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1a u.ś.r. nie przysługuje, jeżeli istnieje krewny pierwszego stopnia nieposiadający orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności, niezależnie od jego faktycznej lub obiektywnej niemożności sprawowania opieki. Nieopublikowany wyrok
W postępowaniu dotyczącym stwierdzenia przejścia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa na podstawie ustawy z 1968 r. status strony, zgodnie z art. 2a ust. 2 tej ustawy, przysługuje wyłącznie właściwemu organowi reprezentującemu Skarb Państwa. Spadkobiercy poprzedniego właściciela nie mogą skutecznie powoływać się na przesłankę wznowienia z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.; spór o rzeczywisty stan prawny nieruchomości
Jeżeli towary zostały faktycznie wywiezione poza terytorium Unii Europejskiej, brak tożsamości rzeczywistego odbiorcy z nabywcą wskazanym na fakturze nie pozwala automatycznie zakwalifikować transakcji jako krajowej dostawy towarów opodatkowanej stawką krajową. Odmowa zastosowania stawki 0% wymaga ustalenia, że brak identyfikacji odbiorcy wyklucza wykazanie dostawy eksportowej albo że podatnik wiedział
Fizyczny wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, mimo że rzeczywisty odbiorca nie jest tożsamy z podmiotem wskazanym na fakturze, nie pozwala automatycznie uznać transakcji za krajową dostawę opodatkowaną stawką 23%. Odmowa zastosowania stawki 0% wymaga ustalenia, że brak identyfikacji nabywcy wyklucza wykazanie dostawy albo że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o oszustwie VAT.
Podwyższenie odszkodowania z art. 552 § 4 k.p.k. z tytułu utraconych korzyści w postaci hipotetycznego wynagrodzenia za dalsze zatrudnienie wymaga ustalenia, opartego na całokształcie ujawnionych dowodów, że zatrudnienie to z odpowiednio wysokim stopniem pewności nastąpiłoby. Sama obietnica zawarcia umowy na czas nieokreślony nie uzasadnia przyjęcia pewności jej zawarcia; odmienne ustalenie stanowi
Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję organów podatkowych, stwierdzając, że faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych i nie uprawniały do odliczenia podatku VAT naliczonego. Działania organów miały rzeczywiste podstawy, a skarżąca nie dochowała należytej staranności w obrocie gospodarczym.