Organ koncesyjny jest zobligowany do zbadania zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, niezależnie od wyników postanowień SKO i ewentualnej sprzeczności planu z ustaleniami studium.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż wykazanie naruszenia interesu prawnego skarżącego wymaga odrębnego, merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi. Uchwała rady gminy nie jest zgodna z prawem, jeżeli naruszenia interesu prawnego towarzyszy naruszenie normy prawa materialnego, co było błędnie ocenione przez sąd pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skuteczna egzekucja wierzytelności wymaga ustalenia ich wymagalności. Organ podatkowy nie przedstawił dowodów na wymagalność zajętych wierzytelności, co uzasadniało uchylenie jego postanowienia przez WSA. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.
Incydentalność nieselektywnego zbierania odpadów nie wyłącza obowiązku nałożenia podwyższonej opłaty zgodnie z ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Odpowiedzialność spoczywa na wspólnocie.
Gmina L. może stosować prewspółczynnik powierzchniowo-osobowy dla celów odliczenia VAT, gdyż metoda ta spełnia wymogi art. 86 ust. 2a i 2b ustawy o VAT, dokładnie odzwierciedlając specyfikę działalności i zapewniając obiektywną proporcję między działalnością opodatkowaną i nieopodatkowaną.
Wyrok NSA potwierdził legalność różnicowania policyjnych uposażeń oraz ich zgodność z art. 41 ustawy okołobudżetowej na 2023 r., ograniczającego wyższe kwoty bazowe do okresu po 1 marca 2023 r., uznając brak podstaw do zarzutów dyskryminacji konstytucyjnej.
W sprawach o wyrównanie uposażenia policjantów, właściwą drogą postępowania jest postępowanie administracyjne, co wynika z charakteru stosunku służbowego pomiędzy funkcjonariuszem a organem. Roszczenia finansowe z tego stosunku nie stanowią spraw cywilnych.
Uposażenie funkcjonariuszy zwolnionych do końca lutego 2023 r. ustalane jest na podstawie budżetu 2022 r. Brak jest podstaw do konstytucyjnego podważenia takich przepisów. Skarga A. D. na odmowę ich wyrównania jest bezzasadna.
Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2016 r. o legalizacji budynku gospodarczego zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie uwzględniało całościowej analizy obiektu jako część funkcjonalno-technicznej całości z innym budynkiem, co stanowi przesłankę nieważności według art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
NSA potwierdza, że uchwała gminy dotycząca metod ustalania opłat za odpady, różnicująca pomiędzy rodzajami zabudowy, nie narusza zasady równości przewidzianej w art. 32 Konstytucji RP, o ile spełnia warunek zgodności z ustawą.
Nałożenie podwyższonej opłaty za gospodarowanie odpadami na zarządcę nieruchomości jest zasadne w przypadku stwierdzenia jakiegokolwiek naruszenia obowiązku selektywnego zbierania odpadów, niezależnie od jego incydentalności. Przepisy prawa nie wymagają udowodnienia winy konkretnego podmiotu w przypadku budynków wielomieszkaniowych.
Ocena klasyfikacji taryfowej felg stalowych podlega dwustopniowym ustaleniom cech obiektywnych, z uwzględnieniem przeznaczenia poza drogami publicznymi, zgodnie z rozporządzeniem 2020/353. Decyzja ostateczna wymaga pełnych i wieloaspektowych ustaleń faktycznych.
Brak sprawdzania skrzynki ePuap przez profesjonalnego pełnomocnika stanowi niedochowanie wymaganej staranności, a zatem uchybienie terminowi do wniesienia odwołania obciąża skarżącego, wykluczając przywrócenie terminu.
Skarga kasacyjna wniesiona przez M. S. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak podstaw do skutecznego zakwestionowania ustaleń faktycznych przyjętych przez organy celne i Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku uchylenia decyzji podatkowej stanowiącej podstawę egzekucji, czynności egzekucyjne nie mogą być kontynuowane, a postępowanie egzekucyjne powinno zostać umorzone z uwagi na brak wymagalności obowiązku.
Wydatki ponoszone przez pracodawcę na zakwaterowanie i transport pracowników delegowanych do pracy za granicą są realizowane w interesie pracodawcy, a nie pracownika, i nie stanowią przychodu ze stosunku pracy, obciążającego obowiązkami podatkowymi według u.p.d.o.f.
Organ interpretacyjny nie może stwierdzić wygaśnięcia indywidualnej interpretacji podatkowej, jeżeli została ona wcześniej oceniona prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, nawet w sytuacji jej niezgodności z interpretacją ogólną.
Sporne zbiorniki, kadzie i unitanki są budowlami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż stanowią odrębne technicznie obiekty pełniące samodzielne funkcje technologiczne, a nie części instalacji wewnętrznej budynków.
W sprawie związanej z określeniem charakteru nieruchomości dla celów podatkowych należy przyjąć, iż wykorzystywanie działek na działalność gospodarczą uzasadnia ich opodatkowanie na podstawie przepisów dotyczących nieruchomości komercyjnych, co podlega kontroli na zasadach związanych z prawami procesowymi i materialnymi.
Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje w przypadku pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Skuteczność wyboru świadczenia zbieżnego wymaga wcześniejszego uchylenia decyzji administracyjnej przyznającej dotychczasowe świadczenie.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając w granicach skargi kasacyjnej, oddalił skargę, potwierdzając, że postępowanie w sprawie opłaty adiacenckiej zostało wszczęte z naruszeniem trzyletniego terminu od stworzenia warunków do podłączenia do sieci.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność zastosowania przepisów ustawy okołobudżetowej oraz zasadności odmowy wyrównania uposażenia dla funkcjonariusza Policji, który odszedł ze służby przed 1 marca 2023 r. Wzrost uposażeń po tej dacie był zgodny z przyjętymi zasadami konstytucyjnymi.
Nie jest dopuszczalne objęcie funkcjonariuszy, którzy zakończyli służbę przed 1 marca 2023 r., podwyżką uposażenia, przewidzianą od 1 marca 2023 r. Rozstrzyganie spraw dot. wyrównania uposażenia funkcjonariuszy, także po ich zwolnieniu, odbywa się w trybie administracyjnym.
W sprawach dotyczących wyrównania uposażenia funkcjonariuszy zwolnionych przed 1 marca 2023 r., które nie uwzględniają późniejszych podwyżek, stosuje się regulacje obowiązujące w dacie zwolnienia. Droga administracyjna jest właściwa dla dochodzenia takich roszczeń.