Brak uzasadnienia faktów i prawa w decyzji administracyjnej nie jest sam w sobie rażącym naruszeniem prawa uzasadniającym jej nieważność, o ile rozstrzygnięcie materialne znajduje podstawy prawne. Zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych nie pozwala na stwierdzenie nieważności wyłącznie z powodu braków formalnych.

Trudności finansowe wynikające ze zwykłego ryzyka prowadzenia działalności gospodarczej, takie jak brak zysków, niska rentowność, wysokie koszty czy konkurencja rynkowa, co do zasady nie stanowią ważnego interesu podatnika w rozumieniu art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli nie mają charakteru nadzwyczajnego, wyjątkowego lub losowego.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione okolicznościami wskazującymi na merytoryczne potrzeby weryfikacyjne. Nienależycie uzasadnione postanowienia organów podatkowych stanowią naruszenie materialnych praw podatnika oraz zasadę neutralności VAT, co skutkuje ich uchyleniem.

W razie uchybienia terminowi z art. 148 § 1 k.p.a., wznowienie postępowania jest niedopuszczalne. Brak dowodów sfałszowania decyzji wyklucza podstawę wznowienia na gruncie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a.

W sytuacji braku zaległości podatkowej, czyli wystąpienia uprzedniej przesłanki bezprzedmiotowości postępowania podatkowego, organ podatkowy ma obowiązek na podstawie art. 165a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 2383, ze zm.) wydać postanowienie o odmowie wszczęcia tego postępowania

Skarga kasacyjna P.B. została oddalona z uwagi na braki formalne, niewłaściwe określenie naruszonych przepisów oraz brak precyzyjnego wskazania zakresu zaskarżenia, co uniemożliwiło NSA merytoryczne rozpatrzenie sprawy.

Sąd I instancji nie wywiązał się w pełni z obowiązków art. 141 § 4 p.p.s.a., wydając wyrok wskazujący na stosowanie nieobowiązujących przepisów. Niezbędne jest precyzyjne wskazanie odpowiedniej podstawy prawnej dla decyzji administracyjnych, z uwzględnieniem zasady legalizmu.

Zobowiązanie podatkowe nie ulega przedawnieniu, gdy decyzja została doręczona przed upływem zawieszonego terminu przedawnienia wskutek regulacji COVID-19, a stowarzyszenie może być uznane za przedsiębiorcę, co wpływa na stawki podatku od nieruchomości.

W sytuacji częściowego naprawienia szkody przez sprawcę przestępstwa przed orzeczeniem wyroku, środki kompensacyjne orzeczone na podstawie art. 46 § 1 k.k. nie mogą przewyższać faktycznej wysokości szkody nienaprawionej.

Odmawiając przyznania dotacji oświatowej, organ administracyjny ma obowiązek wszechstronnie wyjaśnić przyczyny techniczne uniemożliwiające spełnienie wymogów przez skarżącego, a bezpodstawne przerzucenie tego obowiązku narusza zasadę praworządności w administracji.

Nie można odmówić dotacji niepublicznej szkole na podstawie przypuszczeń o niespełnieniu wymogów prawnych, gdy uważa się spełnienie przesłanek ustawowych.

Działalność domów wczasów dziecięcych, spełniająca cele edukacyjne, wspierająca i uzupełniająca kształcenie dzieci, kwalifikuje się do dotacji oświatowej, niezależnie od tego, czy odbywa się w trakcie roku szkolnego, co uzasadnia jej przyznanie również na okres wakacyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty skargi kasacyjnej zarzucające Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu błędne zastosowanie przepisów dotyczących finansowania zadań oświatowych oraz systemu oświaty, podtrzymując stanowisko prawne co do bezskuteczności zarzutów dyktowanych niezadowalającą interpretacją i wskazaniem przepisów przez Zarząd Powiatu K.

Kontrola przedawnienia składek przez sądy administracyjne mieści się w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego umorzenia składek, a wszczęcie postępowania w sprawie zadłużenia nie zawiesza biegu przedawnienia tych składek.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA i stwierdza bezskuteczność działań Burmistrza, przyznając, że dom wczasów dziecięcych i szkoła są odrębnymi bytami prawnymi, co wpływa na zasady udzielania i wypłaty dotacji oświatowych dla obu jednostek.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie dotyczące naboru wniosków o zawarcie umowy najmu mieszkań w ramach programu "Mieszkanie Plus" nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a., a zatem nie wymaga stosowania art. 64 § 2 k.p.a. Zatem uchwała Rady Miasta Katowice, w części dotyczącej niedopuszczalności rozpatrzenia niekompletnych wniosków, nie przekroczyła delegacji

Sprzedaż kukurydzy jako składnika paszy nie spełnia warunków kwalifikacji dla udzielenia pomocy finansowej na podstawie przepisów dotyczących pomocy producentom rolnym. Wsparcie obejmuje jedynie sprzedaż kukurydzy jako samodzielnego produktu rolnego.

Uchwała rady gminy w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy zawiera obowiązkowe elementy określone w ustawie o ochronie praw lokatorów. Warunki obniżania czynszu powinny być ustalone w odrębnej uchwale dotyczącej zasad wynajmowania lokali.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wnioski o wpisy do rejestru kształcenia podyplomowego lekarzy są informacją publiczną i podlegają udostępnieniu zgodnie z ustawą, zaś brak decyzji administracyjnej Naczelnej Rady Lekarskiej o odmowie udostępnienia skutkował bezczynnością.

NSA oddalił skargę kasacyjną Burmistrza Miasta, potwierdzając prawo szkoły do dotacji jako szkoły niepublicznej, spełniającej wymogi ewidencyjne i organizacyjne, wykluczając dodatkowe przesłanki nieprzewidziane ustawą.

Skarga kasacyjna Prezydenta Miasta T. została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawo skarżącej spółki do merytorycznego rozpatrzenia jej wniosku o dofinansowanie przez organ, uznając uchybienie terminu złożenia skargi za usprawiedliwione.

Stowarzyszenie mogące prowadzić działalność gospodarczą kwalifikowane jest jako przedsiębiorca na potrzeby podatku od nieruchomości, jeżeli jego działalność wykazuje związek z utrzymywanymi nieruchomościami. Związek ten jest decydujący przy ustaleniu właściwej stawki podatku od nieruchomości.

Działalność stowarzyszenia, mimo przeznaczania dochodów na cele statutowe, może stanowić podstawę uznania za działalność gospodarczą, uzasadniając obciążenie wyższą stawką podatku od nieruchomości.

NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bratu, jeśli osoby zobowiązane w pierwszej kolejności nie są osobami małoletnimi ani nieposiadającymi orzeczeń o znacznym stopniu niepełnosprawności.