Wykonywanie przewozu drogowego, podlegającego uregulowaniom ustawy o transporcie drogowym, wymaga posiadania odpowiedniej licencji, nawet jeśli przewóz jest realizowany okazjonalnie i pozornie bez formalnej działalności gospodarczej. Niedopełnienie obowiązku licencji skutkuje nałożeniem sankcji administracyjnej.

Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna.

Postępowanie karno-skarbowe wszczęte przeciwko Skarżącemu nie miało charakteru instrumentalnego. W tej sytuacji bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych został zawieszony zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co pozwala na dalsze prowadzenie postępowań podatkowych.

Skarga na wznowienie postępowania sądowego, opierająca się na zarzucie stronniczości sędziego, nie jest zasadna, jeśli okoliczności te nie stanowią nowych faktów mogących wpłynąć na wynik sprawy w rozumieniu art. 271 i 273 p.p.s.a.

Nieważność decyzji administracyjnej stwierdza się, gdyż zmiana masy pojazdu bez zgody producenta jest rażącym naruszeniem prawa i wymogów homologacji, uzasadniając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Decyzja o rejestracji pojazdu, zawierająca zmianę jego parametrów technicznych bez wymaganej homologacji, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję za nieważną oraz oddala skargę kasacyjną.

Nabycie użytkowania wieczystego z mocy prawa na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n. wymaga spełnienia przesłanek potwierdzenia całkowitego usytuowania budynku na gruncie, co nie może naruszać praw osób trzecich, a brak spełnienia tych przesłanek uniemożliwia ustanowienie użytkowania wieczystego.

Skarga kasacyjna na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dotycząca środowiskowych uwarunkowań realizacji obiektu radiolokacyjnego jest niezasadna; NSA potwierdza prawidłowość oceny dowodów oraz zgodność procedur z obowiązującymi przepisami prawa.

Dane osobowe dotyczące upadłości konsumenckiej, pozyskane bez związku z czynnościami bankowymi, nie mogą być przetwarzane przez instytucje utworzone na mocy art. 105 ust. 4 Prawa bankowego bez wyraźnej podstawy prawnej. Przetwarzanie zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO jest w takiej sytuacji niedopuszczalne.

Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu w przypadku stwierdzenia nieważności rozstrzygnięcia administracyjnego będącego przedmiotem skargi, gdy decyzja ta zostaje unieważniona w toku postępowania, co eliminuje przedmiot kontroli sądowej.

Organ administracji nie jest w bezczynności, gdy nie posiada informacji publicznej wymaganej przez wnioskodawcę. W przypadku braku posiadania informacji organ nie ma obowiązku jej udostępnienia ani wydania decyzji o odmowie jej udzielenia.

W postępowaniu egzekucyjnym podstawą oceny zarzutów są tylko te okoliczności, które mieszczą się w katalogu art. 33 § 2 u.p.e.a. Postępowanie to nie zapewnia pełnych gwarancji procesowych, a nowe zarzuty wymagają osobnego rozpoznania.

Tytuł wykonawczy, jako podstawa egzekucji administracyjnej, musi dokładnie odwzorowywać treść i podstawę prawną decyzji administracyjnej. Jakiekolwiek odchylenie rodzi ryzyko umorzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a.

Nieruchomości pozostające we władaniu PKP, niepotwierdzone decyzją czy umową, podlegają komunalizacji. Ustawa o komercjalizacji nie wyłącza tych gruntów z komunalizacji, stanowiąc o ich użytkowaniu wieczystym dla PKP od dnia wejścia ustawy w życie.

Skutek komunalizacji nieruchomości z dniem 27 maja 1990 r., wynikający z art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej, wyklucza możliwość późniejszego uwłaszczenia mieniem niewykazanym z posiadaniem formalnym. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu. (art. 184 p.p.s.a.)

Sytuacja materialna i życiowa beneficjenta pomocy społecznej, zwłaszcza trwała niezdolność do pracy, mogą uzasadniać umorzenie długu z tytułu nienależnie pobranego świadczenia, pod warunkiem, że wymagają tego szczególne okoliczności życiowe, które należy ponownie ocenić w kontekście art. 104 ust. 4 u.p.s.

Nieuzasadnione jest dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania administracyjnego, gdy cele statutowe są zbyt ogólnikowe, a jej działania służą ochronie interesów indywidualnych, nie społecznych; brak interesu społecznego wyklucza wsparcie żądania wszczęcia postępowania.

Przedmiotowy pojazd jest odpadem w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Międzynarodowe przemieszczenie odpadu uznaje się za legalne, gdy spełnione są odpowiednie wymogi prawne, a samo pozbycie się definitywnie determinuje klasyfikację jako odpadu.

Odmowa wydania zezwolenia na zjazd przez organ administracji drogowej jest uzasadniona, gdy zjazd ten może naruszać zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego. Organy administracji mają prawo odmawiać budowy nowych zjazdów, jeśli istnieją inne drogi zapewniające dostęp do nieruchomości. Decyzje te muszą uwzględniać przepisy o klasie i funkcji dróg publicznych.

W razie przejazdu pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia na kategorię odpowiedniej masy, organ właściwie nałożył karę zgodnie z art. 140aa i 140ab ustawy - Prawo o ruchu drogowym, a ocena zgodności z procedurą odbywa się na podstawie obowiązujących przepisów metrologicznych i materialnych.

Umowy zawierające obowiązek przygotowania i przeprowadzenia wykładów kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, co skutkuje objęciem zainteresowanego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz przepisów rozporządzenia w sprawie rejestracji pojazdów, jest nieważna. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe wcześniejsze rozstrzygnięcia, podtrzymując decyzję o unieważnieniu rejestracji pojazdu.

Przedsiębiorca odpowiada za niepoddanie się kontroli drogowej, gdy nie wykaże okoliczności egzoneracyjnych wyłączających odpowiedzialność, mimo że istniała możliwość wyznaczenia innego pełnomocnika do reprezentowania podczas kontroli. NSA oddalił skargę kasacyjną uznając ją za pozbawioną podstaw.

Zarejestrowanie pojazdu ze zmienionymi parametrami technicznymi bez wymaganej homologacji stanowi rażące naruszenie prawa. Legalność takiej rejestracji wymaga przedstawienia oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność zmodyfikowanego pojazdu z normami homologacyjnymi.