Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania w postępowaniu podatkowym jest zjawiskiem obiektywnym, które nie podlega redefinicji przez późniejszy wniosek o przywrócenie terminu, niezależnie od regulacji prawnych wprowadzonych w okresie pandemii COVID-19.

Sąd uznał, że skarga kasacyjna była nieuzasadniona, i potwierdził legalność odmowy pomocy na zalesianie, powołując się na brak usprawiedliwionej podstawy prawnej do odmiennych ustaleń faktycznych i prawnych oraz braku naruszenia przez WSA i organ prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej spółki, uznając legalność działań organów administracyjnych ustalających nienależne pobranie płatności mimo wcześniejszych decyzji przyznających świadczenia, nie naruszając zasady ne bis in idem.

NSA uznał, że PARP miała uprawnienie do skierowania projektu do ponownej oceny w ramach dostępnych kryteriów, jeśli wynikało to z okoliczności mogących negatywnie wpłynąć na wynik wcześniejszej oceny wniosku.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia przez organ egzekucyjny jest uzasadnione, gdyż stanowi mniej dolegliwy środek egzekucyjny w porównaniu do wykonania zastępczego, a zobowiązany może uniknąć grzywny przez terminowe wypełnienie obowiązku usunięcia odpadów.

Rozpoznanie zarzutów dotyczących egzekucji administracyjnej w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym oraz wszczęcie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego doręczenia upomnienia jest dopuszczalne, jeżeli zobowiązanie podatkowe zostało określone ostateczną decyzją administracyjną.

Właściciel nieruchomości ma status strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę, jeśli istnieje potencjalne oddziaływanie inwestycji na jego działkę. Nie jest wymagane przekroczenie norm oddziaływania, wystarczająca jest potrzeba ustalenia tego oddziaływania przez organ administracyjny.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter subsydiarny i aktualizuje się wyłącznie po wykazaniu przez organ podatkowy bezskuteczności egzekucji wobec spółki oraz pełnienia funkcji w czasie powstania zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zaniedbania sądu I instancji w sferze uzasadnienia wyroku, w kontekście braku jego instancyjnej kontroli, uzasadniają uchylenie zaskarżonego wyroku WSA, korzystając z podstawy art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożone po terminie, bez skutecznego obalenia domniemania doręczenia, skutkuje stwierdzeniem jego uchybienia i oddaleniem żądań o przywrócenie terminu.

Rejestracja pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega unieważnieniu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który ogranicza prawo własności, nie narusza prawa, jeżeli stosuje się w nim zasadę proporcjonalności, skutecznie wyważając interes publiczny i prywatny. Skarga kasacyjna oddalona, uznając, że Rada Miasta Białystok prawidłowo zastosowała przepisy prawa.

Odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak "AF ART FITNESS" została uznana za zasadną z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na jego znaczne podobieństwo do renomowanego znaku "4F" oraz działanie zgłaszającego w złej wierze.

Uchwała Rady Powiatu Puckiego odrzucająca skargę, jako sprzeczna z prawem z powodu braku zasady wyczerpującego uzasadnienia oraz pouczenia, podlegała stwierdzeniu nieważności. Wymogi formalne określone w art. 238 § 1 KPA muszą być spełnione w każdej uchwale o załatwieniu skargi.

NSA uchyla wyrok WSA i stwierdza nieważność decyzji o zwrocie dotacji, w związku z naruszeniem tożsamości podmiotowej strony, skutkującym rażącym naruszeniem prawa.

Znak towarowy "ELECTRO" nie wykazuje wystarczającej zdolności odróżniającej oraz wykazuje elementy opisowe, uniemożliwiające jego rejestrację dla zgłoszonych usług i towarów ze względu na brak indywidualizującej cechy oraz funkcję jedynie deskryptywną zgodnie z art. 129 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo własności przemysłowej.

Skarga kasacyjna N. N. Sp. j. w K. zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie popełnił błędu, przyjmując iż płatności zostały nienależnie pobrane z powodu celowego wprowadzenia w błąd organu przez spółkę. Skarżąca nie wykazała usprawiedliwionych podstaw dla zarzutów kasacyjnych.

NSA potwierdza, że przepisy Prawa budowlanego z 1974 r. mają zastosowanie do budynków wybudowanych przed 1 stycznia 1995 r. w samowoli budowlanej. Legalizacja opiera się na wcześniejszych, mniej restrykcyjnych przepisach.

Decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego, jaką jest budowa PSZOK, została podjęta zgodnie z prawem, a żadne istotne przepisy o planowaniu i ochronie wód podziemnych oraz złóż kopalin nie zostały naruszone.

Nieopublikowanie uchwały ustalającej zasady przyznawania diet radnym nie zwalnia z odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, gdyż taka uchwała, na mocy art. 25 ust. 4 u.s.g., mimo to określa zasady prawne, których należy przestrzegać.

Gmina Siemianowice Śląskie nie ponosi odpowiedzialności za zmianę stosunków wodnych na sąsiednich działkach na skutek utwardzenia drogi, jako że stagnacja wody wynika z inwestycji związanych z zabudową i modyfikacją terenu pod budowę osiedla.

Decyzja Starosty narusza przepisy o właściwości organów, co skutkowało jej nieważnością. Przedsięwzięcia bioremediacyjne winny być kwalifikowane jako instalacje, dla których właściwe są zezwolenia wydawane przez marszałka województwa.

Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej ulega umorzeniu z mocy prawa, gdy wszczęto je po upływie 30 lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej z 2021 r.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, gdy nie zgłosił kolejnego wniosku o upadłość we właściwym czasie, a brak jego winy nie został wykazany. Sąd oddala skargę kasacyjną o naruszenie przepisów postępowania i materialnego.