Skarga kasacyjna M. w W. na wyrok WSA w Warszawie oddalona z powodu niewykazania istotnego wpływu naruszenia przepisów procesowych; NSA rozpoznał sprawę zgodnie z granicami skargi, brak podstaw do uznania nieważności postępowania w I instancji.

Ocena zasadności zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy zgodnie z art. 62 ust. 1 u.p.z.p. wymaga ustalenia realności uchwalenia planu miejscowego w terminie zawieszenia postępowania. Przesłanki zawieszenia powinny być uzasadnione i bez dowolności opierające się na stanie zaawansowania prac planistycznych.

Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy dotycząca miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określająca zasady skomunikowania działek z drogą publiczną, jest zgodna z prawem i nie narusza kompetencji zarządców dróg, ani nie ogranicza nieproporcjonalnie prawa użytkowania wieczystego skarżącej spółki.

Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania bez spełnienia przesłanki braku winy skutkuje jego bezskutecznością, a przywrócenie tego terminu wymaga wykazania przeszkód niezależnych od strony, co nie zostało w niniejszej sprawie udowodnione.

NSA potwierdza, iż organy administracyjne mają prawo nałożyć karę za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, niezależnie od incydentalności naruszenia, jeśli waga naruszenia nie jest znikoma i jest trwałe.

Przepisy prawa unijnego, a w szczególności art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2988/95, mają pierwszeństwo przed regulacjami krajowymi w przypadku rozstrzygania kwestii przedawnienia zobowiązań związanych z dofinansowaniem z budżetu UE, co oznacza, że krajowe przepisy nie mogą rozszerzać okresu przedawnienia ponad unijne normy.

Niedopełnienie przez beneficjenta obowiązku złożenia wniosku o płatność oraz wymaganej dokumentacji w terminie, w przypadku braku udokumentowanej siły wyższej, uzasadnia odmowę wypłaty pomocy finansowej w ramach PROW.

Pasem drogowym w świetle art. 4 pkt 1 ustawy o drogach publicznych jest również grunt przeznaczony pod budowę drogi, który nie został jeszcze zrealizowany. W takim przypadku wymagane jest zezwolenie na jego zajęcie, a brak tej zgody skutkuje zasadnością nałożenia kary pieniężnej za samowolne wykorzystanie tego terenu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek prawny nałożony na podmiot, pod rygorem administracyjnej kary pieniężnej, wymaga staranności i nie podlega złagodzeniu poprzez przeoczenie lub uregulowanie sytuacji po fakcie naruszenia. Kara administracyjna nie jest uchylana, jeśli naruszenie prawa nie jest znikome.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak przesłanek do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, uznając brak winy strony w uchybieniu terminu za nieuprawdopodobniony.

Brak podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie, gdyż skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi, obowiązek dowodowy ciążył na stronie.

Sąd orzekł, że samowolne zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia uzasadnia nałożenie kary pieniężnej zgodnie z ustawą o drogach publicznych, a wcześniejsze prawomocne decyzje dotyczące klasyfikacji terenu jako pasa drogowego mają moc wiążącą.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną uznał, iż decyzja odmowna w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej nie narusza przepisów prawa w sposób rażący i odpowiada prawu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżony wyrok WSA oraz postanowienia organów administracyjnych zgodne z prawem w zakresie egzekucji obowiązku szczepień ochronnych, a skarga kasacyjna była niezasadna i nieuzasadniona.

Zachowanie cudzoziemca nie miało charakteru incydentalnego; jego dalszy pobyt w RP naruszałby bezpieczeństwo i porządek publiczny, co uzasadnia odmowę zezwolenia na pobyt czasowy (art. 100 ust. 1 pkt 4 ustawy o cudzoziemcach).

Świadczenie wyrównawcze, zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach, przysługuje sprzedawcom ciepła, którzy stosowali obniżone ceny wynikające z regulacji. Konieczne jest pełne odniesienie do celów ustawy i literalnych przepisów, obejmujących konieczność stosowania średniej ceny wytwarzania ciepła z rekompensatą oraz rozważań nad instytucją "mixu cenowego".

Obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym jest wymagalny z mocy przepisów prawa, niezależnie od ustalenia indywidualnego kalendarza szczepień, o ile nie istnieją przeciwwskazania medyczne, których istnienie musi być formalnie stwierdzone przez uprawnionego lekarza.

Postanowienie organu administracyjnego, które odmawia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, winno opierać się na szczegółowej i kompleksowej ocenie okoliczności wykazujących brak winy strony w uchybieniu, z uwzględnieniem możliwych działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy.

Pomimo braku ostatecznego rozgraniczenia, kwalifikacja działki jako pasa drogowego nie podlega już ponownemu badaniu. NSA uznał ważność wcześniejszych decyzji i prawidłowość nałożenia kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia, potwierdzając obowiązek, nie uprawnienie do jej orzeczenia.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest wymagalny przez przepisy ustawowe, mimo braku zaświadczenia kwalifikacyjnego, gdy brak jest ku temu przeciwwskazań medycznych. Uchylanie się przez rodziców od zgody na szczepienia nie wyłącza tego obowiązku.

Pasem drogowym w rozumieniu art. 4 pkt 1 u.d.p. jest grunt wydzielony liniami rozgraniczającymi, na którym będzie usytuowana droga, co uzasadnia wymierzenie kary za jego zajęcie bez zezwolenia.

Decyzja organów administracyjnych, nakazująca Gminie R. zapewnienie prawidłowego natężenia oświetlenia zgodnie z Polską Normą PN-EN 12464-1:2022-01, jest zgodna z prawem i zasadna. Odwołania do normy były właściwe, a argumenty dotyczące błędów pomiarów zostały uznane za bezzasadne.

Skarżąca wykazała interes prawny w uzyskaniu odpisu zupełnego aktu urodzenia swej biologicznej matki. Obiektywna więź biologiczna i tożsamość genetyczna podlegają ochronie konstytucyjnej, uzasadniając żądanie udostępnienia dokumentu.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, o trwałym i planowym charakterze, stanowi istotne naruszenie prawa uzasadniające nałożenie kary administracyjnej, niezależnie od przyczyn wskazywanych przez stronę jako usprawiedliwiające.