Żądanie udostępnienia akt zakończonego postępowania karnego jako całości nie jest wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, lecz stanowi żądanie dostępu do określonego zbioru materiałów, które jest regulowane przez przepisy kodeksu postępowania karnego.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym zgodnie z wezwaniami organów sanitarnych jest wymagalny, o ile przeprowadzone badania kwalifikacyjne nie wykażą przeciwwskazań. Brak zaświadczenia o przeciwwskazaniach czyni zarzuty egzekucyjne niezasadnymi. Prawidłowe doręczenie upomnienia jest kluczowe w postępowaniu egzekucyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja nakładająca karę pieniężną za niezgodne z przepisami wprowadzenie do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych jest zgodna z prawem, a obowiązujący system odpowiedzialności obiektywnej spełnia wymogi konstytucyjne i prawa Unii Europejskiej.

Bezczynność organu administracyjnego w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po przekroczeniu ustawowego terminu, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli organ poinformował o jej braku i nie działał z zamiarem utrudnienia dostępu do informacji.

Przepisy Kodeksu postępowania karnego, a nie ustawa o dostępie do informacji publicznej, regulują zasady udostępniania akt postępowania karnego, w tym zanonimizowanej treści orzeczeń kończących postępowanie.

Działania podmiotów przetwarzających w ramach umowy powierzenia należy oceniać jako realizowane na rzecz administratora danych, jeśli mieszczą się w związku z realizacją umowy, co warunkuje odpowiedzialność administratora za naruszenie RODO.

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny, gdy brak przeciwwskazań lekarskich. Brak zgody rodziców nie wpływa na realizację tego przymusu prawnego, podlegającego egzekucji administracyjnej.

Przeprowadzenie lekarskiego badania kwalifikacyjnego bez stwierdzenia przeciwwskazań oraz skuteczne doręczenie upomnienia stanowi podstawę do egzekwowania obowiązku szczepień ochronnych, uznając jego wymagalność.

W postępowaniu dotyczącym obowiązku szczepień ochronnych dziecka, brak przeciwwskazań medycznych czyni obowiązek wykonalnym i uzasadnia wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Upomnienie pozbawione numeru PESEL nie wpływa na jego ważność, pod warunkiem poprawnej identyfikacji zobowiązanego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż obowiązek wykonania szczepień ochronnych nałożony na rodzica dziecka jest wymagalny w sytuacji, gdy nie zostały wykazane przeciwwskazania lekarskie. Postanowienia organu administracyjnego są zgodne z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącego są bezzasadne.

Wnioski o zwrot nadpłaty wynikające z decyzji ostatecznej nie mogą być rozpatrywane bez wzruszenia tej decyzji w nadzwyczajnym trybie, wymagającym dochowania terminów prawnych. Organy podatkowe prawidłowo odmówiły wszczęcia postępowania.

Nagła, nieprzewidywana niedyspozycja zdrowotna pełnomocnika uzasadnia przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli dokonano pełnego wyjaśnienia okoliczności zdarzenia, a organ administracyjny obowiązkowo zbadał możliwy brak winy strony. Brak takich działań stanowi naruszenie procesowego obowiązku organu.

Naczelny Sąd Administracyjny, w świetle orzeczenia TSUE, stwierdził niezgodność art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego z prawem unijnym, co uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnych dot. zakazu reklamy aptek i umorzenie postępowania.

NSA orzekł, że odmowa udostępnienia informacji publicznej powinna być przedstawiona w formie decyzji administracyjnej, a jej zaniechanie stanowi bezczynność organu wymagającą sądowej interwencji.

Obowiązek szczepień ochronnych nałożony przez organy sanitarne, jeżeli nie występują przeciwwskazania, jest bezwzględny i wymagalny po okresie odroczenia. Skarga kasacyjna kwestionująca wymagalność obowiązku w zakresie szczepień ochronnych, gdy odroczenie upłynęło, zostaje oddalona, gdyż wymagalność wynika z mocy prawa.

Na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, właściciele nieruchomości są zobowiązani do usunięcia odpadów zgromadzonych w miejscu do tego nieprzeznaczonym, niezależnie od ich zamiaru wykorzystania, jeżeli działka nie spełnia warunków składowania zgodnie z przepisami prawa ochrony środowiska.

Nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na sklejkę brzozową sprowadzaną z Kazachstanu w okresie obowiązywania rozporządzenia o rejestracji importu jest zgodne z prawem UE, stanowiąc instrument ochrony przed praktykami dumpingowymi.

Prawomocność skargi kasacyjnej w sprawach administracyjnych dotyczy jedynie prawidłowości przesłanek zastosowania rozstrzygnięć proceduralnych z k.p.a., a nie treści sporów materialnoprawnych wynikających z ustawy o strategicznych inwestycjach przesyłowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza legalność decyzji o zwrocie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, uznając działania organu za zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych oraz odrzuca skargę kasacyjną wobec nieudowodnienia przez skarżącą istotnych naruszeń prawa w procesie decyzyjnym.

Rejestracja stała samochodu osobowego wyklucza możliwość zwrotu akcyzy na podstawie art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, ponieważ jest traktowana jako rozpoczęcie konsumpcji pojazdu na terytorium Polski.

Decyzja o wpisie nieruchomości do rejestru historycznych zanieczyszczeń powierzchni ziemi, z powodu możliwego wpływu dawnej działalności wojskowej, jest zgodna z prawem; skarga kasacyjna nie podważa ustalonego stanu faktycznego ani procesu decyzyjnego.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie umorzenia postępowania dotyczącego rażącego naruszenia prawa i oddalenia roszczenia o przyznanie sumy pieniężnej, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając skutki dla ochrony interesów prawnych skarżących.

Samo odbywanie kary pozbawienia wolności nie spełnia przesłanek całkowitej nieściągalności dla umorzenia należności składkowych. Umorzenie możliwe jest jedynie w razie zaistnienia wyjątkowych okoliczności, które muszą być wykazane przez wnioskodawcę.

W przypadku decyzji umarzającej postępowanie na podstawie art. 22 ust. 6 specustawy przesyłowej, ograniczenia odszkodowawcze dotyczą wyłącznie gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, co nie rozciąga się na użytkowników wieczystych posiadających prawnorzeczowe prawa do takich gruntów.