Właściwość miejscową organu egzekucyjnego dla dokonania zabezpieczenia określa się zgodnie z art. 22 § 2 u.p.e.a., uwzględniając zmiany siedziby podatnika, a nie na podstawie art. 80 § 2 ustawy o KAS, który dotyczy wyłącznie właściwości organów podatkowych.

Odwołanie od decyzji organu rentowego podpisane przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem procesowym na podstawie art. 87 § 1 k.p.c. jest dotknięte brakiem formalnym w postaci braku podpisu osoby uprawnionej i podlega wezwaniu do uzupełnienia tego braku w trybie art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 47710 § 1 k.p.c., nie zaś odrzuceniu na podstawie art. 199 § 1 k.p.c. stosowanego per analogiam. Przesłanki

W sytuacji braku dowodów na nieaktualność adresu w urzędowych rejestrach, doręczenia dokumentów na wskazany adres uważane są za zgodne z prawem, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania w trybie nadzwyczajnym z powodu domniemanego braku winy strony.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ze względu na nieistnienie nowych okoliczności faktycznych w dniu wydania pierwotnej decyzji, co wyklucza naruszenie terminów proceduralnych.

Umowa, której przedmiotem jest prowadzenie audycji radiowych, nie może być zakwalifikowana jako umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., jeżeli strony nie określiły w sposób dostateczny parametrów oczekiwanego rezultatu umożliwiających poddanie go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, w szczególności nie wskazały liczby audycji ani konkretnych właściwości indywidualnie oznaczonego efektu. Fakt

Cudzoziemiec odpowiada administracyjnie za posłużenie się dokumentem zawierającym nieprawdziwe dane również bez świadomości jego fałszywości, jeśli przepis nie wymaga świadomości naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że nieprzyznanie skarżącemu statusu strony w postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego było prawidłowe, bowiem inwestycja nie generowała immisji oddziałujących na jego nieruchomość, uzasadniając oddalenie skargi kasacyjnej.

Zgłoszenie ochrony dla znaku towarowego dokonane w złej wierze, przy świadomym naruszeniu dobrych obyczajów handlowych, uzasadnia unieważnienie tego prawa ochronnego przez organ, zgodnie z art. 131 ust. 2 pkt 1 Prawo własności przemysłowej.

Brak przesłanek do uznania, że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza w postaci braku obrońcy w przypadku uzasadnionych wątpliwości co do poczytalności oskarżonego, o ile nie są one obiektywnie uzasadnione.

Odpowiednia klasyfikacja taryfowa importowanego pelletu z biomasy nie naruszała przepisów prawa materialnego ani proceduralnych, a sporządzona skarga kasacyjna nie wykazała istotnych naruszeń mogących wpłynąć na wynik postępowania, co skutkowało oddaleniem skargi.

Wykorzystanie dotacji celowej z budżetu państwa wymaga zachowania zgodności z przeznaczeniem określonym w umowie. Samowolne zmiany zakresu zadań nieoznaczające zmiany celu dotacji nie uzasadniają zastosowania art. 169 ust. 1 pkt 1 u.f.p., ani żądania zwrotu dotacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając merytoryczną zasadność postępowania karno-skarbowego jako podstawy zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zarzuty proceduralne i materialne skargi kasacyjnej były niezasadne.

Zażalenie na korektę zaświadczeń o pomocy de minimis, jako czynność nie będącą postanowieniem, jest niedopuszczalne. W systemie prawa brak unormowań pozwalających na wniesienie zażalenia w takich przypadkach.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną jako niezasadną wobec braku uzasadnienia dla zarzutu skargi kasacyjnej oraz bezpodstawności legitymacji skarżącej do wniesienia zażalenia.

Małżonek zobowiązanego nie jest uprawniony do złożenia zażalenia na postanowienie egzekucji administracyjnej dotyczącej majątku wspólnego, gdyż nie posiada statusu zobowiązanego w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W przewozie drogowym osób, protokół kontroli drogowej jako dokument urzędowy korzysta z domniemania prawnie wiarygodnych ustaleń, które strona musi skutecznie obalić, aby jego treść była podważona. Bez udowodnienia ww. okoliczności, nałożona kara pieniężna za brak licencji jest uzasadniona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że powaga rzeczy osądzonej oraz tożsamość przedmiotowa i podmiotowa sprawy uzasadniają odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego, jeśli żądanie dotyczy tych samych przesłanek faktycznych i prawnych uprzednio prawomocnie rozstrzygniętych.

A.B. nie posiada interesu prawnego w postępowaniu o uchylenie decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę; legitymacja procesowa przysługuje stronie wskazanej w decyzji nakładającej obowiązek.

Otrzymana dotacja nie została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a zastrzeżenia dotyczące sposobu rozliczenia nie uzasadniają stwierdzenia takiej niezgodności, co skutkuje uchyleniem decyzji organów wraz z umorzeniem postępowania.

Decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o wymeldowaniu skarżącego została podtrzymana, albowiem kontestowane w skardze naruszenia prawa nie wykazują cech rażącego naruszenia, uzasadniającego nieważność decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pięciokrotne przedłużenie terminu wykonania obowiązku ochrony przeciwpożarowej przez spółkę narusza interes publiczny i nie jest uzasadnione słusznym interesem strony. Zagrożenie dla życia i mienia wynikające z braku instalacji hydrantowej przeważa nad indywidualnymi trudnościami spółki.

Skarga kasacyjna dotycząca stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na korekty zaświadczeń o pomocy de minimis jest oddalona. Niedopuszczalność zażalenia w takim przypadku jest wynikiem uznania korekt za czynności materialno-techniczne, na które środki zaskarżenia nie przysługują.

Świadczenia pieniężne z tytułu "strawnego" oraz pokrycia kosztów wyżywienia pracowników na statkach ratowniczych, realizowane w interesie pracodawcy na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących, nie stanowią przychodu pracownika podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 25 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, nakazujący pomniejszenie podstawy obliczenia emerytury z powszechnego wieku emerytalnego o sumę kwot pobranych emerytur wcześniejszych, znajduje zastosowanie do ubezpieczonej urodzonej w 1953 r., która wniosek o emeryturę w obniżonym wieku złożyła po dniu 1 stycznia 2013 r., tj. w czasie