Podmiot, który wprowadza na rynek produkty oznakowane jako ekologiczne bez wymaganych certyfikatów, ponosi administracyjną odpowiedzialność niezależnie od winy. Nałożona kara mieści się w granicach przewidzianych prawem i jest uzasadniona ochroną wiarygodności produktów ekologicznych.

Oddalona zostaje nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca kwalifikacji robót budowlanych jako przebudowy, z uwagi na brak wskazania adekwatnych norm materialnoprawnych umożliwiających weryfikację zarzutów.

Dla powstania odpowiedzialności przewoźnika transportującego odpady wystarczające jest stwierdzenie przewozu bez dokumentu potwierdzającego rzeczywisty rodzaj odpadów. Brak zgodności dokumentów BDO z rzeczywistym stanem odpadów uzasadnia nałożenie kar administracyjnych, niezależnie od przypisania winy przewoźnikowi.

Budowa pomostu na Jeziorze N. wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, a jej brak uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organ administracji zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Brak zapewnienia obligatoryjnej obrony w przypadku przesłanek psychicznych to naruszenie prawa do obrony, skutkujące uchyleniem wyroku z art. 439 § 1 pkt 10 k.p.k.; sprawa do ponownego rozpoznania.

Właściwe władze nie mogą stwierdzać nieważności decyzji nacjonalizacyjnych, kiedy nie spełniają one przesłanek przymusowego zarządu państwowego ani nacjonalizacji, nawet mimo zniszczeń wojennych, o ile decyzje wywołały nieodwracalne skutki prawne.

Dopuszczalne jest ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu realizacji inwestycji publicznej, o ile spełnione są wymogi art. 124 ust. 1 u.g.n., a zgoda na modernizację linii energetycznej pozostaje w zgodzie z miejscowym planem. Rokowania z właścicielem powinny wskazywać na próbę uzyskania zgody, mimo że szczegółowa weryfikacja ich przebiegu nie jest wymagana ustawą.

Działka nr [...] objęta była inwestycją, co uzasadniało status K.M. jako strony w postępowaniu. Umorzenie postępowania było niezasadne wobec niedostatecznego uwzględnienia interesów stron i błędnych ustaleń faktycznych.

Plan miejscowy nie dopuszcza prowadzenia hodowli zwierzęcej o dużej skali na obszarach obsługi produkcji rolnej bez technologii eliminujących uciążliwości dla zabudowy mieszkaniowej.

Decyzja o zmianie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia przeciwpowodziowego, oparta na art. 87 u.i.o.ś. oraz art. 155 k.p.a., jest zgodna z prawem, gdy przemawiają za nią interes społeczny i słuszny interes strony, przy jednoczesnym zapewnieniu bieżącego nadzoru przyrodniczego.

Roboty budowlane obejmujące montaż dodatkowych anten i urządzeń na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej traktowane są jako jej rozbudowa, wymagająca uzyskania pozwolenia na budowę. Zgłoszone działania nie mieszczą się w kategorii instalacji zwolnionych z tego obowiązku.

Zaświadczenie o pracy w gospodarstwie rolnym nie może być oparte na zeznaniach świadków, a jedynie na dokumentach w zasobach organu. NSA oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie wydania zaświadczenia z powodu braku dokumentacji potwierdzającej pracę.

Gmina, której organ wydał decyzję administracyjną, nie może być uznana za stronę postępowania niespornym w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji. Jednostce samorządu nie przysługuje legitymacja do inicjowania postępowań nadzwyczajnych dotyczących decyzji własnego organu.

Przed odwołaniem dyrektora instytucji kultury konieczne jest zasięgnięcie opinii stowarzyszeń twórczych i zawodowych zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.k. Pominięcie tego obowiązku stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji odwołującej z funkcji. Organ nadzoru może interweniować przy sprzeczności z przepisami prawa.

Wykonywanie przewozu osób bez wymaganej licencji oraz pojazdem niespełniającym kryteriów konstrukcyjnych, z wykorzystaniem aplikacji pośredniczącej, stanowi naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nakładaniu kar na podstawie ustawy SENT, a wezwanie do stawienia do kontroli jest prawidłowe, gdy przesłane z numerem referencyjnym. Skarga kasacyjna U. w T., L. została oddalona.

Zgodnie z art. 10a ust. 1 ustawy SENT, na przewoźnika można nałożyć karę pieniężną za niezapewnienie ciągłego przekazywania danych geolokalizacyjnych pojazdu przewożącego towary. Kara 10.000 zł jest proporcjonalna i nie narusza interesu publicznego, nawet przy formalnym naruszeniu.

Rekultywacja wykonywana na gruncie nieprzeznaczonym na działalność gospodarczą, przez właściciela nieprowadzącego takiej działalności, nie stanowi jej elementu w świetle u.p.o.l., co potwierdza brak podstaw do zmiany decyzji organu niższej instancji.

Członek organu zarządzającego ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, mimo braku jego czynnego udziału, jeżeli pełnił funkcję w czasie ujawnienia działania bez koncesji. Ostateczność decyzji przeciwko spółce determinuje wykładnię.

Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje odpowiedniego zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT. Kontrola przewozu towarów jest odrębna od kontroli podatkowej.

Za obszary, na które oddziałuje zakład, uznaje się tereny uwzględnione zgodnie z ich faktycznym przemysłowo-usługowym przeznaczeniem, a bezprzedmiotowość wydania decyzji o hałasie następuje, gdy brak jest prawnej kwalifikacji terenu jako mieszkaniowego.

Wniosek o udostępnienie informacji publicznej uważa się za doręczony nawet w okresie ferii, co nie wpływa na bieg terminów przewidzianych w u.d.i.p. Rozpoczęcie biegu terminu na udzielenie informacji nie ulega zawieszeniu w związku z okresami feryjnymi w szkołach publicznych.

Roboty budowlane polegające na montażu drzwi w istniejącym otworze budynku mieszkalnego nie stanowią ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku, zatem nie podlegają regulation administracyjnoprawnej i nie wymagały pozwolenia na budowę, tym samym brak przesłanek do działania organów nadzoru budowlanego w trybie art. 51 Prawa budowlanego.

Stowarzyszenie nie posiada legitymacji strony w postępowaniach nieważnościowych decyzji wodnoprawnych, z uwagi na brak indywidualnego interesu prawnego oraz ograniczenia wynikające z przepisów art. 401 i 402 ustawy Prawo wodne.