Podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości jest właściciel nieruchomości, nawet jeśli użytkowanie odbywa się w wyniku posiadania zależnego przez inny podmiot. Zarzut naruszenia art. 3 ust. 3 u.p.o.l. jest niezasadny wobec braku podważenia wiążącego stanu faktycznego oraz prawomocności wcześniejszych ustaleń.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest brakiem podstaw do pierwszeństwa stosowania ustawy zmieniającej z 15 kwietnia 2021 r. nad rozporządzeniem wykonawczym, co skutkuje utrzymaniem orzeczenia WSA uchylającego rozstrzygnięcie ARMiR w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej.

Wymóg zatrudniania przez okres nie krótszy niż 3 lata co najmniej dwóch specjalistów, ustalony w postępowaniu o udzielenie zamówienia, narusza zasadę konkurencyjności i jest nieproporcjonalny w stosunku do przedmiotu zamówienia, co skutkuje koniecznością uchylenia decyzji sądu I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, stwierdził prawidłowość oceny projektu pod względem wykonalności finansowej oraz zgodności z ustalonymi kryteriami konkursu środków unijnych. Dokumenty przedstawione po terminie oraz spekulatywne źródła finansowania nie mogą być podstawą zmiany rozstrzygnięcia.

Przewlekła choroba psychiczna, nawet gdy wpływa na funkcjonowanie jednostki, nie uzasadnia przywrócenia terminu procesowego, o ile nie wykazano nagłego pogorszenia stanu zdrowia, które uniemożliwia podjęcie czynności we właściwym terminie.

Osoba ubiegająca się o nadanie stopnia doktora habilitowanego może cofnąć wniosek, żądając umorzenia postępowania, lecz zgodnie z interesem społecznym, właściwa rada jednostki może kontynuować postępowanie i podjąć decyzję odmowną w przypadku negatywnej oceny dorobku habilitanta.

Obroty gospodarcze, dla celów ustalenia spadku wynikającego z art. 15g ust. 9 ustawy COVID-19, obejmują wyłącznie przychody z bezpośredniej sprzedaży towarów lub usług, z wyłączeniem przychodów pochodzących z rozwiązywania rezerw celowych i odpisów aktualizujących.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uzasadniając, iż ustalenie wysokości opłaty zmiennej przez organ związane z rozdziałem odbiorców wody jest prawidłowe, a argumenty spółki dotyczące jednolitego celu poboru wody oraz błędnej interpretacji przepisów prawa wodnego i ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę nie mają uzasadnionych podstaw prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że spółka dobrowolnie pobiera wodę na cele różne niż tylko zaopatrzenie ludności, co uzasadnia stosowanie różnicowanych stawek opłat za usługi wodne.

Informacje o pełnieniu służby i zwolnieniach chorobowych funkcjonariuszy Policji posiadają charakter informacji publicznej. Organ administracji musi zapewnić ich udostępnienie zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, a bezczynność organu może zostać skutecznie podważona.

Informacja żądana przez Stowarzyszenie jest informacją publiczną przetworzoną. Dla jej uzyskania wymagane jest wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego, co nie zostało spełnione. Skarga kasacyjna została oddalona.

Decyzja Mazowieckiego Kuratora Oświaty o odmowie udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola publicznego była prawidłowa, gdyż wypełniała przesłanki poprawy sieci placówek i kształcenia, a liczba wolnych miejsc w istniejących placówkach świadczyła o braku zapotrzebowania na nowe przedszkola.

Zaskarżony wyrok w sprawie odmowy zmiany zezwolenia na utworzenie dodatkowej lokalizacji przedszkola publicznego jest zgodny z prawem. Decyzja oparta na przesłance braku potrzeby korzystnego uzupełnienia sieci przedszkoli znalazła potwierdzenie w stanie rzeczy wykazanym danymi statystycznymi, a decyzja organu nie nosi znamion dowolności.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego podtrzymuje stanowisko, że wybór oferty przewyższającej szacunkową wartość zamówienia w ramach projektów unijnych może stanowić naruszenie zasad budżetowych, uzasadniając obowiązek zwrotu środków finansowych i oddalenie skargi kasacyjnej.

Uchylenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na której podstawie wydano pozwolenie na budowę, jest prawnie dopuszczalne w postępowaniu wznowieniowym, a zwrot kosztów postępowania zasądza się od skarżącego kasacyjnie na rzecz uczestników. (art. 134 § 1, art. 145 § 1 p.p.s.a.)

NSA podziela stanowisko WSA, że znikomość wagi naruszenia i zaprzestanie naruszania prawa mogą uzasadniać odstąpienie od nałożenia kary. Organ administracyjny powinien rozważyć stosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w tego typu przypadkach.

Osoba pobierająca rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, pragnąca uzyskać świadczenie pielęgnacyjne, musi zawiesić pobieranie renty; zabrakło zawieszenia — brak prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny, po stwierdzeniu braku uzasadnionych podstaw kasacyjnych, oddala skargę kasacyjną. Rażące naruszenie przepisów przy zmianie parametrów technicznych pojazdu uzasadnia unieważnienie decyzji o jego rejestracji.

Brak rozpoczęcia prac w ciągu 7 lat od ostateczności decyzji o wywłaszczeniu zgodnie z art. 137 ust. 1 u.g.n. stanowi podstawę do zwrotu nieruchomości, nawet przy podjęciu działań projektowych niezwiązanych z fizycznym zagospodarowaniem terenu.

Postępowanie rejestracyjne pojazdu podjęte na podstawie wadliwego wniosku i bez wymaganych dokumentów może zostać uznane za naruszające prawo, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji wydanych z takim uchybieniem.

W uzasadnionych przypadkach, organ prowadzący ma prawo powierzyć stanowisko dyrektora szkoły na okres krótszy niż 5 lat szkolnych, pod warunkiem przedstawienia obiektywnych i uzasadnionych okoliczności, które uzasadniają takie odstępstwo.

Wyrok Sądu Najwyższego wskazuje na rażące naruszenia prawa procesowego popełnione przez Sąd Okręgowy w wyroku łącznym, obejmującym nieistniejące orzeczenia, co skutkowało uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

Uchwała rady gminy, wprowadzająca wymóg lokalizacji spalarni zwłok zwierzęcych co najmniej 3 km od zabudowań, narusza zasady konstytucyjne wolności gospodarczej i proporcjonalności oraz przekracza ustawowe kompetencje, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności w zaskarżonej części.

Decyzja rejestracyjna Starosty w zakresie ponownej rejestracji pojazdu jest nieważna z uwagi na rażące naruszenie art. 73 ust. 1 prd; zmiana danych technicznych wymaga czynności materialno-technicznych, nie zaś decyzji rejestracyjnej.