Skierowanie decyzji do osoby zmarłej, stanowiące rażące naruszenie prawa, skutkuje nieważnością decyzji tylko w części jej dotyczącej. Ponowne rozpatrzenie sprawy powinno uwzględniać wskazane nierozstrzygnięte aspekty, w tym skutki przepadku mienia. (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; wyrok NSA z 14 listopada 2025 r., I OSK 199/23).

Zmiana decyzji dekretowej w trybie art. 155 Kpa, nawet dotycząca decyzji związanej, nie stanowi rażącego naruszenia prawa, jeśli spełnia przesłanki interesu społecznego lub słusznego interesu stron, i jej następstwa nie sprzeciwiają się obowiązującym przepisom.

W przypadku budowy bez wymaganego pozwolenia na budowę trasy rowerowej kwalifikującej się jako obiekt liniowy, organ nadzoru budowlanego zasadnie wstrzymuje roboty budowlane i nakłada obowiązek przedstawienia dokumentacji legalizacyjnej w myśl art. 48 Prawa Budowlanego.

Odpowiedzi na pozwy cywilne sporządzone przez organ władzy publicznej stanowią informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako że dotyczą realizacji zadań publicznych.

NSA uznał zasadność decyzji organów administracyjnych dotyczącej nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania działki, potwierdzając, iż zmieniające zagospodarowanie działki M. Ś. po wejściu w życie obowiązującego planu miejscowego było sprzeczne z jego przeznaczeniem.

Normowana przez art. 90a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, ze zm.) korekta podatku naliczonego odliczonego przy nabyciu lub wytworzeniu nieruchomości, odnosi się wyłącznie do podatku faktycznie odliczonego, nie zaś do podatku możliwego do odliczenia przez zastosowanie prawidłowo ustalonego udziału procentowego obowiązującego w roku powstania prawa

Wobec postawienia funkcjonariuszowi zarzutów naruszenia porządku prawnego, zwolnienie go ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji jest uzasadnione, nawet przed zakończeniem postępowania karnego, jeżeli uzasadnia to ważny interes służby.

Skreślenie studenta z listy studentów z powodu nieuzyskania zaliczeń w terminie jest zgodne z art. 108 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, jeśli organ działa w granicach uznania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prowadzenie przez radnego działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego, niezależnie od skali i zamiaru, prowadzi do wygaśnięcia jego mandatu na podstawie art. 24f ust. 1 u.s.g.

Wątpliwości co do okoliczności czynu i winy oskarżonego wykluczają możliwość orzekania w trybie nakazowym; konieczne jest rozpoznanie w trybie zwyczajnym.

NSA potwierdza, że wykreślenie z rejestru VAT zachowuje skutki prawne pomimo późniejszego przywrócenia podatnika, sygnalizując, iż organ podatkowy nie może dowolnie niweczyć efektów swoich wcześniejszych decyzji.

NSA słusznie orzekł, że brak jest podstaw do odmowy wydania interpretacji podatkowej, jeśli organ nie wykazał nadużycia prawa w oparciu o szczegółową analizę całości okoliczności sprawy, co do czynszu dzierżawnego ustalonego przez gminę z uwzględnieniem kryteriów rynkowych.

Dochody z pracy najemnej świadczonej na statku morskim eksploatowanym w transporcie międzynarodowym przez przedsiębiorstwo umawiającego się państwa mogą podlegać opodatkowaniu zarówno w państwie rezydencji podatnika, jak i państwie rezydencji przedsiębiorstwa eksploatującego statek, niezależnie od faktu, czy państwo eksploatujące faktycznie nakłada podatek na te dochody.

Zadaszenie tarasu, jako budowla oddzielona od konstrukcji budynku, wymaga oceny pod kątem kwalifikacji jako przebudowy lub rozbudowy. Brak legalizacji oraz analiza wpływu na otoczenie mogą skutkować nakazem przywrócenia stanu poprzedniego.

Orzeczenie Sądu Najwyższego stwierdza, że w przypadku stwierdzenia współwłasności pojazdu, sąd orzeka przepadek jego równowartości zgodnie z art. 44b § 2 k.k., przy czym przepadek nie może przekraczać stopnia winy sprawcy (art. 53 § 1 zd. 2 k.k.).

Decyzja o warunkach zabudowy terenu nie wymaga uprzedniego wykazania prawa do dysponowania nieruchomością oraz zgody współwłaścicieli, a jest warunkowana jedynie zgodnością z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Przekroczenie kryterium dochodowego nie wyklucza przyznania specjalnego zasiłku celowego według art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, jeśli występuje szczególnie uzasadniony przypadek. Ocena charakteru tego przypadku, podlegająca uznaniu administracyjnemu, określa możliwość przyznania pomocy.

Dochody z pracy najemnej na pokładzie statków eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa mogą podlegać opodatkowaniu w Polsce w świetle Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, nawet przy braku obowiązku podatkowego w Norwegii, co uprawnia podatnika do skorzystania z ulgi abolicyjnej.

Decyzje organów administracji wydane na podstawie nieobowiązujących przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są wadliwe i podlegają uchyleniu, jeżeli wobec tych nieruchomości nie był stosowany obowiązujący plan. Ogrodzenia wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami na czas budowy nie podlegają restrykcjom wynikającym z uchwał urbanistycznych, które w czasie realizacji inwestycji

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarczy jedynie poniesienie wydatku; konieczne jest udokumentowanie poniesienia kosztu oraz wykazanie jego związku z osiąganiem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów, przy czym nie ma znaczenia dobra lub zła wiara podatnika co do działań kontrahenta.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że pomimo braku opodatkowania dochodów z pracy na statku w Norwegii, dochody te mogą podlegać konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, umożliwiając skorzystanie z ulgi abolicyjnej w Polsce.

NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia uniemożliwiającego kontrolę instancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania przeznaczenia budynku w świetle właściwych przepisów.

Art. 155 k.p.a. nie może służyć do zmiany decyzji skierowanej do osoby zmarłej, gdyż stanowi to rażące naruszenie prawa wymagające stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że działanie organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej było zgodne z wyrokiem sądu, a proces anonimizacji nie naruszył prawa w zakresie dostępności informacji publicznej.