Uchwała rady gminy w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zawiera obowiązkowe elementy określone w ustawie o ochronie praw lokatorów. Warunki obniżania czynszu powinny być ustalone w odrębnej uchwale dotyczącej zasad wynajmowania lokali.

Odmawiając przyznania dotacji oświatowej, organ administracyjny ma obowiązek wszechstronnie wyjaśnić przyczyny techniczne uniemożliwiające spełnienie wymogów przez skarżącego, a bezpodstawne przerzucenie tego obowiązku narusza zasadę praworządności w administracji.

Nie można odmówić dotacji niepublicznej szkole na podstawie przypuszczeń o niespełnieniu wymogów prawnych, gdy uważa się spełnienie przesłanek ustawowych.

Działalność domów wczasów dziecięcych, spełniająca cele edukacyjne, wspierająca i uzupełniająca kształcenie dzieci, kwalifikuje się do dotacji oświatowej, niezależnie od tego, czy odbywa się w trakcie roku szkolnego, co uzasadnia jej przyznanie również na okres wakacyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty skargi kasacyjnej zarzucające Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu błędne zastosowanie przepisów dotyczących finansowania zadań oświatowych oraz systemu oświaty, podtrzymując stanowisko prawne co do bezskuteczności zarzutów dyktowanych niezadowalającą interpretacją i wskazaniem przepisów przez Zarząd Powiatu K.

Kontrola przedawnienia składek przez sądy administracyjne mieści się w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia składek, a wszczęcie postępowania w sprawie zadłużenia nie zawiesza biegu przedawnienia tych składek.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i stwierdza bezskuteczność działań Burmistrza, przyznając, że dom wczasów dziecięcych i szkoła są odrębnymi bytami prawnymi, co wpływa na zasady udzielania i wypłaty dotacji oświatowych dla obu jednostek.

W sytuacji częściowego naprawienia szkody przez sprawcę przestępstwa przed orzeczeniem wyroku, środki kompensacyjne orzeczone na podstawie art. 46 § 1 k.k. nie mogą przewyższać faktycznej wysokości szkody nienaprawionej.

Stowarzyszenie mogące prowadzić działalność gospodarczą kwalifikowane jest jako przedsiębiorca na potrzeby podatku od nieruchomości, jeżeli jego działalność wykazuje związek z utrzymywanymi nieruchomościami. Związek ten jest decydujący przy ustaleniu właściwej stawki podatku od nieruchomości.

Działalność stowarzyszenia, mimo przeznaczania dochodów na cele statutowe, może stanowić podstawę uznania za działalność gospodarczą, uzasadniając obciążenie wyższą stawką podatku od nieruchomości.

NSA oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta, potwierdzając prawo szkoły do dotacji jako szkoły niepublicznej, spełniającej wymogi ewidencyjne i organizacyjne, wykluczając dodatkowe przesłanki nieprzewidziane ustawą.

Skarga kasacyjna Prezydenta Miasta T. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawo skarżącej spółki do merytorycznego rozpatrzenia jej wniosku o dofinansowanie przez organ, uznając uchybienie terminu złożenia skargi za usprawiedliwione.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz oddalił skargę, podkreślając znaczenie zgodności decyzji z obowiązującym stanem prawnym i faktycznym w chwili jej wydania. Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli współmałżonek osoby wymagającej opieki nie ma orzeczonego znacznego stopnia niepełnosprawności.

Upływ trzydziestu lat od dnia doręczenia decyzji administracyjnej uzasadnia obligatoryjne umorzenie postępowania o stwierdzenie jej nieważności, nawet gdy nie doręczono jej wszystkim prawowitym stronom. NSA oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że brak dostatecznego uzasadnienia przez organy podatkowe co do prowadzenia działalności gospodarczej na nieruchomościach M.S.R., uzasadniał uchylenie decyzji podatkowych. Organy powinny precyzyjnie ustalić, czy nieruchomości te były używane do celów gospodarczych.

Dokumenty wewnętrzne organów administracyjnych, nie wpływające bezpośrednio na zewnętrzną działalność ani formę realizacji zadań publicznych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rozstrzygnięcie potwierdza ich wykluczenie z udostępniania obywatelom.

Analizowana sprawa wykazała, iż dla prawidłowego ustalenia warunków zabudowy, konieczne jest przeprowadzenie kompletnej analizy urbanistycznej, której brak uniemożliwia organom wydanie wiążącej rozmowy inwestycyjnej.

Określona w art. 285a § 3 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna kumulatywnie wykazywać, że doszło do rażącego naruszenia prawa oraz że w ten kwalifikowany sposób naruszono przepis prawa Unii Europejskiej. Nie jest wystarczające do uwzględnienia takiej skargi przywołanie się na art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej z dnia 7 lutego 1993 r.

Prawo do informacji publicznej ulega ograniczeniu z mocy art. 5 ust. 1 u.d.i.p. w przypadku, gdy wnioskowane dokumenty mają nadaną klauzulę "Zastrzeżone" z uwagi na zawartość związaną z bezpieczeństwem narodowym, co uzasadnia odmowę ich udostępnienia.

Informacja publiczna uznana za prostą wymaga udostępnienia, jeśli organ nie wykazuje, że jej przetworzenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie wystarczą ogólne twierdzenia organu o skomplikowaniu działań przygotowawczych.

Informacja o zbiorach rękopiśmiennych Biblioteki Narodowej, jako dotycząca zadań publicznych tego organu, stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ zobowiązany jest do jej udostępnienia; bezczynność nie była jednak rażącym naruszeniem prawa.

Orzeczenie potwierdza obowiązek respektowania ustaleń komisji lekarskich dotyczących związku chorobowego ze służbą, jak i niemożność dowodowego podważania ich przez sądy administracyjne i organy administracji publicznej w postępowaniu związanym z wypłatą uposażenia funkcjonariuszom Policji.

Rada Gminy, uchwalając wieloletni program gospodarowania zasobem mieszkaniowym, musi przestrzegać zakresu delegacji ustawowej określonej w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zaniechanie prawidłowego uregulowania obowiązkowych elementów programu skutkuje nieważnością uchwały.

Zasada, że kumulacja sankcji za naruszenia z różnych załączników do ustawy nie jest wyłączona jedynie na podstawie jednoczesności zdarzenia. Wymagana jest tożsamość znamion czynów opisanych w zał. nr 3 i 4 u.t.d.