Skarga kasacyjna przeciwko decyzji odmowy ustalenia i wypłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość zostaje oddalona, gdyż brak dowodów potwierdzających nieustalenie odszkodowania, a dostępne świadectwa sugerują, iż takie odszkodowanie zostało uprzednio ustalone i wypłacone.

Nieujawnienie wszystkich okoliczności dotyczących zakończenia budowy uzasadnia uchylenie decyzji organu podatkowego i ponowne zbadanie materiału dowodowego dla jednoznacznego ustalenia daty powstania obowiązku podatkowego.

Skarga kasacyjna złożona przez X. sp. z o.o. została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny jako nieuzasadniona, a postępowanie egzekucyjne dotyczące wysokości zajętej wierzytelności uznane za zgodne z prawem.

Zarejestrowanie odbiornika radiowo-telewizyjnego pod rządami ustawy o opłatach abonamentowych, bez jego wyrejestrowania, stanowi przesłankę egzekwowania opłat abonamentowych; skarga kasacyjna pozbawiona precyzyjnych podstaw nie znajduje usprawiedliwionych racji.

Przyznanie ulgi płatniczej poprzez odroczenie zapłaty podatku w związku z ważnym interesem podatnika i publicznym jest uzasadnione, gdyż ulgi te pełnią rolę pomocy podatkowej, zapobiegając szkodom społeczno-gospodarczym. Organy muszą przestrzegać granic uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej ocena musi być dokonana wyłącznie w granicach rażącego naruszenia prawa materialnego, a nie proceduralnych uchybień doręczeniowych, oddalając tym samym skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że doręczenie pism administracyjnych na adres zameldowania jest prawidłowe w świetle obowiązków likwidatora spółki oraz zasad staranności w obrocie gospodarczym, co skutkuje odpowiedzialnością członka zarządu za zobowiązania spółki.

Obowiązek uiszczania opłaty abonamentowej wynika z faktu rejestracji odbiornika RTV, a nie faktycznego korzystania z niego. Domniemanie odbioru programu zarejestrowanym urządzeniem uzasadnia należność, chyba że dokonano formalnego wyrejestrowania.

Umorzenie przez Krajową Radę Radiofonii i Telewizji postępowania administracyjnego ws. zaległości abonamentowych RTV uznane za prawidłowe ze względu na bezprzedmiotowość sprawy wobec braku zaległości. Skarga H. Z. oddalona na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Skarga kasacyjna M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące egzekucji świadczeń pieniężnych została oddalona przez NSA z powodu braku zasadności zarzutów proceduralnych i materialnoprawnych. Zabezpieczenie należności jest dopuszczalne nawet przy nieostatecznej decyzji, jeśli istnieje obawa uniemożliwienia przyszłej egzekucji.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek ważnego interesu zobowiązanego uzasadniającego umorzenie opłaty planistycznej według art. 64 ust. 1 pkt 2 lit. a u.f.p.

Nieruchomość, która została wywłaszczona w celu budowy Zakładu, nie może podlegać zwrotowi, gdy cel wywłaszczenia został skutecznie zrealizowany przed dniem 22 września 2004 r., zgodnie z decyzją o lokalizacji szczegółowej.

Ponowne powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., stwierdzone notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia, nie powoduje konieczności składania zeznania podatkowego. Termin przedawnienia w związku z tym wynosi 3 lata.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zobowiązania pozostaje uzależniona od zachowania należytej staranności w prowadzeniu spraw spółki, w tym aktualizacji adresu doręczeń. Błędne uznanie doręczeń na adres zameldowania, przy braku zmiany meldunku, nie skutkuje uchyleniem decyzji."

Odwołanie w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest niezasadne, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nad osobą niepełnosprawną pozwalają ubiegającemu się o świadczenie na podjęcie przynajmniej częściowej aktywności zawodowej.

Dla zmiany wpisu w ewidencji gruntów konieczne jest wykazanie jednoznacznego stanu prawnego na podstawie ostatecznych decyzji, a w przypadku sporu -- rozstrzygnięcie w postępowaniu cywilnym. Ewidencja gruntów ma charakter wtórny wobec ustalonego w innym trybie stanu prawnego.

Uchwała określająca pojęcie "wydatków bieżących" przekracza delegację ustawową, gdyż nieuprawnione i nieobowiązujące działania lokalnego prawodawcy wprowadziły zmianę zasad obliczania dotacji oświatowej, co skutkuje jej nieważnością.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA wskutek istnienia nieważności postępowania spowodowanej brakiem zdolności procesowej po śmierci jednej ze stron, co wykluczało merytoryczne rozpoznanie kwestii kasacyjnych.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych art. 174 i 176 PPSA, a zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych są nieuzasadnione; decyzja o odmowie płatności obszarowych utrzymana przez WSA jest prawidłowa, z uwagi na niewystarczające przygotowanie działki do rolniczego wykorzystania.

Dla powstania odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wystarczające jest ustalenie, że pełnił on funkcję w dacie powstania zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

Skarga kasacyjna, jako formalny środek zaskarżenia, musi być precyzyjnie uzasadniona; brak takiego uzasadnienia prowadzi do jej oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może przekroczyć granic skargi, a skuteczne zarzuty muszą odnosić się do błędnej interpretacji lub zastosowania przepisów prawa materialnego i postępowania.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Decyzja o naliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi była zgodna z prawem, a zarzuty naruszenia konstytucyjnej zasady równego traktowania oraz przepisów proceduralnych nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne jest wyjątkiem zarezerwowanym dla sytuacji nadzwyczajnych; NSA, potwierdzając prawidłowość postępowania ZUS, oddalił skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek uzasadniających takie umorzenie.

W przypadku umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu nieistnienia zaległości, organ nie narusza prawa, z założeniem że przewlekłość nie wpływa na treść rozstrzygnięcia.