Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, że organ prawidłowo ustalił okoliczności faktyczne naruszenia przepisów RODO przez administratora oraz podmiot przetwarzający, co skutkowało ich ukaraniem.

Skarga kasacyjna z zarzutem błędnego doręczenia decyzji podatkowej i naruszenia art. 149 o.p. zostaje oddalona. Przesyłka doręczona P.P. jako pełnoletniemu domownikowi zgodnie z wymogami skutecznego doręczenia zastępczego.

Doręczenie pisma podatkowego pełnoletniemu domownikowi, który podjął się oddania pisma adresatowi, jest skuteczne, nawet gdy domownik nie zamieszkuje stale z adresatem, o ile spełnia warunki zawarte w art. 149 Ordynacji podatkowej. Skarga kasacyjna nie wykazała naruszenia przepisów w ocenie dowodów.

Niejasne i niedostatecznie skonkretyzowane wnioski o udostępnienie informacji publicznej nie stanowią formalnych wniosków w rozumieniu ustawy i nie mogą prowadzić do stwierdzenia bezczynności organu administracyjnego.

W sprawach kadrowych dotyczących Policji, decyzje o przeniesieniu na równorzędne stanowisko należy respektować granice uznania administracyjnego przy jednoczesnym wyważaniu interesu służby i interesu indywidualnego, przy czym w przypadku kolizji decyduje interes służby.

Oddalenie skargi kasacyjnej spółki O. S.A., wobec stwierdzenia zgodności z prawem wszczęcia egzekucji administracyjnej, z uwagi na skuteczne nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oraz prawidłowe doręczenie tytułu wykonawczego.

Skarga na czynności egzekucyjne nie obejmuje badania kwestii materialnoprawnych, takich jak przedawnienie zobowiązania, co ogranicza kognicję sądów administracyjnych do zagadnień formalnoprawnych postępowania egzekucyjnego.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że monitoring wizyjny spółki naruszył przepisy RODO przez nielegalne przetwarzanie danych osobowych bez podstawy prawnej oraz niespełnienie obowiązku informacyjnego.

Działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych, która nie wiąże się z uzyskiwaniem nowej wiedzy i nie stanowi wartości dodanej, nie spełnia wymogów działalności badawczo-rozwojowej w kontekście ulgi IP BOX.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykazał braku winy w niezgłoszeniu wniosku o upadłość, a egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna. Brak skutecznego kwestionowania wyników postępowania spółki wyklucza możliwość zwolnienia z odpowiedzialności.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dane ewidencyjne dotyczące wysokości pomieszczeń użytkowych mogą podlegać weryfikacji, jeśli podatnik przedstawi inne dowody wpływające na ustalenie podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości. Sąd uchyla się od bezwzględnego związania danymi z ewidencji gruntów i budynków.

Policjant ma obowiązek poddać się badaniu wydechu na obecność alkoholu na polecenie przełożonego, zgodnie z art. 61c ustawy o Policji. Odmowa takiego polecenia stanowi naruszenie dyscypliny służbowej, szczególnie gdy brak jest podstaw prawnych do badania krwi.

W sytuacji skorzystania przez podatnika z art. 6 ust. 4 zdanie drugie ustawy o podatku od spadków i darowizn, termin na doręczenie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe wynosi 3 lata od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy; nie wiąże się to z koniecznością złożenia zeznania podatkowego.

Dla zasady zgodności z prawem przetwarzania danych osobowych kluczowe jest wskazanie precyzyjnych przesłanek prawnych. Brak wszechstronnego uzasadnienia wyboru środka naprawczego skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w przedmiocie zastosowania sankcji za naruszenie RODO.

Umorzenie postępowania egzekucyjnego nie wyłącza możliwości dalszego prowadzenia egzekucji tego samego obowiązku na podstawie innego tytułu wykonawczego; skarga kasacyjna wskazująca na niewłaściwe organy nie była zasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga, iż organ administracyjny nie pozostaje w bezczynności, jeśli udzielił odpowiedzi w ustawowym terminie oraz przepisy szczególne wyłączają dostęp do części żądanych informacji publicznych.

Opinia Szefa KAS, wydana na podstawie art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej, nie ma charakteru wiążącego, lecz powinna być brana pod uwagę przez Dyrektora KIS przy odmowie wydania interpretacji indywidualnej, jeśli istnieją przesłanki unikania opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dane ewidencji gruntów co do zasady wiążą organy podatkowe, jednak możliwe jest ich zakwestionowanie, jeśli pozostają one w sprzeczności z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz uwzględniają rzeczywiste warunki pomieszczeń.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego nie pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 24 lutego 2024 r., gdyż żądane informacje nie stanowiły informacji publicznej zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Skarga kasacyjna nie była zasadna, gdyż doręczenie w trybie zastępczym pozostawało zgodne z prawem, nie przerywając biegu przedawnienia, co uzasadniało odpowiedzialność solidarną osoby trzeciej.

Zawieszenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie wpływa na zobowiązanie podatkowe od nieruchomości. Sąd podtrzymał pogląd, że takie nieruchomości mogą być opodatkowane wyższą stawką, pomimo ich nieużytkowania w działalności gospodarczej. Skarga kasacyjna została oddalona.

Art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, wprowadzający umorzenie postępowań nieważnościowych z mocy prawa po upływie 30 lat od ich doręczenia/ogłoszenia, jest zgodny z konstytucyjną zasadą stabilizacji porządków społeczno-gospodarczych. Umorzenie postępowania jest prawnie uzasadnione.

Postępowanie wznowieniowe dotyczące ostatecznej decyzji wodnoprawnej nie stanowi przesłanki zawieszenia postępowania zrid. Kontrola decyzji ostatecznej nie wpływa na legalność decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.

NSA uznał, iż decyzja Ministra o odwołaniu komornika z uwagi na niedobór finansowy wymaga pełnej wykładni art. 19 ust. 1 pkt 3 u.k.s., w tym wyjaśnienia, co w kontekście tego przepisu oznacza wydatkowanie środków niezgodnie z przeznaczeniem.