Dla uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego niezbędne jest wykazanie "szczególnie uzasadnionego przypadku" w rozumieniu art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, gdzie samo prowadzenie działalności handlowej nie stanowi wystarczającej przesłanki.

Brak skutecznego doręczenia procedury pocztowej nie może obciążać strony, która uprawdopodobniła brak winy w zaniedbaniu terminu odwołania, co zobowiązuje organ do wyczerpującej analizy okoliczności, zgodnie z art. 58 i 77 §1 k.p.a.

Skarżący, jako adresat decyzji administracyjnej, ponosi odpowiedzialność za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, jeżeli dokonane ustalenia faktyczne wykazują naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych. Waga naruszenia i charakter deliktu nie uzasadniają odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna nie została uwzględniona. Wyrok WSA, uznający pisma z 2024 i 2025 r. jako jedną całość, pozostaje w mocy, a organ winien ponownie rozpatrzyć wniosek o płatność ekologiczną z punktu widzenia jednorodności sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując na konieczność wyczerpującego wyjaśnienia sytuacji faktycznej w postępowaniu administracyjnym. Umorzenie należności publicznoprawnych w ramach uznania administracyjnego wymaga dokładnego rozpatrzenia interesu zobowiązanego i interesu publicznego, z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie legalności postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, wskazując, że zarzuty wykraczały poza ramy sprawy, a kontrola sądowa została prawidłowo ograniczona do badania przesłanek z art. 112b § 1 upea.

Odmowa Starosty Włodawskiego dotycząca wypłaty dotacji oświatowej była bezskuteczna, gdyż cofnięcie zezwolenia nie pozbawia szkoły prawa do dotacji do czasu pełnej likwidacji szkoły. Szkoła zachowuje prawo do dotacji oświatowej zgodnie z art. 25 ust. 3 u.f.z.o., dopóki funkcjonuje w procedurze likwidacyjnej.

Sądy administracyjne są właściwe do oceny przedawnienia składek w postępowaniu o umorzenie należności składkowych przez ZUS. Jednocześnie, prawidłowa analiza przedawnienia jest warunkiem procedowania w sprawie umorzenia. Skarga kasacyjna ZUS została oddalona jako niezasadna.

NSA: Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie przepisów postępowania przez sąd I instancji, w kontekście nieistnienia obowiązku egzekucyjnego, została oddalona jako niezasadna. NSA potwierdza istnienie i wymagalność obowiązku egzekucyjnego oraz zgodność działań sądu I instancji z prawem.

W przypadku upływu trzydziestu lat od doręczenia decyzji administracyjnej, postępowanie w sprawie jej nieważności ulega umorzeniu z mocy prawa, zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 2021 r.

Prezydium skargi kasacyjnej od wyroku w sprawie przewlekłości postępowania Ministra została oddalona, potwierdzając rażące naruszenie prawa przez organ oraz zasadność wymierzenia grzywny.

Przewlekłość postępowania administracyjnego można stwierdzić, gdy działania organu są pozorne, opieszale lub nieefektywne, co uzasadnia wymierzenie grzywny jako sankcji za celowe unikanie rozstrzygnięcia sprawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia, co uzasadnia odmowę świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie można przyjąć każdorazowo jako przychodu podatkowego nieodpłatnej służebności przesyłu lub gruntowej, gdyż świadczenie to z natury może być czynnością nieodpłatną.

Odmiennie aniżeli w przypadku skargi kasacyjnej, związanie sądu administracyjnego granicami skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dotyczy jej zarzutów oraz powołanej podstawy prawnej, a nie ich uzasadnienia.

Przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wobec braku uzasadnionych przeszkód, stanowiło naruszenie prawa o charakterze rażącym. Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnił wymierzenie grzywny jako środek dyscyplinujący i prewencyjny.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA w Poznaniu, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem wykładni systemowej i celowościowej przepisu podatkowego, które mogą ujawnić jego niekonstytucyjność w kwestii praw nabytych. WSA powinien zrewidować swoją interpretację przepisów w kontekście ochrony tych praw.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że umorzenie postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji po upływie 30 lat od jej ogłoszenia zgodne jest z przepisami krajowymi i międzynarodowymi oraz zasadą pewności prawa.

Decyzja o odmowie pozwolenia na budowę nie była prawidłowa; ustalenie wysokości budynku powinno być oparte na przepisach rozporządzenia, a nie planu miejscowego, jeśli plan miejscowy nie zawiera własnej definicji (art. 35 P.b. w zw. z § 6 r.w.t.).

Przepis art. 59 ust. 3 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym znajduje zastosowanie jedynie w odniesieniu do zmian sposobu użytkowania nieruchomości zaistniałych po dniu 11 lipca 2003 r., bez możliwości stosowania go wstecz do stanów faktycznych sprzed wejścia w życie tej ustawy.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w sytuacji, gdy współmałżonek osoby wymagającej opieki nie legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jest niemożliwe. Warunkiem przyznania świadczenia innej osobie jest posiadanie takiego orzeczenia przez współmałżonka osoby wymagającej opieki.

Śmierć oskarżonego przed wydaniem wyroku stanowi bezwzzględną przeszkodę procesową z art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.; wydanie mimo niej wyroku skazującego powoduje zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. Okoliczność, że sąd nie wiedział o śmierci oskarżonego, nie wyłącza obowiązku uchylenia orzeczenia i umorzenia postępowania.

NSA utrzymuje umorzenie postępowania administracyjnego dotyczącego orzeczenia z 1959 r. na mocy prawa, uznając zgodność przepisów z konstytucyjnymi zasadami pewności i stabilności prawnej oraz niezaskarżalności starych decyzji.

Włączenie karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji na podstawie wpisu w ewidencji wojewódzkiej odbywa się automatycznie i ma charakter materialno-techniczny. Uchybienia formalne karty adresowej nie wpływają na skuteczność czynności.