Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w stanie epidemii obowiązek posiadania aktualnych badań lekarskich dla kierowców nie został zniesiony, a jedynie zawieszono obowiązek kierowania na nie, co podtrzymuje konieczność ich posiadania do wykonywania pracy kierowcy.

W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi, doręczenie decyzji w formie elektronicznej jest skuteczne z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) na elektronicznej skrzynce podawczej, co przesądza o zachowaniu formalnego terminu do wniesienia środków prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M.G., potwierdzając prawidłowość działania organu egzekucyjnego oraz wiążący charakter wcześniejszych orzeczeń sądowych, w tym w zakresie dokonanych czynności egzekucyjnych zgodnych z ustawą o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Decyzja o warunkach zabudowy może dotyczyć wyodrębnionej części działki ewidencyjnej, o ile teren ten można jednoznacznie wskazać w dokumentacji i jest to zgodne z urbanistycznymi założeniami oraz orzecznictwem NSA opartym na interpretacji pojęcia "teren".

Stwierdza się, że nieruchomość przy ul. F.F. w W. nie została prawidłowo zaliczona do kategorii dróg publicznych przed dniem 31 grudnia 1998 r. W związku z tym odmowa stwierdzenia nabycia prawa własności przez Gminę jest przedwczesna. Skarga kasacyjna Ministra została oddalona.

W razie ustalenia, że dokumentacja związana z postępowaniem administracyjnym została sfałszowana, władze są zobowiązane do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszych decyzji administracyjnych, co umacnia zasadę legalności w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.

Odpowiedzialność dystrybutora za wprowadzenie do obrotu zafałszowanego produktu rolno-spożywczego jest oparta na zasadzie obiektywnej, niezależnie od etapu, na którym doszło do niezgodności z wymogami jakości handlowej. Skarga kasacyjna oddalona.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie błędnej interpretacji art. 494 § 2 k.s.h. Uwzględniając sukcesję z mocy prawa, orzeka o konieczności weryfikacji możliwości uzyskania zmiany świadectwa bezpieczeństwa codex karny.

Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej P. [...] S.A. potwierdza konieczność respektowania ocen prawnych wyrażonych w orzeczeniach dotyczących tożsamych spraw, podkreślając wymagania proceduralne i dowodowe leżące po stronie organów administracyjnych.

Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego stało się prawomocne; nie można go podważyć skargą kasacyjną w sytuacji powagi rzeczy osądzonej zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a.

Nakaz rozbiórki utwardzonego placu postojowego wykonano zgodnie z prawem, na podstawie braku legalizacji inwestycji, która przekraczała dopuszczalny rozmiar bez wymaganego pozwolenia budowlanego.

Zgłoszenie o nabyciu spadku w terminie sześciu miesięcy od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia jest materialnoprawnym warunkiem zwolnienia z podatku, którego niewykonanie wyklucza możliwość jego doniesienia, zgodnie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Odmowa wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest uzasadniona, jeśli planowana inwestycja nie spełnia analizowanych kryteriów urbanistycznych i przepisów planistycznych obowiązujących przed nowelizacją. Organ nie jest zobowiązany do modyfikacji wniosku inwestora oraz do rozszerzania analizowanego obszaru w celu osiągnięcia zgodności z zamiarem inwestycyjnym.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia była zgodna z prawem, zaś nie wystąpiły przesłanki uzasadniające odstąpienie od nałożenia kary.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że w sprawach dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki za naruszenie art. 86a u.p.f., niezbędne jest rozważenie znikomości wagi naruszenia oraz wnikliwe uzasadnienie decyzji o nieodstępowaniu od cofnięcia zezwolenia, uwzględniające cel art. 103 ust. 1b u.p.f.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA, wskazując na naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a., z powodu braku merytorycznego uzasadnienia i wyjaśnienia rozstrzygnięcia, oraz zwraca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez WSA celem uzupełnienia braków.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d nie było rażące, gdyż wynikło z wątpliwości interpretacyjnych łączonych przepisów prawa krajowego i unijnego, lecz mimo to decyzja o rejestracji pojazdu była wadliwa.

Skarga kasacyjna na decyzję GITD o nałożeniu kary za przewóz drogowy naruszający przepisy ustawy o transporcie drogowym została oddalona. NSA uznał legalność kwalifikacji czynności skarżącego jako przewozu okazjonalnego oraz zgodność z prawem nałożonej sankcji.

Decyzja organu rejestracyjnego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego, wbrew art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz przepisom unijnym, stanowiła rażące naruszenie prawa, co uzasadniało uchylenie decyzji o rejestracji przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że brak dokumentu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu stanowi naruszenie prawa oczywiste i rażące w świetle art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Naruszenie prawa do wysłuchania, poprzez wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym bez umożliwienia stronie przedstawienia stanowiska, uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd I instancji.

Podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wynajmu lokalu użytkowego z majątku wspólnego małżonków jest osoba, która ekonomicznie dysponuje przychodem z najmu; formalne podpisanie umowy przez obojga małżonków niewystarczająco uzasadnia przypisanie statusu podatnika.

W przypadku gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego klasyfikuje działki jako ulice lokalne i dojazdowe, bez statusu publicznego, działki te nie przechodzą na własność jednostki samorządu terytorialnego jako drogi publiczne, co wyklucza przyznanie odszkodowania na podstawie art. 98 ust. 1 prawa nieruchomościowego.