Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej ulega umorzeniu z mocy prawa, gdy wszczęto je po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, gdy nie zgłosił kolejnego wniosku o upadłość we właściwym czasie, a brak jego winy nie został wykazany. Sąd oddala skargę kasacyjną o naruszenie przepisów postępowania i materialnego.

Dopłaty do spółki, wniesione poprzez kompensatę zobowiązań, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, gdyż art. 15cb u.p.d.o.p. wymaga faktycznej wpłaty na rachunek spółki.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest uzasadnione, gdyż nie stanowi kary, lecz środek zapewniający wykonanie obowiązku prawomocnej decyzji. Sytuacja osobista dłużnika, niewpływająca na jej faktyczną wykonalność, nie uzasadnia uchylenia obowiązku.

Wykreślenie komornika z CEIDG na podstawie art. 32 ust. 1 i 3 ustawy o CEIDG jest niezasadne, gdy dane wpisane są zgodne z rzeczywistością. Zmiana norm prawnych nie wpływająca na rzeczywisty stan danych wpisanych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do wykreślenia wpisu z CEIDG.

W sytuacji, gdy składniki majątku opodatkowanego ryczałtem są wykorzystywane w sposób mieszany, wydatki te nie mogą być automatycznie zaliczane do dochodów nieopodatkowanych, chyba że wyraźny przepis stanowi inaczej. Prawo wymaga doprecyzowania regulacji przedmiotu opodatkowania.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana przez Starostę Piotrkowskiego została z rażącym naruszeniem prawa, prowadzącym do jej nieważności, z uwagi na brak zgody producenta na zmiany techniczne pojazdu, co wpływało na bezpieczeństwo w ruchu drogowym.

Nowe okoliczności lub dowody, na które skarżący powołuje się w celu wznowienia postępowania podatkowego, muszą istnieć w dniu wydania ostatecznej decyzji i być nieznane organowi, aby mogły stanowić podstawę wznowienia w myśl art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

Odmowa umorzenia opłaty za usunięcie drzew jest zasadna, gdy brak żywotności drzew wynika z przyczyn zależnych od posiadacza nieruchomości, a zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza należytej pielęgnacji. Organ administracyjny i sąd działają w oparciu o stan faktyczny ustalony prawidłowo na podstawie zgromadzonych dowodów.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie wadliwego zastosowania przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest nieskuteczna, jeśli nie wskazuje poprawnych przepisów do zastosowania i nie uzasadnia ich, a także nie może kwestionować ustaleń faktycznych poprzez zarzuty naruszenia prawa materialnego.

Burmistrz Miasta Sochaczew dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, co nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia utrzymanie wyroku WSA w Warszawie, oddalając skargę kasacyjną.

Wykaz aktów pełnomocnictw do głosowania nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, tym samym organ nie naruszył prawa, odmawiając jego udostępnienia.

Bezczynność organu administracji publicznej w zakresie udostępnienia informacji publicznej istnieje, gdy organ zobowiązany nie podejmuje czynności wymaganych ustawą w terminach określonych przepisami, co prowadzi do obowiązku sądowego zobowiązania organu do załatwienia wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Rady Miasta Krakowa. Uznano, że ograniczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wymagały należytego uzasadnienia, które nie zostało dostarczone, naruszając w ten sposób prawo własności oraz zasady planistyczne.

Dostęp do drogi publicznej, którego wymaga art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., oznacza możliwość faktycznego korzystania z drogi, także przez drogę wewnętrzną połączoną z publiczną, bez konieczności posiadania prawnego tytułu przez inwestora.

Przepisy art. 100c i art. 100d u.o.p., stanowiące modyfikację terminów załatwiania spraw związanych z zezwoleniami na pobyt na terytorium RP, nie naruszają prawa Unii Europejskiej, w tym dyrektywy 2003/109/WE, ani prawa do sądu; wprowadzenie tych przepisów wynika z nadzwyczajnych okoliczności związanych z sytuacją w Ukrainie i są one zgodne z zasadą proporcjonalności.

Brak dowodów na inne relacje prawne niż darowizna pomiędzy podatnikiem a darczyńcą, uzasadnia opodatkowanie przekazanych środków jako darowizny według sankcyjnej stawki 20% zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że nie doszło do instrumentalnego wykorzystania postępowania karnego skarbowego w celu zawieszenia przedawnienia zobowiązań podatkowych, podtrzymując stanowiska sądów niższej instancji.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przez organ podatkowy, skutkujące zawieszeniem biegu terminu przedawnienia, nie było wykorzystane instrumentalnie, jeśli miało miejsce na długo przed upływem terminu przedawnienia i opierało się na wystarczającym materiale dowodowym. Skarga kasacyjna dotycząca przedawnienia zobowiązań została oddalona.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa, wynikająca z braku zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega unieważnieniu. Własnoręczne modyfikacje nie dają uprawnień producenta. NSA potwierdził brak podstaw kasacyjnych.

Decyzja organu o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega stwierdzeniu nieważności. Sąd kasacyjny oddala skargę, potwierdzając legalność decyzji administracyjnych unieważniających rejestrację.

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej w specjalnej strefie ekonomicznej wydane na czas określony przed 1 stycznia 2001 roku wygasa zgodnie z pierwotnym okresem obowiązywania. Przepisy u.s.s.e. nie przewidują automatycznego przedłużenia takich zezwoleń do końca funkcjonowania strefy.

Oświetlenie terenu, oznakowanie ruchu drogowego oraz konstrukcja klatki schodowej, stanowią budowle podlegające opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jako zintegrowane elementy ułatwiające użytkowanie centrum handlowego zgodnie z jego przeznaczeniem.

Odsetki naliczone na sumach depozytowych przed śmiercią wpłacającego nie wchodzą w skład masy spadkowej i powinny być uwzględniane jako przychód spadkobierców w PIT-11, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.