Plac manewrowy do nauki jazdy stanowi budowlę podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, a wcześniejsze wyroki WSA obligują do konsekwentnego stosowania wykładni przepisów dotyczących zwolnień podatkowych.
Dla prawidłowego uznania informacji publicznej za tajemnicę przedsiębiorstwa niezbędne jest określenie jej rzeczywistej wartości gospodarczej, której ochrona uzasadnia ograniczenie prawa do informacji publicznej.
Brak dostatecznego uzasadnienia decyzji odmownej, opartego na spełnieniu przesłanek tajemnicy przedsiębiorcy, czyni ją przedwczesną i niezgodną z zasadami określonymi w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ winien wykazać rzeczywiste istnienie tajemnicy przedsiębiorcy dla każdej żądanej informacji.
Odpady wytwarzane przez przedsiębiorcę, które są mieszanką różnych substancji, muszą być klasyfikowane zgodnie z właściwymi kodami odpadów i ewidencjonowane. Niedopuszczalne jest mieszanie kodów, które nie są wyszczególnione w przepisach dotyczących dopuszczalnych metod gospodarowania odpadami przez podmioty niebędące przedsiębiorcami.
W sprawach dotyczących charakteru umowy, dla kwalifikacji jako umowa o świadczenie usług podlegająca ubezpieczeniu zdrowotnemu, kluczowe jest, aby czynności były rutynowe, powtarzalne i wynikały z wiedzy technicznej, nie mieszcząc się w definicji dzieła regulowanego art. 627 k.c. oraz nie wykazywały indywidualnych cech.
Skarga kasacyjna dotycząca decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów, jako niezasadna, podlega oddaleniu z uwagi na prawidłowość przeprowadzonego postępowania scaleniowego oraz zgodność z prawem decyzji administracyjnych i orzeczeń sądów pierwszej instancji.
Decyzja o rejestracji pojazdu sporządzonego spoza UE, bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. w sposób oczywisty, co uzasadnia uznanie tego działania za rażące naruszenie prawa i stwierdzenie nieważności takiej decyzji.
Zażalenie na postanowienie organu administracyjnego powinno być wniesione w terminie 7 dni od doręczenia. Uchylenie tego terminu bez wniosku o jego przywrócenie czyni je niedopuszczalnym, a organ nie ma podstaw do działania z urzędu.
Umowy zawarte między stronami nie stanowiły umów o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług zlecenia, obligując wykonawcę do podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach wynikających z ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.
Ocena, czy wydatek może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, wymaga ustalenia związku poniesionego wydatku z działalnością podatnika, przy czym wydatki dotyczące projektów lub przedsięwzięć przygotowywanych przed formalnym powstaniem odrębnego podmiotu gospodarczego mogą być uznane za koszty działalności podatnika, jeżeli służą osiąganiu jego przychodów.
Alkohol etylowy zawarty w nitrocelulozie używanej w procesie produkcji kosmetyków podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 1 U.p.a., niezależnie od jego roli w produkcie i braku przeznaczenia do spożycia.
Radca prawny może być wyznaczony do świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej jedynie na terenie okręgowej izby radców prawnych, w której jest wpisany, co nie narusza zasady jedności samorządu radcowskiego ani równych praw radców prawnych.
Uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z powodu pozbawienia strony możliwości udziału w rozprawie zdalnej intensyfikuje zasadę ochrony prawa do obrony, stanowiąc istotny błąd proceduralny wpływający na ważność postępowania.
Członek zarządu spółki może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie wówczas, gdy wykaże istnienie przesłanek egzoneracyjnych określonych w art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, w szczególności terminowe zgłoszenie wniosku o upadłość lub brak winy w jego niezłożeniu.
Umowy zawarte przez P (...) Sp. z o.o. miały charakter umów o świadczenie usług podlegających przepisom o zleceniu, co obligowało do ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy, wykluczając je z kategorii umów o dzieło na podstawie Kodeksu cywilnego.
Uchybienie przez Sąd Okręgowy w Krakowie w orzeczeniu kary łącznej poniżej ustawowego minimum stanowi rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k., uzasadniające uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy w postępowaniu apelacyjnym.
W przypadku postanowień sądowych objętych tajemnicą śledztwa, zasadą pozostaje ograniczenie dostępu do nich jako informacji publicznych, przy niezależnym obowiązku prokuratora w zakresie zgody na ich ujawnienie w kontekście przepisów materialnoprawnych o ochronie śledztwa.
Naczelny Sąd Administracyjny zgodził się z oceną, iż skarżący nie spełnił wymogów uznania go za działacza opozycji antykomunistycznej lub osobę represjonowaną, podkreślając niedostateczność przedstawionych dowodów oraz brak przesłanek ustawowych do przyznania danego statusu.
Sąd Administracyjny stwierdził, że koszty sporządzenia cyfrowych kopii dokumentów ponosi strona, jeśli zasadne jest jej żądanie, a koszty te nie wynikają z ustawowego obowiązku organu podatkowego (art. 267 § 1 pkt 3 O.p.).
Narastająca kwestia naruszenia praw autorskich przez kandydata do tytułu profesora nie stanowi sama w sobie podstawy do odmowy nadania tytułu, jeżeli kandydat spełnia formalne i merytoryczne przesłanki naukowe wskazane w art. 26 ust. 1 ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym.
Objęcie decyzją o warunkach zabudowy części działki ewidencyjnej jest dopuszczalne, pod warunkiem, że nie narusza interesu publicznego ani nie stanowi obejścia prawa. Organy administracyjne muszą dokładnie uzasadniać odmowy, w przeciwnym razie naruszają granice uznania administracyjnego.
Trwałe związanie z gruntem wolnostojących tablic reklamowych ustala się poprzez ocenę technologii ich posadowienia i nie wynika wyłącznie ze stabilności konstrukcji. Organy podatkowe muszą szczegółowo rozpatrzyć dokumentację techniczną i konstrukcyjne cechy nośników reklamowych dla prawidłowego opodatkowania.
Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym o wydanie zezwolenia transportowego jest uzasadnione, gdy jej działanie służy interesowi społecznemu, niezależnie od potencjalnej konkurencyjności jej członków wobec wnioskodawcy.
Art. 3 pkt 1a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie stanowi samodzielnej podstawy prawnej do uzgadniania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdyż posiada charakter ustrojowy, a nie materialnoprawny.