Dotacja przyznana na rok budżetowy może być wykorzystana jedynie na pokrycie wydatków bieżących poniesionych w tym samym roku, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania; wykorzystanie środków na wydatki zaległe z poprzedniego roku stanowi naruszenie zasady roczności budżetu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 100d ustawy o pomocy dotyczy wszystkich cudzoziemców, nie tylko obywateli Ukrainy, i nie można stwierdzić rażącego naruszenia prawa przez organ, w obliczu wcześniejszych wątpliwości interpretacyjnych.

Górna granica kary łącznej nie może przekraczać sumy kar jednostkowych. Orzeczenie kary łącznej wyższej od sumy stanowi rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. i uzasadnia uchylenie wyroku w zaskarżonej części.

Skarga kasacyjna B. Sp. z o.o. została oddalona, a klasyfikacja taryfowa towaru jako artykuły z drewna (kod 4421 99 99) uznana za prawidłową, co skutkowało zasadnością zastosowania zakazu importu z Białorusi na podstawie rozporządzenia 765/2006.

Podanie nieprawdziwych informacji w zgłoszeniach celnych dotyczących pochodzenia towarów skutkuje uznaniem ich za pochodzące z pierwotnego kraju, z którego faktycznie pochodzą, co uzasadnia nałożenie cła antydumpingowego. Organ celny ma prawo przedłużyć termin przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC, gdy podjęto działania wprowadzające organy w błąd.

W przypadku umieszczenia cudzoziemca w wykazie osób niepożądanych, organ administracyjny obowiązany jest do wydania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, niezależnie od innych okoliczności. Decyzja jest zatem związana, a odmowa obligatoryjna.

Wniesienie zarzutów po terminie określonym w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. stanowi podstawę do odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co czyni wniesienie takich zarzutów bezskutecznym, niezależnie od zmian legislacyjnych dokonanych po ich doręczeniu.

Towary importowane, w tym fibrusowe osłonki kiełbasianych, klasyfikowane na mocy reguł interpretacyjnych taryfy celnej są prawidłowo przypisane do kodu CN 3917 10 90, gdy ich materiałem zasadniczym jest tworzywo sztuczne, a domieszka celulozy z papieru nie zmienia ich klasyfikacji.

Skazanie za zabójstwo w typie podstawowym z art. 148 § 1 k.k. wyklucza orzeczenie środka karnego w postaci pozbawienia praw publicznych na podstawie art. 40 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2022 roku, jeśli brak motywacji szczególnie potępianej.

Podwyższenie terenu na działkach sąsiednich nie stanowiło zmiany stanu wody na gruncie skarżącego w rozumieniu art. 234 ust. 3 u.p.w., wobec braku dowodów na jego szkodliwy wpływ na grunty skarżącego.

Oznaczenie "eINFO: przesyłka" jako znak towarowy, dzięki kombinacji elementów graficznych i słownych, posiada dostateczną zdolność odróżniającą zgodnie z art. 120 p.w.p. i może być chronione jako znak towarowy mimo opisowego charakteru jego słownego komponentu.

Uchwała Rady Miasta dotycząca zmiany studium zagospodarowania przestrzennego nie narusza zasad i trybu jego sporządzania, a wprowadzone w niej regulacje zgodne są z przepisami prawa, w szczególności w zakresie ograniczeń związanych z zabudową gruntów leśnych oraz zasad proporcjonalności wobec prawa własności.

Gmina, w ramach przyznanego władztwa planistycznego, posiada swobodę w ustalaniu przeznaczenia terenów, niezależnie od żądań właścicieli nieruchomości, o ile uwzględnia zasady ładu przestrzennego oraz nie przekracza granic wynikających z interesu publicznego i prawa własności.

Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, objętej decyzją o warunkach zabudowy, uznaje się za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT. Obowiązuje zasada, że decyzja o warunkach zabudowy przesądza o budowlanym charakterze gruntu, niezależnie od braku formalnej rejestracji decyzji u kolejnego właściciela.

Na podmiot odbierający odpady komunalne, który nie osiąga wymaganych poziomów recyklingu, może zostać nałożona kara pieniężna zgodnie z art. 9g i 9x u.c.p.g., bez względu na okoliczności, jeżeli nie wykaże on braku wpływu na nieosiągnięcie tychże poziomów.

Umorzenie postępowania administracyjnego z mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 11 sierpnia 2021 r. pozostaje w zgodzie z porządkiem prawnym, zważywszy na konieczność stabilizacji decyzji wydanych znacznie wcześniej, w tym przez wzgląd na wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie P 46/13.

Znak "eINFO: monitoring", jako oznaczenie słowno-graficzne, posiada zdolność odróżniającą mimo powszechnie informacyjnego charakteru części słownej, gdyż jego grafika nie jest banalna. NSA uznał zatem znak za zdolny do indywidualizowania towarów/usług.

Znak towarowy "elNFO: doręczenie" posiada wystarczającą zdolność odróżniającą dzięki swojej kompozycji słowno-graficznej, umożliwiającej funkcję rozpoznawczą znaku. Elementy graficzne przyczyniają się do uznania znaku za dystynktywny.

Brak dokumentów sprzed kilkudziesięciu lat nie stanowi wystarczającej podstawy do roszczeń odszkodowawczych wobec Skarbu Państwa; organy administracyjne właściwie oceniły materiał dowodowy, zakładając wypłatę odszkodowania.

NSA potwierdza, że sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną nie zawsze oznacza prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT, gdy brak aktywności wykraczającej poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

W sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego dot. składek na ubezpieczenie społeczne, Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak naruszeń proceduralnych i materialnych mogących uzasadniać kasację, potwierdzając prawidłowość działań organów administracyjnych.

Nakaz przywrócenia stanu poprzedniego bądź wykonania urządzeń zapobiegających szkodom wodnym nie może być wydany, jeśli brak jest bezpośrednich dowodów na szkodliwą zmianę stosunków wodnych między działkami, co oznacza, że w takich okolicznościach nie zachodzą przesłanki z art. 234 ustawy Prawo wodne.

Należy odmówić prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy faktury są wystawione przez podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, a podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, zwłaszcza gdy transakcje noszą znamiona nierzeczywistych obrotów.

Znak towarowy "eINFO: odbiór" posiada dostateczne znamiona odróżniające, gdy kompozycja elementów słownych i graficznych jako całość tworzy odrębny znak towarowy, co pozwala na jego ochronę na gruncie prawa własności przemysłowej.