Oddalenie skargi kasacyjnej spółki A. sp. z o.o. przeciw decyzji o zamknięciu składowiska odpadów nastąpiło z powodu niewłaściwego zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. i art. 148 ust. 3 ustawy o odpadach. Żądanie zmiany decyzji było nieterminowe i niezgodne z prawem.

Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinien jednoznacznie określać racjonalne warianty realizacji projektu, a ich brak stanowi przeszkodę w ustaleniu środowiskowych uwarunkowań, co jest podstawą do uchylenia decyzji administracyjnej.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny z mocy prawa, a jego realizacja musi być zgodna z przepisami konstytucyjnymi; w razie braku szczególnych przeciwwskazań zdrowotnych brak zgłoszonego na czas dziecka na szczepienia uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnych.

Skarga kasacyjna A. S. na wyrok WSA w Gdańsku zostaje oddalona; NSA potwierdza skuteczność doręczenia tytułów wykonawczych oraz brak przedawnienia zobowiązań podatkowych, co uzasadnia kontynuację postępowania egzekucyjnego.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, wynika wprost z ustawy o zwalczaniu zakażeń, a brak przeciwwskazań medycznych uzasadnia zastosowanie norm egzekucji administracyjnej, niezależnie od wcześniejszej negatywnej oceny konstytucyjności konkretnych przepisów wykonawczych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest wymagalny i zgodny z prawem materialnym oraz proceduralnym, pomimo braku dodatkowych zaświadczeń, gdy przeprowadzono badania kwalifikacyjne wykluczające przeciwwskazania zdrowotne.

Inwestycja budowlana realizowana na obszarze Natura 2000, wymagająca oceny oddziaływania na środowisko, wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, nawet jeśli jej skala pozwala na zgłoszenie jej budowy bez takiego pozwolenia.

W sprawie uznania nieważności szwedzkiego prawa jazdy, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza odmowę jego wymiany na polski odpowiednik, z uwagi na niespełnienie przesłanek przewidzianych w art. 14 ust. 1 oraz istnienie negatywnych przeszkód przewidzianych w art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., może być podjęta wyłącznie w przypadku nieprawidłowości proceduralnych w postępowaniu administracyjnym, które mają istotny wpływ na jego wynik. W sytuacji dostatecznego udokumentowania stanu faktycznego, nie należy stosować wykładni rozszerzającej ani przekazywać sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Nie można orzec w trybie nakazowym, gdy okoliczności czynu i wina oskarżonego budzą wątpliwości; ponadto wydanie wyroku z naruszeniem zasady ne bis in idem stanowi rażące naruszenie prawa procesowego.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego doręczone skutecznie z zastrzeżeniem art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak wykazania nieprawidłowości doręczenia przez skarżącego uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Stwierdzenie nabycia własności nieruchomości na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej z 1998 r., poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej i potwierdzenie, że spełnione są przesłanki publicznoprawnego władztwa oraz zajęcia pod drogę publiczną.

Dofinansowanie na ochronę miejsc pracy na podstawie art. 15g ustawy COVID-19 nie przysługuje nauczycielom działającym w ramach działalności edukacyjnej, uznanej za niegospodarczą według art. 170 Prawa oświatowego. Rozstrzygnięcie NSA oddala skargę kasacyjną, utrzymując w mocy wykładnię, że dofinansowanie dotyczy jedynie działalności uznanej za gospodarczą.

Osoba prowadząca działalność oświatową, w rozumieniu art. 170 Prawa oświatowego, nie jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy Prawo przedsiębiorców, zatem nie przysługuje jej wsparcie FGŚP na ochronę miejsc pracy w ramach działalności oświatowej.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.

Skarga kasacyjna jest oddalona z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw kasacyjnych. Ustalenia faktyczne i prawne przyjęte przez sąd I instancji zostały uznane za zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi postępowania egzekucyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak określenia wartości mienia pozostawionego poza granicami RP w decyzji lub zaświadczeniu uniemożliwia ujawnienie tych dokumentów w rejestrze wojewódzkim, zgodnie z ustawą o realizacji prawa do rekompensaty.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, a nie ich faktyczne przeznaczenie czy stan, decyduje o wysokości stawki podatku od nieruchomości, nawet w przypadku obecności wód powierzchniowych. Grunty sklasyfikowane jako związane z działalnością gospodarczą podlegają wyższej stawce opodatkowania (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Zastosowanie art. 70 § 6 pkt 6 Ordynacji podatkowej do zobowiązań z 2017 roku jest dopuszczalne, a jego wdrożenie uzasadnia zawieszenie biegu terminu przedawnienia. NSA uchyla wyrok WSA i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem tego stanowiska.

Zaświadczenie potwierdzające pełnienie służby w warunkach zagrożenia życia i zdrowia powinno być wydane jedynie w oparciu o bezsporną dokumentację organu. Brak takich dowodów w aktach sprawy uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia przez Szefa KAS.

Zwolnienie policjanta w oparciu o art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji w przypadku postawienia zarzutów karnych uzasadniających naruszenie ważnego interesu służby jest zgodne z prawem; decyzja organu nie narusza granic uznania administracyjnego.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być wszczęte, jeśli upłynęło 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji, nawet jeżeli doręczenie nastąpiło w trybie fikcji doręczenia.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy policji zwolnionych po dniu 6 listopada 2018 r. powinien być ustalany według zasad obowiązujących od 1 października 2020 r., co oznacza stosowanie wskaźnika 1/21 miesięcznego uposażenia, a nie 1/30, zgodnie z literalną i normatywną wykładnią przepisów.